Kuran'ın Anlaşılmasına Doğru

KURAN'IN GLOBALLEŞEN DÜNYAYA VERDİĞİ MESAJ.

2011-12-19T07:35:00.000-08:00

DÜNYA TOPLUMLARINDA ÖNE ÇIKAN DİN

LAİKLİK

ÖZGÜR ANSİKLOPEDİDEN ALINTI

Laisizm veya Laiklik (Fransızca: Laïcité), devlet yönetiminde herhangi bir dinin referans alınmamasını ve devletin dinler karşısında tarafsız olmasını savunan prensiptir. Fransızca'dan Türkçe'ye geçmiş olan "laik" sözcüğü, "din adamı olmayan kimse; din adamı dışında kalan halk" anlamına gelen Latince "laicus" sözcüğünden gelmektedir. Roma döneminde din adamlarına "Clerici" din adamı olmayanlara da "Laici" adı veriliyordu.

Kavram [değiştir]

Laik kelimesi Yunanca laos ismi ve laikos sıfatından gelir, Latincesi laicus’tur. Laos: halk, kalabalık, kitle demektir ve zıttı kleros’tur. Laikos: halka ait, ruhban olmayan demektir. Laicus: dinsel olmayan, demektir ve Osmanlıcada bu terim ladini ile karşılanmış fakat bu tutmamış, Fransızca laik kelimesi Türkçeye girmiştir. Laos/kleros karşıtlığı MÖ 3. yüzyılda, din yönetiminde iki sınıfı belirtmek üzere kullanılmıştır. Hıristiyanlığın ilk yüzyılından itibaren kilise adamlarına klerikoi (Latince clerici), bunların dışında kalanlara laikoi (Latince laici) denilmiştir. Bu adlandırma, ruhani ve cismani bir ikiliğe de işaret eder. Yeniçağda laik terimi, felsefi ve hukuki, siyasal bir anlamla genişleyerek devlet ve din ilişkilerine ait bir tarzı ifade etmeye başlamıştır . Fransa’da 3. cumhuriyette laicisme kelimesi dile girmiştir. İngilizcede, papazdan başka bütün halka lay, laity denir ve laic, secular kelimeleri de cismaniliği ifade eder. Latince saecularis’ten gelen secular, özellikle İngiliz ve Alman toplumunda kullanılır.

Kavramı felsefi açıdan tanımlayanlara göre laiklik “insana, insan aklına, beşerin ebedi tekamülüne iman getirmektir.” Buna göre, laik devletin dine karşı oluşu ile tarafsız olması arasında bir fark görmeyenler, dinle ilgisi olmayan anlamının hepsini dinsizlik olarak tanımlamışlardır. Bazı düşünürler insan eylemlerini dinli, dinsiz, dindışı şeklinde üçe ayırmışlar, buna örnek olarak ibadet etmeyi dinli, dindarları hor görmeyi dinsiz, yürümek konuşmak gibi eylemleri dindışı olarak görmüşlerdir.

Siyasi anlamı üzerindeki tartışmalarda ise laiklik, liberalizmin dini kaynağı sayılır ve siyasi kudretin dini kudretten ayrılmasını ifade eder. Teokratik devletten demokrasiye geçerken devlet otoritesiyle din otoritesi sınırlandırılmış, laiklik klasik demokrasinin gerekliliğinin bir icabı olmuştur. Buna göre kavram, çağdaşlaşma ve insan hakları ile yakın bağlantılıdır. Buna mukabil, İsrail gibi bir din devletinde de demokrasi 1948 senesinden beri hiçbir askeri darbe ile kesintiye uğramadan başarıyla uygulanmaktadır.

Hukuki tanımlara göreyse en yaygın tanım, devlet ile din işlerinin ayrılmasıdır'. Devlet, bir dine inanıp inanmama meselesini özel bir problem sayar, fertlerinin sadece maddi yönüyle ilgilenir, kendisi devlet olarak hiçbir dini taşımaz, hiçbir dini ayine iştirak etmez, fakat fertlerin her türlü dini serbestliklerini kabul eder. Devlet, dini esaslara dayanan kanunlar yapamayacağı gibi, bütün dinlere eşit mesafede durur ve hiçbir şekilde dinlerin ibadet hüküm ve kurallarına müdahale edemez. Bununla birlikte dinlerin düzenini bozacak davranışlarını da önlemekle yükümlüdür.

Kavramın tarihsel gelişimi Katolik Avrupa ile Anglosakson Avrupa arasında bir nüans yaratmıştır. Katolik ülkeler laik, diğerleri sekülerdir. Laik ülkelerde daha çok din devletin denetimi altındadır; buna mukabil seküler ülkelerde din ile devlet özerk iki alandır. Protestan ve Anglikan ülkelerdeki sekülarizm, günlük hayatı belirleyen dünyevi bir yaşama tarzını ifade eder ve dünyevi işlerde dini dışarda bırakmak anlamını edinir. Bu ülkelerde milli kiliselerin Roma Kilisesinden ayrılmışlığı, Kraldan ayrı özerk kurum oluşu da kavrama etkinlik kazandırmıştır. Bu aynı zamanda uluslaşma ve burjuvazinin ortaya çıkışıyla da ilgilidir. Laikliğin Bizans sezaropapismine ve elitist hakimiyete, sekülarizmin ise Roma paganlığına ve vicdan özgürlüğüne yakın olduğu belirtilmiştir.

Devlet ve din arasındaki ilişkilere bir temel sağlayan laiklik, bu ilişkiler açısından üç özellik gösterir: Devlet dine bağlıdır (teokrasi, Tibet); din devlete bağlıdır (imparatorluk, Bizans, Osmanlı, İngiltere, Rusya); ikisi de özerktir (demokrasi, ABD, Avustralya, Belçika). Laik devleti Duguit şöyle tanımlar: “Din konusunda kendisi tarafsız olup, mensupları bir dini taşımakla birlikte kendisi devlet olmakla hiçbir dini özellik göstermeyen ve hiçbir din ayini yapmayan ve kendi namına yaptırmayan devlet.” Bugün bütün dünyada, cismani ve ruhani ayrılık anlamındaki temel ilkeler kabul görmekle birlikte, her devletin toplumuna ve kültürüne has özellikler de kavrama girmiştir. Türkiye’de laik devlet ile Müslüman toplum arasında cumhuriyetin kuruluşundan beri bir gerilim vardır ve devletin özel siyasal bir kavramı olan irtica kavramı, laiklikle birlikte anılır olmuştur. Devlete göre irtica, dinin sahtesi ve taassuptur. İrtica kavramının hukuki mi ideolojik mi olduğu tartışmalıdır.Atatürk'e göre “her faydalı ve yeni şeye karşı çıkmak irticadır”.

İrtica, devletin laikleşmesiyle ilgili olarak kanun koyucunun hukuki normlarına aykırı hareketler, devletin dayandığı ana değerlere aykırı görüşleri bu açıdan etiketlemesi şeklinde tanımlanmakla beraber, dini kamuoyundaki dini vecibeleri yerine getirme davranışları ile bu anlayış sıklıkla karıştırılmakta, hatta seçimle işbaşına gelse dahi eğer bu aykırılık görülürse devlet en başta ordu kurumu olmak üzere müdahale edebilmektedir. Burada devlet, demokratik açıdan her türlü düşünceye geçit verse bile, bu düşüncelerin dine dayanıp dayanmadığı noktasında laikliğe aykırı hareketler kapsamında irticayı temel terim olarak benimsemiştir. Buna karşın irtica tanımının içeriği tam olarak doldurulamamaktadır. Türkiye laikliği, dünyada uygulanan laiklikten farklı olarak kemalist bir çizgide ilerlemektedir. Aslen Hıristiyanlık terminolojisine ait olan Ruhban sınıfı kavramının ve ruhban olmayan (laik) kesimin İslâm inancında yer almaması bu sorunun temelini oluşturmaktadır.

Tarihçesi [değiştir]

Eski çağlardan beri din, insanların, günlük yaşamında, toplumsal düzende ve devlet yönetiminde etkili oldu. Özellikle Hıristiyanlık Avrupa'da ortaçağ sonlarına kadar her alanda söz sahibiydi. Papalar krallara hükmedebiliyor, papaz, rahip, ya da keşiş gibi din adamları Hıristiyan dininin kurallarına göre insanların yaşamını yönlendiriyorlardı.

Zamanla değişen ve gelişen ticaret ilişkileri, kentlerin zenginleşmeye başlaması, Hıristiyan olmakla birlikte ayrı mezheplerden olanların çoğalması gibi etkenler Hıristiyan dininin dönemin yeni koşullarına göre gözden geçirilmesini gerektirdi. 16. yüzyılda dinde Reform hareketi oldu. Edebiyat, sanat ve bilimde Rönesans diye adlandırılan canlanma ve atılım dönemi de 15. ve 16. yüzyıllarda gerçekleşti. Böylece Hıristiyan dünyasında din, yaşamın birçok alanında etkisini yitirmeye başladı. Özellikle eğitim ve öğretim alanında yenileşmeler oldu. Din kurallarına uygun eğitim yapan kurumların yani sıra özgür düşünceye ve inanç özgürlügüne dayanan eğitim kurumları devlet tarafından açılmaya başlandı. 1789 Fransız Devrimi'nden sonra laiklik yavaş yavaş devletin bütün kurumlarında ve toplumda kendini kabul ettirdi.

En son 2008'de Türkiye'de parti kapatma davalarıyla ilgili olarak Avrupa Birliği, jakoben laiklik yerine demokratik laiklik kavramını tercih ettiğini belirtmiştir.^[1],^[2]

^{****************************************************************************************************}

LAİKLİĞE KURAN’IN PENCERESİNDEN BİR BAKIŞ

LAİKLİK: bizim kültürümüze yansıyan yanı, Devletin, dini emirlerden arındırılmasıdır. Bir başka ifadeyle, Allah’ın nebiler aracılığı ile gönderdiği mesajları kabul etmeyip, insanların kendi koydukları yasalarla hayatın anlamlaştırmasıdır. Bir başka deyişle Allah’ın insan hayatındaki emir ve yasaklarının tedavülden kaldırılarak, insanların kendi akıllarından çıkardıkları kanunlarla halkın yönetilmesidir.

İnsan: Kâinatta Allah’ın özene bezene yarattığı en mükemmel varlıktır. O varlık halife unvanıyla kâinatta bulunan bütün varlıklara hükmedebilme yeteneği ile düşünme sorgulama doğruya ve yanlışa gidebilme eğilimi ile güçlü bir donanıma sahiptir. İnsan; Yeryüzünde ve kâinatta sorumlu olan tek varlıktır.

33/72- Gerçek şu ki, Biz emanetleri göklere, yere ve dağlara sunduk da onlar bunu yüklenmekten kaçındılar ve ondan korkuya kapıldılar; onu insan yüklendi. Çünkü o, çok zalim, çok cahildir.

Buradaki emanet Allah’ın kendi katından vahyi ve evrensel yasalarla insana öğrettiği bilgilere uygun olarak yaşamalarını istemesidir. Yeryüzünü ve kâinatı, Allah’ın düzene koyduğu şekilde muhafaza etmesidir yeryüzünde ekini ve nesli bozarak yok etmemesidir.

7/56- Düzene konulması (ıslah)ından sonra yeryüzünde bozgunculuk (fesad) çıkarmayın; O'na korkarak ve umut taşıyarak dua edin. Doğrusu Allah'ın rahmeti iyilik yapanlara pek yakındır.

İnsanlar iki birbirine zıt yolda yürüyebilme yeteneği ile diğer varlıklardan ayrılmaktadırlar. Onlar Kuran’da genel ad olarak melek ismiyle tanımlanmaktadırlar. Bu sebeple dağlar taşlar ve kâinatta ne varsa insanların dışındaki bütün varlıklar melektirler. Bu sebeple melekler Allah’ı vermiş olduğu emre muhalefet etmezler. İstisnasız yerine getirirler.

59/21- Şayet Biz bu Kuran’ı bir dağın üzerine indirmiş olsaydık, andolsun onu Allah korkusundan saygı ile baş eğmiş, parça parça olmuş görürdün. İşte Biz, belki düşünürler diye, insanlara böyle örnekler veririz.

Allah insanlara iki kanaldan bilgi vermektedir. Birisi vahyi bilgiler, ikincisi de evrensel olan eşyanın yasalarına sırlarına ulaşılan bilgilerdir.

VAHYİ BİLGİLER

Allah’ın insanlık tarihinin başlangıcından bu tarafa insanlar içerisinden nebiler ve resuller seçerek insanlığa dünya hayatında nasıl yaşam sürüleceği hakkında sunduğu dünyayı kullanma kılavuzu ile ilgili bilgilerdir. İşte laik anlayış Allah’ın gönderdiği yaşam kılavuzunu reddetmekle dini sadece vicdanlara hapsederek ahlak olarak sınırlamıştır. Oysa deist ve ateist seküler toplumların anlayamadığı bir gerçek var ki; İlahi mesajın insanların hayatından kaldırılmasıyla bir takım sosyal ve psikolojik rahatsızlıklar toplumu bir virüs gibi sarmakta eşyanın ve toplumun yapısı bozulmaktadır.

2/205- O, iş başına geçti mi (ya da sırtını çevirip gitti mi) yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya, ekini ve nesli helak etmeye çaba harcar. Allah ise, bozgunculuğu sevmez.

İnsan yaratılış olarak iki boyuttan meydana gelmiştir. Birisi topraktan yaratılan et kemik olan beden, ikincisi de o bedenin yaratılış gayesine uygun şekillenmesini temin eden ruhtur. Beden ve ruhun ihtiyaçları karşılanırsa ancak insan rahat ve huzura kavuşur. Laisizm insanın vahiy bilgileriyle iletişiminin kesildiği bir hayat tarzı yaşam biçimidir. Bunun kaynağı batıdır. Batı kendi dinleri olan Hıristiyanlığın birçok olumsuz taraflarından kaynaklanan öğretileri tepki olarak yaşamdan kaldırmışlardır. Günümüzde bu toplumların adı deist seküler, pozitivist, rasonalist laik isimleriyle karşımıza çıkmaktadır.

Batının Yahudilik ve Hıristiyan anlayışının bir benzeri de İslam toplumlarına sıçramış ve onların içerisinden büyük bir kısmı batıya özenerek laiklik sevdasına düşmüşlerdir.

Laiklik; din ile devlet işlerinin birbirinden ayrılması dinin devlete devletin de dine karışmamasıdır. Evet, laiklik dinsizlik olmayabilir ama, dini kabul etmek de değildir.

Vahyi bilgileri insan hayatından söküp atarsan insan gece karanlığında kalakalır. Vahyi bilgileri kabul etmemek Allah’ın rabliğini de kabul etmemek demektir. Allah’ı dünya üzerinde kabul etmeyen insan sayısı yok denecek kadar azdır. Ama Allah’ı kabul etmek onun rab olduğunu kabul etmedikten sonra, bir işe yaramaz. Tıpkı susuzluktan yanan bir kişinin suya inanıp da onu içmemesi gibidir. Suyu içmeyen insanın suyu kabul etmesi bir işe yaramaz.

Allah’ın rabliğini kabul etmek de onun nebiler aracılığı ile gönderdiği dünya hayatında insanlar için vahiylerin çerçevesinde inanıp ve yaşamakla olur. İnsan o yaşamla ancak dünya hayatında huzur ve sükûna erer. İşte bu gün dünya hayatında toplumların o yaşamı kabullenip hayatlarına koymadıkları için, toplumun dengesi bozulmuş. Adam öldürme hırsızlık gasp soygun intihar fuhuş yağmalama açlık sefalet alabildiğine kol gezmektedir.

Allah peş peşe dizdiği nebilerle insanları dünya hayatında düzgün yaşamaya davet etmiş kurallara uymayanları ahret âleminde cezalara çarptırılacağını uyarmıştır. Rab olan Allah yerleri ve gökleri yaratmış ve insan en tenha ve en karanlık anda yapmış olduğu yanlış davranışların kaydını yapmaktadır. Bu bilinçaltında olan toplumlar ancak Allah’tan korkar ve suç işlemekten kendilerini uzaklaştırabilirler. Dikkat ederseniz suç işlemeler hep insanlardan gizli yerlerde işlenmektedir. Oysa bir Müslüman için Allah’ın gözetlemediği hiç gizli bir yer yoktur. O yapılan her kötülüğü yazmakta işlenen faili meçhul her cinayeti bilmektedir. Hatta insanların kalplerinden geçen çirkin kurmak istediği planları da bilmektedir.

6/59- Gaybın anahtarları O'nun Katındadır, O'ndan başka hiç kimse gaybı bilmez. Karada ve denizde olanların tümünü O bilir, O, bilmeksizin bir yaprak dahi düşmez; yerin karanlıklarındaki bir tane, yaş ve kuru dışta olmamak üzere hepsi (ve herşey) apaçık bir kitaptadır.

2/284- Göklerde ve yerde ne varsa Allah'ındır. İçinizdekini açığa vursanız da, gizleseniz de, Allah sizi onunla sorguya çeker. Sonra dilediğini bağışlar, dilediğini azaplandırır. Allah, her şeye güç yetirendir.

Deizmim böyle bir ilahi mesajı kaybetmekle ve kabul etmekten kaçınmakla, çok büyük bir yanlış yaptıklarının farkına varmalıdırlar. Yerleri ve gökleri yaratan insanı şekillendiren Allah’ın insanlara vahyi bilgi vermeden başıboş bırakması olacak şey değildir. Kuran; Allah’ın insanlara vahyi bilgiler gönderdiğini, kabul etmeyen toplumlara şöyle uyarıda bulunmaktadır.

6/91- Onlar: "Allah, beşere hiçbir şey indirmemiştir" demekle Allah'ı, kadrinin hakkını vererek takdir edemediler. De ki: "Musa'nın insanlara bir nur ve hidayet olarak getirdiği ve sizin de (parça parça) kâğıtlar üzerinde yazılı kılıp (bir kısmını) açıkladığınız ve çoğunu göz ardı ettiğiniz kitabı kim indirdi? Sizin ve atalarınızın bilmediği şeyler size öğretilmiştir." De ki: "Allah." Sonra onları bırak, içine 'daldıkları saçma uğraşılarında' oyalanıp-dursunlar.

Evet, Allah insanlara nebiler aracılığı ile dünya hayatında dünyayı ve kâinatı nasıl kullanılacağına nerde nasıl davranılacağına neyin haram nelerin helal olduğunu bildirerek vahiylerin çizgisinde yürüyenlerle yürümeyenleri imtihan etektedir.

İşte vahyi kendisine rehber edinen toplumlarda, toplumların kendi içlerinden seçtikleri devlet başkanının Allah’ın emirleri içerisinde insanları yönetmek çizgiden sapanlara yaptırım uygulayarak toplumu düzenlemesidir. Allahın emirlerinin Allahın emrettiği şekilde yaşanan bir toplumun yönetim şeklinin adı hilafettir.

HİLAFET

Ehli kitap ve İslam toplumlarında Allah’ın göndermiş olduğu dini güç ve otorite haline geldiklerinde kendi siyasi emellerine alet etmişlerdir. Bu yadsınamaz bir gerçektir. Bu vahyi bilgilere inanan toplumların af edilemez yanlışlarıdır. Ama her şeyin bir yanlışı varsa, bir de mutlaka doğrusu vardır. İslam toplumları nefsanî arzularına uyarak Allah’ın dinini adalet ölçülerinden saptırarak saklamaları gizlemeleri, Hâşâ Allah’ın kusuru değil, Müslüman’ım deyip de uygulamayanların kusurdur. Allah doğru bir din ve yaşamın örnekliğini peygamberler aracılığı ile ortaya bir model olarak koymuş Ve bununla kendisinden sonra gelecek kuşaklara kıble olmuşlardır. Fert halinde bir insan yaşayışından başlamak üzere devlet ve otorite haline gelen toplumların nebi olan resulle bizzat tatbikini örnek olarak göstermiş ve kendisinden sonra gelen kuşaklara siz de böyle yaşayın demiştir.

Bu şekilde kabul eden ve yaşayanlar kazanmış bunun dışına sapanlar da kaybetmişlerdir.

2/142- Birtakım beyinsiz insanlar: "Onları daha önceki kıblelerinden çeviren nedir?" diyecekler. De ki: "Doğu da Allah'ındır, batı da. O dilediğini doğru yola yöneltir."

2/143- Böylece Biz sizi, insanlara şahid (ve örnek) olmanız için orta bir ümmet kıldık; Peygamber de üzerinizde bir şahid olsun. Senin üzerinde bulunduğun (yönü, Ka'be'yi) kıble yapmamız, elçiye uyanları, topukları üzerinde gerisin geri dönenlerden ayırt etmek içindir. Doğrusu (bu,) Allah'ın hidayete ilettiklerinin dışında kalanlar için büyük (bir yük)tür. Allah, imanınızı boşa çıkaracak değildir. Şüphesiz, Allah, insanlara şefkat edendir, esirgeyendir.

İşte son nebi ve resul ile ortaya koyduğu hayat örneği kurandaki yaşam biçimidir. İslam toplumlarının bu Kuran’ı anlama ve uygulama konusundaki yapmış oldukları tahribatlar ve yanlışlar, Allah’a fatura edilmektedir. Oysa Allah nasıl kâinata kusursuz bir düzen verip yaratmışsa, İnsanların nasıl yaşayacaklarının kurallarını da kusursuz olarak göndermiş olduğu kitaplarla ortaya koymuştur. Bu kuralları kabul edip hayatlarına geçirenler hem bu dünyada hem de ahret âleminde kurtulmuşlardır.

KURAN’DA DEVLET YÖNETİMİ

İslami Devlet: takvanın galebe çaldığı İslam toplumlarında, otoritenin vahyin getirdiği Kurallara göre halkı yönetmesidir. İslam toplumlarında Bir devlet başkanı kendi aklından çıkardığı veya toplumların veya bir zümrenin veya tağuti güçlerin ortaya koyduğu hükümlerle bir toplumu yönetme hakkı yoktur. İktidara geçen her devlet başkanı Allah’ın koyduğu kurallar çerçevesinde bulunduğu sürece halktan biat istemekte, halk da devlet başkanı Allah’a ve onun getirdiklerine uyduğu sürece itaat edeceğine dair söz vermektedirler. Bir başka ifadeyle devlet başkanı Allah’a itaat ettiği sürece halk ona itaat etmekle yükümlüdür. Halk ile devlet başkanı arasında bu bir sözleşmedir. Anlaşmadır,akittir.

4/59- Ey iman edenler, Allah'a itaat edin; elçiye itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de. Eğer bir şeyde anlaşmazlığa düşerseniz, artık onu Allah'a ve elçisine döndürün. Şayet Allah'a ve ahret gününe iman ediyorsanız, Bu, hayırlı ve sonuç bakımından daha güzeldir.

İman: Allah’a, Allah’ın göndermiş olduğu peygamberlere kitaplara, meleklere ve ahret âleminde tekrar diriltilip hesap görüleceğine inanmak demektir. İşte gönderilen kitapların getirdiği kurallar çerçevesinde de hayatı yaşamak Salih ameli oluşturur.

Her iman eden kendi bulunmuş olduğu konumda kendi üzerine yüklenmiş olduğu görev ve sorumluluğu yerine getirmekle görevlidir. Kim Allah’ın koyduğu kurallara Allah’ın tanımladığı şekilde uyarsa kendi iyiliği kendi menfaati içindir. Her yapılan güzel davranışlar kişinin kendi lehine, her yapılan kötü ve yanlış davranışlar da kişinin kendi aleyhinedir.

41/46- Kim salih bir amelde bulunursa, kendi lehinedir, kim de kötülük ederse, o da kendi aleyhinedir. Senin Rabbin, kullara zulmedici değildir.

Allah’a İtaat onun koyduğu kurallara itaattir. Resullere itaat, Onlar O kuralları Allah’tan getirdikleri, vahyi emrettikleri için onlara kesin bir itaat vardır. Devlet başkanlarına itaat de nüans farkıyla peygamberlere itaatten ayrılmaktadır. Onlar Allah’a ve resulüne itaat ettikleri sürece onlara itaat şartı koşulmaktadır.

Peygamberlere itaat Allaha itaatle aynı konumda anılmaktadır. Çünkü peygamberlerin söyledikleri ve yaşadıkları vahyin ölçüsündedirler. İslam toplumlarında yanlış anlaşılan peygamber kavramı sanki Allah’ın gönderdiği vahiyler eksikmiş gibi peygamberlerin sünneti ve hadisleriyle tamamlanıyormuş gibi bir anlayış ortada dolaşmaktadır.

33/36- Allah ve Resûlü, bir işe hükmettiği zaman, mü'min bir erkek ve mü'min bir kadın için o işte kendi isteklerine göre seçme hakkı yoktur. Kim Allah'a ve Resûlüne isyan ederse, artık gerçekten o, apaçık bir sapıklıkla sapmıştır.

4/65- Hayır öyle değil; Rabbine andolsun, aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem kılıp sonra senin verdiğin hükme, içlerinde hiçbir sıkıntı duymaksızın, tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça, iman etmiş olmazlar.

Görüldüğü gibi peygamberi diğer insanlardan ayıran, onun vahiy konuşması vahyin ölçüleri içerisinde yaşamasıdır. Peygamberlere itaatin hep Allah ile beraber anılması onların vahyin dışında bir şey söylem ve eylemlerde bulunmamasından dolayıdır. Vahiyleri peygamberlerden kaldırıp atarsan peygamberler de diğer insanlardan farkı kalmazdı.

69/43- Alemlerin Rabbinden bir indirilmedir.

69/44- Eğer o, Bize karşı bazı sözleri uydurup-söylemiş olsaydı.

69/45- Muhakkak onun sağ-elini (bütün güç ve kudretini) çekip-alıverirdik.

69/46- Sonra onun can damarını elbette keserdik.

69/47- O zaman, sizden hiç kimse araya girerek bunu kendisinden engelleyip-uzaklaştıramazdı.

69/48- Çünkü o (Kuran, Allah'tan sakınan) muttakiler için bir öğüttür.

İslam bütün insanları Allah’ın dışında tapınılan putları kaldırarak sadece ve sadece yerleri ve gökleri yaratan Allah’a kulluk ve ibadet etmeyi öğütlemektedir. Deneme sürecinde olan insanların kendi özgür iradeleriyle farklı yollarda yürümeleri Allahın ayetlerindendir. Allah insanları isteseydi tek bir ümmet ve şeriat içerisinde yaratmasını bilirdi. Farklı seçim sadece insanlar içindir. Rab yolu bir tanedir bu yolda olalar tek bir ümmet ve tek bir şeiat içerisindedirler. Gayrı rabbani yol ise yüzlerce binlerce ümmet ve şeriat içerisindedirler. Allah insanları rab yolunda birlik ve beraberliğe çağırmaktadır. Kim rab yolunda seyrini sürdürürse Allahın helal ettiklerini helal bilip haram ettiklerinden kaçınırsa kurtuluşta olan onlardır.

Vahyin gölgesinde hayat sürmek isteyenler ancak iman eden ve Salih amel işleyenlerdir. Ne peygamberlerin ne de insanlar içerisinde herhangi birilerinin kanun koyma hüküm koyma hakkına sahip değildir. Kim Allah’ın koyduğu kanunlarla yönetmezse onlar bilsinler ki kâfir olanlar ve gerçeği örtenlerdir.

5/44- Gerçek şu ki, Biz Tevrat’ı, içinde bir hidayet ve nur olarak indirdik. Teslim olmuş peygamberler, Yahudilere onunla hükmederlerdi. Bilgin-yöneticiler (Rabbaniyun) ve yüksek bilginler de (Ahbar), Allah'ın Kitabını korumakla görevli kılındıklarından ve onun üzerine şahidler olduklarından (onunla hükmederlerdi.) Öyleyse insanlardan korkmayın, Benden korkun ve ayetlerimi az bir değere karşılık satmayın. Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar, kâfir olanlardır.

Nebiler yanlış yaptıklarında onlar Allah tarafından düzeltilmişlerdir. Ama nebiler dışında yanlış yapanların yanlış yaptıkları ancak gönderilmiş olan vahiylere uyup uymadığı ile ölçülür.

22/52- Biz senden önce hiçbir Resul ve Nebi göndermiş olmayalım ki, o bir dilekte bulunduğu zaman, şeytan, onun dilediğine (bir kuşku veya sapma unsuru) katıp bırakmış olmasın. Ama Allah, şeytanın katıp-bırakmalarını giderir, sonra Kendi ayetlerini sağlamlaştırıp-pekiştirir. Allah, gerçekten bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Allah yirmi üç yıllık bir zaman dilimi içerisinde son nebi ve resulünü bir fert halinde müşrik bir toplum içerisinde nerde nasıl davranması gerektiğini vahyin gözetiminde onunla beraber olanları eğiterek ve yönlendirerek devlet olma konumundaki durumunu da anlatarak kendisinden sonra gelecek olan toplumlara örnek olmuştur. İslam’da devlet yok olmaz diyenlere Alın size güzel bir örnek diye Allah bize haber vermektedir. 2/43

İnsan kendisi içerisinde bile kendi iktidarını kurmaktadır. Her insan kendi özgür iradesiyle ya iblisin ve şeytanın sözünü tutar, kâfir ve müşrik iktidarını kurar ve onun emirleri doğrultusunda yaşar. Ya da takvanın teklifi sonucunda muttaki iktidarını kurarak vahyin emirleri doğrultusunda yaşar. Kuran Muttaki olanların yol göstericisi olan bir kitaptır.

2/2- Bu, kendisinde şüphe olmayan, muttakiler için yol gösterici olan bir Kitap'tır.

Nasıl olur ki; Muttaki olanlar halkın çoğunluğunu teşkil ettiği halde idareciler müşrik ve kâfir olsunlar? bu olacak şey değildir. Muttaki insanın yol göstericisi kuran ise muttaki toplumların yol göstericisi de kurandır. Onlar idare edenler ancak Kuran’ın getirdiği kurallar çerçevesinde hareket ederler ve etmek zorundadırlar.

İslam devleti halkıyla beraber Allah’ın yasak ettiklerine karşı birlik ve beraberlik içerisinde savaşmakta birleşmektedirler. Onlar hayır olan şeylerde birbirlerini destek olurlar. Kötü ve yanlış olanlarda ise asla birbirlerine destek olmazlar. ****

Devlet başkanları kendisiyle beraber kurduğu ekiple hiçbir zaman Allah’ın helal kıldığı bir şeyi yasalaştırıp, topluma dayatıp haram kılamaz, Allah’ın haram kıldığı bir şeyi de topluma helal kılamaz. Bu gün halkın içerisinden Allah’ın haram kıldıkları suçları fertlerden işleyebilirler ama devlet bunlara karşı yaptırım uygulayarak toplumu yanlış gidişattan korumakla görevlidir.

Eğer Allah içki içilmesini yasaklamışsa bir devlet başkanı bir içki fabrikası kurarak halka satamaz. Onun servis yapılmasını teşvik edemez, Allah namahrem olan bir erkekle namahrem olan bir kadının kendi özgür iradeleriyle zina yapmalarına izin veremez.

5/90- Ey iman edenler, içki, kumar, dikili taşlar ve fal okları ancak şeytanın işlerinden olan pisliklerdir. Öyleyse bun(lar)dan kaçının; umulur ki kurtuluşa erersiniz.

5/91- Gerçekten şeytan, içki ve kumarla aranıza düşmanlık ve kin düşürmek, sizi, Allah'ı anmaktan ve namazdan alıkoymak ister. Artık vazgeçtiniz değil mi?

5/92- Allah'a itaat edin, peygambere de itaat edin ve sakının. Eğer yüz çevirirseniz, bilin ki, elçimize düşen, ancak apaçık bir tebliğdir.

Allah İçkiyi Şeytanın işi ifadesini kullanırken İslam toplumlarında içki fabrikalarının kurulması her mahallede her köşeye meyhane açılarak insanlara servis yapma ruhsatı verilerek mazlum halkı şeytanın yoluna teşvik etmeleri neyin nesidir?

60/12- Ey Peygamber, mü'min kadınlar, Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocuklarını öldürmemek, elleri ve ayakları arasında bir iftira düzüp-uydurmamak (gayri meşru olan bir çocuğu kocalarına dayandırmamak), ma'ruf (iyi, güzel ve yararlı bir iş) konusunda isyan etmemek üzere, sana biat etmek amacıyla geldikleri zaman, onların biatlarını kabul et ve onlar için Allah'tan mağfiret iste. Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

Zina Kuran’da Yasaklanan büyük günahlar içerisinde yer almaktadır. Allah’ın yasak ettiği bütün şeyler insanlara ve toplumlara Zaralı, helal ettiği bütün şeyler de topluma faydalı olan şeylerdir. İslam toplumlarında bir devlet başkanı kalkıp da Allah’ın yasak kıldığı bir zinayı, kanun düzenleyip helalleştiremez. Zina; toplumda fesadın fitnenin yaygınlaşmasına kim kime ait olduğu bilinmeyen bir nesil üremesine yol açar.

Bu gün öldürme ve öldürülmelerin cinayetlerin büyük bir kısmı bu zina yüzünden kaynaklanmaktadır. Allah insanların fıtratına Allah’a inanmasa bile bu kendisine ait olan bir eşin başkası tarafından atlatılması boşanma sebebi olmaktadır. Sen bir devlet olarak kal da bir genel evi aç! bizzat Allah’ın yasakladığı bir fiilin teşvikçisi ol. bu doğru değildir.

Kuran bazı zorunlu nedenlerle zina yapmamak toplumda fesadın yaygınlaşmasını engellemek için peygamberlerde sınırsız bir evliliğin, diğer Müslüman erkeklerde dörde kadar Müslüman kadınlarla evlenme ruhsatı vermiştir. Konumuz bu olmadığı için detayına girmeyeceğim. Ama hem peygamberlere hem de Müslüman erkeklere böyle bir ruhsatı Allah kendi yarattıklarına verirken kimin bu ruhsat kaldırma hakkı olabilir?

Bu gün laik ülkelerde birden fazla evliliği resmen yasaklayarak Allah’ın zorunlu şartlarda hem kadınların hem erkeklerin rızasıyla evlenmelerin önüne geçilmesi Allah’ın insanlara verilmiş olan özgürlük haklarına müdahale edilmesi demektir.

4/3- Eğer yetim (kız)lar konusunda adaleti yerine getiremeyeceğinizden korkarsanız, bu durumda, (onlarla değil) size helal olan (başka) kadınlardan ikişer, üçer, dörder olmak üzere nikâhlayın. Şayet adaleti sağlayamayacağınızdan korkarsanız, o zaman bir (eş) ya da sağ ellerinizin malik olduğu (cariye) ile (yetinin). Bu, sapmamanıza daha yakındır.

33/50- Ey Peygamber, gerçekten Biz sana ücretlerini (mehirlerini) verdiğin eşlerini ve Allah'ın sana ganimet olarak verdikleri (savaş esirleri)nden sağ elinin malik olduğu (cariyeler) ile seninle birlikte hicret eden amcanın kızlarını, halanın kızlarını, dayının kızlarını ve teyzenin kızlarını helal kıldık. Bir de, kendisini peygambere hibe eden ve peygamberin kendisini almak istediği mümin bir kadını da, -müminler için olmaksızın yalnızca sana has olmak üzere- (senin için helal kıldık). Biz, kendi eşleri ve sağ ellerinin malik olduğu (cariyeleri) konusunda onlar (müminler) üzerine neyi farz kıldığımızı bildik (size bildirdik). Böylelikle senin için hiçbir güçlük olmasın. Allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

Allah Böyle bir düzen sistem kurmuş. İşine gelirse kabul et, sonucunda hem dünyada hem de ahret âleminde mutluluğu elde et. İşine gelmezse reddet hem dünya hayatında hem de ahret hayatında mutsuz ve bedbaht ol. O senin bileceğin bir şeydir. Allah Dünya hayatında başkalarına zulüm edilmediği sürece inananlara başka dinde olanlara saldırma izni vermiyor. Dünya hayatı bir deneme salonudur. Allah dininden inancından dolayı kimseye savaş açılmasını emretmez. Ancak dininden dolayı savaş açanlara savaşla karşılık verilmesini emreder.

2/192- Onlar, (savaşa) son verirlerse (siz de son verin); şüphesiz Allah, bağışlayandır esirgeyendir.

2/193- (Yeryüzünde) Fitne kalmayıncaya kadar onlarla savaşın. Eğer vazgeçerlerse, artık zulüm yapanlardan başkasına karşı düşmanlık yoktur.

2/194- Haram ay, haram aya karşılıktır; hürmetler (de) karşılıklıdır. Öyleyse kim size saldırırsa, onun saldırdığı gibi siz de ona saldırın. Allah'tan korkup-sakının ve bilin ki Allah, muhakkak ki korkup-sakınanlarla beraberdir.

İslam; Ayrı dinlerdeki insanları kendi dinlerini özgürce yaşamalarına ortam hazırlayan bir dindir. Yoksa insanları Müslüman etmek değildir. İslam odlumu insanlar rahat bir nefes almanın ortamını yakalamışlardır. Ve öyledir. Bellerine intihar bombaları bağlayıp mazlum insanların üzerinde patlatmak ne Allah’ın emridir. Ne de cihattır. Olsa olsa bu bir zulümdür Allah’ın yasakladığı bir eylemdir.

Bizi ve kâinatı yatan Allah’tır. Neyin nasıl olacağına o karar verir. İstersen Allah’ın emirlerine uymayacaksan veya beğenmiyorsan onun mülkünden çık. Kendi çiftliğini kendin kur. Sen kendine göre dünyada bir ideoloji ortaya koy. Yapabiliyorsan sen kendi yarattığını yönet.

İKİNCİ BİLGİ KÂİNATIN VE EŞYANIN YAPISINA ALLAH’IN KOYDUĞU BİLGİLER

Kâinatta yaratılmış Her varlık, Allah Tarafından kotlanmış bilgilerle donatılmışlardır. Bu bakmadan o bilgilere ulaşmak Allah ile konuşmaktır. Kuran’ın “Perde arkasından konuşur” ifadesi; Allah’ın kâfir olanlara bile eşyanın bilgilerine yönelenlere bilgilerini açması demektir.

42/51- Kendisiyle Allah'ın konuşması, bir beşer için olacak (şey) değildir; ancak bir vahy ile ya da perde arkasından veya bir elçi gönderip Kendi izniyle dilediğine vahy etmesi (durumu) başka. Gerçekten O, Yüce olandır, hüküm ve hikmet sahibidir.

Her insan Allah ile ya nebiler aracılığı ile gönderilen vahiylerle konuşur. Ya da vahiyleri kabul etmeyenler evrende yaratılmış eşyanın bilgisine ulaşmakla konuşurlar. Peygamberlere gelen vahiylere iman etmeyen fakat eşyanın yapısını inceleyen ve o bilgilere ulaşanlar, Kuran’da “ya da perde arkasından” konuşur ifade edilen bir konuşmadır.

Yerlerde ve göklerde insanlar dışında yaratılmış olan, bütün varlıklar insanların hizmeti için yaratılmışlardır. Bunun kuranda genel adı melektir. Melek Allah’ın eşyaya yüklediği bilgiler kesinlikle insanları yanıltmazlar. O bilgilere ulaşıp dünya hayatını süsleyenler dünyada üstün olanlardır. Bu bilgiler insanlığın var oluşuyla beraber öğrenilmeye başlayan bilgilerdir. İnsanlığın ilk yaratılışlarında sıfır olan bilgi, deneme yanılma yoluyla öğrenmelerle bu günkü bilgisayar ve uzay çağına insanları taşımıştır. İnsanlara, Allah’ın bilmedikleri konularda bilgi iletmesi ve ilham gelmesi bunu göstermektedir.

Gemiler uçaklar, tramvaylar motorlu taşıtlar, bilgisayarlar, elektriğin icadı, fabrikalar, mucitler tarafından icat edilmemiş olsaydı, insanların ilk yaratılışlarındaki gibi bilgisiz kalırlardı. İşte âdeme isimlerin öğretilmesinin Kuran’da anlatılan karşılığı budur.

2/ 31- Ve Âdem’e isimlerin hepsini öğretti. Sonra onları meleklere yöneltip: "Eğer doğru sözlüyseniz, bunları Bana isimleriyle haber verin" dedi.

İsimlerin öğretilmesi insanlar eşyaya yöneldikçe onlardaki sırları çözdükçe kendilerine yararlı ve zararlı hale dönüştürmeleridir. Bir ağacın bilgisine ulaşarak ondan yaralanma, bir ineğin süt vermesinin en verimli hale getirilmesi, bir binanın inşaatında kullanılan malzemelerin en mükemmellerini elde ederek insanları barındıracak ev yapmaları, madenlerin yardımını alarak havada uçacak hale gelinmesi Allah’ın hep insanlara Bilmediklerini insanlar yöneldiklerinde öğretmesiyle mümkün olmaktadır.

İşte Batı bu bilgilere ulaşmakla Üstünlüğü sağlamıştır. Mehmet Akif’in söylediği gibi “Avrupalının dini var, bizim işimize benzer, oların işi var bizim dinimize benzer” demekle isabetli bir söz söylemiştir. Allah kim hangi işe gereği gibi sarılıp çalışanlara istediklerini verir. İnanların dini vahiyle hem dem olmadır ama o din İslam toplumlarında yok o din insanlara eşyanın bilgisine gereği gibi sarılarak inanların güçlü olmasını istemektedir. Güç ve kuvvet olmayı Allah başkalarına zulüm ve baskı aracı olarak kullanmayı değil, başkalarının yaptıkları zulümlere karşı boyun eğmemek onurlu ve dik duruşu korumak için Allah istemektedir. Batı bunu başarmış. Yiğidi öldür hakkını yeme derler. Onların Dünya üzerinde büyüklenip kibirlenmeleri güçlülüklerinden kaynaklanmaktadır.

Doğu ise Maalesef Mistik teolojik tasavvufi bilgilerden öteye geçememiş kendilerine gelen vahyi bilgileri de anlayamamışlar. Bu yüzden devamlı batının müstemlekesi durumunda kalmışlardır.

Kuran hem doğuya hem de batıya şu mesajı vermektedir. Ey batı; sen Allah’ın sana gönderdiği nebiler ve resullerle vahyi bilgileri kabul etmemekle bir takım telafisi mümkün olmayan yanlışlıklara düşmektesin sende Ahret inancı yok. Allah ise nebi ve resuller aracılığı ile bu büyük haberi size vermişti. Ahret âlemini kabul etmemekle ne büyük bir gaflet içerisine girdiniz. Dünya hayatında Allah’ın haram kıldıklarını helal, helal kıldıklarını da haramlaştırmakla dünyada ekini ve nesli yok ederek fesat çıkardınız. Kuran’a yönelin hem eşyanın yapısına hem de vahyi bilgilerle donatılarak beden ve ruhunuzun istediklerini yerine getirin. Beden ruhsuz ruh bedensiz bir anlam taşımadığı gibi, Madde ile mananın kucaklaşmasıyla ancak dünya hayatı sükûna kavuşur. Fırtınalar diner.

Kuran doğuya da şu mesajı vermektedir. Ey! Doğu sen eşyanın bilgisine ulaşmayı ihmal etmekle çok şeyler kaybettin. Batı seni güç ve kuvvet kullanarak böldü parçaladı ve yuttu. Kendi dinini ayakta tutabilmek için güçlü olmalıydın onların silahlarına karşı silahlar hazırlamalıydın. Kadercilik anlayışından kurtularak bizzat kaderin bir aktör ve aktirist olduğunun bilincinde olmalıydın. Vahyi doğru anlamakla bir takım mezheplere fırkalara ayrılmakla birbirlerinize düşman oldunuz, zayıfladınız küfrün senin üzerinde oynadığı oyunlara istemeseniz de göz yumdunuz veya göz yummak zorunda kaldınız. Uyanın bilin ki kâfirler karşısında eşyanın bilgisine ulaşmakla mlekleri kendi lehine hizmet ettirmekle ancak küfrün karşısında onurlu ve dik duruşunu koruyabilirsin.

Kuran diyor ki; Ey Batı ve doğu; gelin kardeş olun. Herkes ürettiklerini paylaşsın. İnfak edin ki, öksüzler yetimler, yoksullar yolda kalmışlar isteyip dilenenler bayram etsin. kazandıklarını yığıp biriktirmekle kendinden sonraki gelenleri birbirine düşürme. “Ne verirsen elinle o gider seninle “ Ölen ahret âlemine güzel amellerden başka bir şey götürmeyecek, biriktirip yığmakla o malları kendin için yürek acısı yapma. İnsanları öldürmeyin, hırsızlık yapmayın, zina etmeyin, kimse kimseye dininden dolayı zulüm ve işkence yapmasın. Allah’a şirk koşmayın, içki ve kumarla aranızın açılmasına fırsat vermeyin faiz almayın. Dünyada güzel güzel yaşamak varken savaş Dünya’yı yeri haline getirmeyin diye mesaj vermektedir.****

Allah; Vahyi bilgileri göndermekle Dünya hayatında insanların nerde nasıl kendilerine uygun söz davranış ve eylem yapacaklarının Kurallarını prensiplerini en ince ayrıntılarla öğretmektedir. İnsanları cehaletten aydınlığa karanlıklardan nura, bilgilendirmeye sevk etmektedir.

Batının vahyi bilgileri inkâr etmekle, peygamberliği kitaplarını ahreti de inkâr etmelerine neden olmaktadır. O mükemmel bir insanın böyle kısacık bir zaman dilimi içerisinde yaşaması ve ölmesi yok olması düşünülemez. O kendisine ayrılmış zaman dilimi içerisinde sonuçlarına katlanmak koşulu ile iki seçenekten (rabbani yol Tağuti yol) her hangi birini seçmeyi, kendi özgür iradesine bırakmıştır.

76/ 2- Şüphesiz Biz insanı, karmaşık olan bir damla sudan yarattık. Onu deniyoruz. Bundan dolayı onu işiten ve gören yaptık.

76/3- Biz ona yolu gösterdik; (artık o,) ya şükredici olur, ya da nankör.

Bu söylemle insanlar diğer yaratıklardan ayrılmış, dünya hayatında kendilerine ayrılmış bir zaman dilimi içerisinde eceline kadar denenmektedirler. Kim bu dünya hayatında kendisine Allah tarafından gelmiş nebi ve resullerin getirdiklerini kabul eder, ve o kurallara göre hayatlarını düzenlerlerse Bu dünyanın bitişiyle beraber onun için ebedi meşakkatsiz bir cennet ile hayat devam edecektir.

İblisin yaratılması ve insanı bu ebedi cennetten alı koymayı teklif sunması içindir. Ama aklını kullanan insan basit dünyalık zevkler uğruna ebedi saadetini terk etmemeli onların vesveselerine karşı doğru yollarını muhafaza etmelidirler.

7/ 20- Şeytan, kendilerinden 'örtülüp gizlenen çirkin yerlerini' açığa çıkarmak için onlara vesvese verdi ve dedi ki: "Rabbinizin size bu ağacı yasaklaması, yalnızca, sizin iki melek olmamanız veya ebedi yaşayanlardan kılınmamanız içindir."

Şeytan; iblisin tekliflerinin ilkeleşerek insan üzerinde aktifleşmesi ve icraata geçmesidir.” : "Rabbinizin size bu ağacı yasaklaması, yalnızca, sizin iki melek olmamanız veya ebedi yaşayanlardan kılınmamanız içindir."

Eğer İnsanın fıtratında insanı kötülüklere doğru sürükleyen bir eğilim olmamış olsaydı İnsanlar da diğer meleklerden farkları kalmazdı. Melekler kendilerine kotlanmış olarak verilen görevler dışına çıkmamaktadırlar. Ama insana gelince insan kendi kendisine karar vererek kendi yolunu kendilerine sunulmuş alternatifler içerisinde seçme yetkisine sahiptir.

İblisin ve şeytanın teklifini yerine getiren insanlar, bu dünya hayatında bedbaht ahret hayatında da badbahtırlar. Bu sebeple şeytan insanları ebedi cennet yaşamından alıkoymakla görevlidir. “ebedi yaşayanlardan kılınmamanız içindir."

İşte insanların sadece yaşam olarak dünyayı olarak görmeleri, şeytanın insan üzerindeki hegemonyasının bir tezahürüdür. Oysa İnsan ebedi bir yaşamın sınavını vermek için dünyada vardır.

67/ 2- O, amel (davranış ve eylem) bakımından hanginizin daha iyi (ve güzel) olacağını denemek için ölümü ve hayatı yarattı. O, üstün ve güçlü olandır, çok bağışlayandır.

İnanan insan vahyi kendisine rehber edinen insandır. Allah’ın ayetlerini bir menfaat karşılığında satmayan gizlemeyen başına bundan dolayı bir takım ölüm de dâhil gelecek olanlara karşı hazırlıklı olmayı gerektirir. Bu sebeple kendisine varilmiş olan görevleri hem söylem hem de eylem olarak yerine getirip getirmemesindeki hassasiyete göre insanlar ödüllerini alacaklardır.

Batı; deist, seküler, laik, pozitivist ateist, Marksist rasyonalist anlayışlarla vahiyden uzaklaşmakta, doğu da tasavvuf, tarikat mezhep meşrep mistik anlayışlarla akıl ve evrene koyduğu bilgilerden uzaklaşmaktadır. Kuran’ın sunduğu din ise Vahiyle eşyanın bilgisinin bir arada olduğunu öğütleyen bir dindir. Söyleyen güzel söylemiş “ ilimsiz bir din kör, dinsiz bir ilim de topaldır.”

30/ 30- Öyleyse sen yüzünü Allah'ı birleyen (bir hanif) olarak dine, Allah'ın o fıtratına çevir; ki insanları bunun üzerine yaratmıştır. Allah'ın yaratışı için hiçbir değiştirme yoktur. İşte dimdik ayakta duran din (budur). Ancak insanların çoğu bilmezler.

30/ 43- Öyleyse sen, Allah'tan (bir takdir olarak) geri çevrilmesi mümkün olmayan gün gelmeden önce, yüzünü dimdik ayakta duran dine çevir. O gün parça parça bölünecekler.

Allahın insanlara sunduğu din, Kuranla kuranın, kâinatla kâinatın ve kuranla kâinatın çatışmadığı bir dindir. Yani bir söylem ve eylemin doğruluğunu test edebilmek için şu dört şartla uyum halinde olması gerekir. KURAN, İLİM AKIL, PRATİK HAYAT.

Maalesef ne Kuran’ın anlattığı bir din, ne de Kuran’a göre yaşayan dünya üzerinde ne bir toplum ne de bir devlet vardır. Asırlardır kuran mahcur bırakılmış sadece mezarlıklarda ölülerin arkasında yüzünden toplumun anlamadığı bir dille okunup durmuştur.

Artık Dünya yeni bir kuran anlayışıyla sarsılacak ezberler bozulacak, daha ilk inişinde çatlamış topraklara yarılmış dudaklara su olarak inerek susuzluğu giderecek bir anı sabır ve hararetle beklemektedir.

İslam toplumları zan ve tahminle ortaya koyup vahyin dışındaki din anlayışlarını terk etmedikçe, batı toplumları da Kuran’ın verdiği ilahi mesaja kulak tıkamaya devam ettikçe bu dünya layık olduğu düzene asla kavuşamayacak, öldürme gasp saldırı, intihar zulüm işkence daha sayılamayacak kadar insana yakışmayan nahoş hadiseler görülmeye devam edecektir.

Laiklik anlayışı; yanlış din anlayışlarının ortaya getirdiği bir takım menfi sorunlara karşı teki göstermekle, Ortaya çıkmıştır. Oysa Allah’ın gönderdiği din insanların incelenip detaylı bilgilere eriştiklerinde insanın istediklerinin tam bir karşılığı olarak karşımıza çıkmaktadır. Kurna’nın anlattığı din insanların uydurdukları dinlerden ayrılarak yerleri ve gökleri yaratan Allah’ın ortaya koyduğu kurallar ve yasalardır. Başka dinlerdeki yanlışlıklara kuranın anlattıklarını da karıştırarak büyük bir haksızlık yapılmaktadır. Allah insanı yaratsın yaratan kabul edilsin fakat Allah’ın insan üzerindeki tasavvuru elinden alınsın. Bu anlayış mucidi kabul edip icadının üzerindeki tasarrufunu yasaklamak gibidir.

İman sahibi hiçbir kimse ben laikim diyemez. İnsanlara bunu tavsiye de edemez. Ben laikim demek peygamberliği kitaplarını ahreti inkâr etmek demektir. Bir başka ifadeyle Bağcıyı kovup üzümünü yemektir, bir başka ifadeyle Allah’ın insan üzerindeki tasarrufunun elinden alınması demektir.

http//kuranianlamametodu.blogspot.com

alirizaborazan@hotmail.com

EV Tel. 0324 814 78 85

25-KADİR SURESİNİN TEFSİRİ

2011-12-11T16:58:00.001-08:00

Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla

Kadir suresi, nüzul sırasına göre yirmi beş kuran sıralamasına göre de,doksan yedinci ayet olup, beş ayettir. Mekke’de nazil olmuştur.

Kuran’daki surelerin başında tevbe suresi hariç” Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla” İfadesi geçmektedir. Daha önce besmelenin anlamı konusunda az da olsa durmuştum. Ama ara sıra sureleri tefsir ederken anlam ve önemini vurgulamak için yineleyerek anlatmak istiyorum.

Besmele ile başlamak demek hayatın her alanında, attığın her adımı, konuştuğun her sözü, insanlarla iletişimini, Allah’ın Rabliği adına hayatı anlamlaştırmak demektir. Bir başka ifadeyle, Allah’ın nebiler aracılığı ile gönderdiği vahiyler çerçevesinde hayatın düzenlenmesi demektir.

Rahman: Allah’ın Dünya hayatında İnsanların mezhebine inkârına imanına din ve yaşam biçimlerine bakmaksızın onlar arasında ayırım yapmadan dünyada rızkını ve çabasının karşılığını veren anlamındadır. Hud suresinde İnkâr eden ve zulmedenler için şöyle söylenmektedir.

11/15- Kim dünya hayatını ve onun çekiciliğini isterse, onlara yapıp ettiklerini onda tastamam öderiz ve onlar bunda hiçbir eksikliğe uğratılmazlar.

11/16- İşte bunların, ahrette kendileri için ateşten başkası yoktur. Onların onda (dünyada) bütün işledikleri boşa çıkmıştır ve yapmakta oldukları şeyler de geçersiz olmuştur.

İslam toplumlarında yanlış anlaşılan ve yanlış algılanan konulardan en önemli olanlardan birisi de, Allah iman edenlere dünya hayatında yardım eder anlayışıdır. Asla bu anlayış doğru değildir. Evet, Allah iman edenlere yardım eder ama bu yardım Koyduğu kurallara uyarsan sen yanlış gidişatını değiştirir Allah’ın iman edenlere yardımı, doğruya yönelen ve doğru yolda giden insanlara gidilen yoldaki yolların açılışıdır. bir başka ifadeyle Doğru yola gitme eğilimi ve doğru yolda gidebilecek malzemeleri senin için seferber etmesidir. Eğer Allah sana aklı takvayı vermemiş olsaydı doğru yolda yürüyemezdin. işte Allahın yardımı budur.

Bu söylem ve anlayış eğer, doğru olmamış olsaydı, Rabbani yolda gidenler hiçbir zaman dünya hayatında sıkıntı ve darlık çekmezlerdi. Ama ne zaman dünya hayatında yöneldikleri işlerde gereği gibi çaba göstermezlerse o zaman küfrün karşısında yenik düşmektedirler.

2/ 214-Yoksa sizden önce gelip-geçenlerin hali başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sandınız? Onlara öyle bir yoksulluk, öyle dayanılmaz bir zorluk çattı ve öylesine sarsıldılar ki, sonunda elçi, beraberindeki müminlerle; "Allah'ın yardımı ne zaman?" diyordu. Dikkat edin. Şüphesiz Allah'ın yardımı pek yakındır.

Rahim; Allah’ın iman eden ve Salih amel işleyenlere ahret âleminde merhamet eden Allah anlamındadır.

11/ 110- Andolsun, Musa'ya kitabı verdik, onda anlaşmazlığa düşüldü. Eğer Rabbinden bir söz geçmiş (verilmiş) olmasaydı, mutlaka aralarında hüküm verilmiş olacaktı. Gerçekten onlar, bundan (Kuran’dan) yana kuşku verici bir tereddüt içindedirler.

11/111- Şüphesiz Rabbin, onlardan tümüne yapıp ettiklerini(n karşılığını) onlara tastamam ödeyecektir. Çünkü O, yapıp-ettiklerinden haberdar olandır.

11/112- Seninle birlikte tövbe edenlerle birlikte emir olunduğun gibi dosdoğru davran. Ve azıtmayın. Çünkü O, yaptıklarınızı görendir.

11/113- Zulmedenlere eğilim göstermeyin, yoksa size ateş dokunur. Sizin Allah'tan başka velileriniz yoktur, sonra yardım göremezsiniz.

Dünya hayatı iman eden ve Salih amel işleyenlerle, İnkâr eden ve zulmedenlerin düello salonudur. Kim dünyada gerekli gayreti gösterirse o dünya hayatında kuvvet yönünden üstün olandır. Allah iman etti diye devesini sağlam kazığa bağlamayanın devesinin bekçisi değildir. Yağmur yağmadığı zaman çözüm üretmeyen İslam toplumlarının arözörü de değildir.

48/ 29- Muhammed, Allah'ın elçisidir. Ve onunla birlikte olanlar da kâfirlere karşı zorlu, kendi aralarında ise merhametlidirler. Onları, rüku edenler, secde edenler olarak görürsün; onlar, Allah'tan bir fazl (lütuf ve ihsan) ve hoşnutluk arayıp-isterler. Belirtileri, secde izinden yüzlerindedir. İşte onların Tevrat'taki vasıfları budur: İncil'deki vasıfları ise: Sanki bir ekin; filizini çıkarmış, derken onu kuvvetlendirmiş, derken kalınlaşmış, sonra sapları üzerinde doğrulup-boy atmış (ki bu,) ekicilerin hoşuna gider. (Bu örnek,) Onunla kâfirleri öfkelendirmek içindir. Allah, içlerinden iman edip salih amellerde bulunanlara bir mağfiret ve büyük bir ecir vaat etmiştir.

Sonuç olarak besmelenin manası inananlar içindir. İman eden ve Salih amel işleyen insanlar dünya hayatında Allah’ın tanımladığı şekilde yasak ağacı yemeden yaşamak, hayatını, temiz ve helal olanlardan yiyip içmesidir. Bir başka ifadeyle adam gibi, vahyin ve evren yasalarının usulüne uygun bir şekilde hayatı anlamlaştırmaktır.

***

97/1- Gerçek şu ki, Biz onu kadir gecesinde indirdik.

Kuran’ın sadece bir gecede Mushaf halinde indirilmediği bir gerçektir. Kuran’daki vahiyler, tarihi rivayetlere göre peygamberimizin peygamber oluşuyla beraber inmeye başlamış. Yirmi üç yıllık bir zaman dilimine yayılarak peygamberimizin ölümüne kadar vahiyler zamana şartlara problemlere göre inmeye devam etmiştir.

“.Gerçek şu ki, Biz onu kadir gecesinde indirdik.” Bu ayet neyi ifade ediyor? Bunu doğru bir şekilde Allah’ın Murat ettiğini anlayabilmek için Kuran’da geçen bununla ilgili diğer ayetlerden Haberdar olmak gerekir.

Ayette geçen kadir ve gece kelimesinin ne anlamda kullanıldığını Kuran’ın diğer ayetlerinden Örnekler vererek açıklamaya çalışalım. Kadir kelimesi kadir suresinin dışında bir tek Yasin suresinde geçmektedir. O geçen kelimenin ne anlama gediğini bir önceki ve bir sonraki ayetleri de alarak düşünmeye çalışalım.

36/80- Ki O, size yeşil ağaçtan bir ateş kılandır; siz de ondan yakıyorsunuz.

36/81- Gökleri ve yeri yaratan, onların bir benzerini yaratmağa kadir değil mi? Elbette (öyledir); O, yaratandır, bilendir.

36/82- Bir şeyi dilediği zaman, O'nun emri yalnızca: "Ol" demesidir; o da hemen oluverir.

“Gökleri ve yeri yaratan, onların bir benzerini yaratmağa kadir değil mi?

Konu içerisinde işlenen kadir kelimesi Güç kuvvet yaratan indiren çıkaran var eden dildiğini dilediği gibi yapan anlamlarına gelmektedir.

İkinci konu içerisinde anlaşılması gereken kelimelerden biri si de, Gece kelimesidir. Gece kelimesi kuranda iki anlama gelmektedir. Birinci anlamı güneşin batışıyla kararan güneşten ışık almayan dünyanın yüzüdür.

Dünya bilindiği gibi elips şeklindedir. Yirmi üç buçuk derece eğik olması ve yuvarlak olarak hem kendi etrafında dönmesi hem de güneş etrafında dönmesiyle gece gündüz ve mevsimler meydana gelmektedir. İşte dünyanın kendi miğferi etrafında dönmesiyle güneşe bakan yönünün Güneşten ışık alması nedeniyle aydınlık gündüz, güneşe bakmayan yönünün de güneşten ışık almayınca karanlık olmaktadır. Buna kuran gece ve gündüz kelimesi kullanarak izah etmektedir. Kuran içerisindeki ayetler içerisinde doksan beş yerde gece kelimesi geçmektedir.

Gece kelimesinin ikinci anlamı ise, cehalet karanlığı ve gizlilik anlamına gelmektedir. Biz konu içerisinde hangi anlama geldiğini ancak kelimenin konuşlandığı ile anlayabilmekteyiz. Ayet eğer müteşabih ise ayet içerisinde konuda geçiş şekline göre birkaç anlama gelebilmektedir. Eğer muhkem ise veya gerçek anlamda ise tek bir anlama gelmektedir. Bu sebeple muhkem ayetlerin anlaşılması konusunda fazla bir ihtilaf olmamıştır. Müteşabih ayetlerdeki anlam farklılığı o konuda uzmanlaşmış insanların ayetlere Yükledikleri anlam kuranın bütünlüğünde o anlayışı kavrayamadıklarından anlam farklılığı ortaya çıkmaktadır. Oysa Her kelimenin konu ve ayet içerisinde işaret ettiği mana bir tanedir. Eğer farklı manalar çıkarılmışsa kastedilen mananın dışında çıkarılan manalar yanlış olacaktır.

Şimdi Bu açkılamalar çerçevesinde gece kelimesin geçtiği ayetlerden örnekler vererek o ayetler içerisinde gece kelimelerinin ne anlama geldiğini anlamaya çalışalım.

3/ 190- Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün art arda gelişinde temiz akıl sahipleri için gerçekten ayetler vardır.

13/ 3- Ve O, yeri yayıp uzatan, onda sarsılmaz-dağlar ve ırmaklar kılandır. Orada ürünlerin her birinden ikişer çift yaratmıştır; geceyi gündüze bürümektedir. Şüphesiz bunlarda düşünen bir topluluk için gerçekten ayetler vardır.

20/ 130- Şu halde onların söylediklerine karşı sabırlı ol, güneşin doğuşundan ve batışından önce Rabbini hamd ile tesbih et (yücelt). Gecenin bir bölümünde ve gündüzün uçlarında da tespihte bulun ki hoşnut olabilesin.

Bu verdiğimiz ayet örnekleri, gece kelimesinin gerçek anlamında kullanıldığını dünyanın güneşten ışık alamayarak ortaya çıkan karanlık bölümü olduğu anlaşılmaktadır. .

Ayetler içerisinde kullanılan ikinci anlamda gece ise gizli, cehalet anlamında kullanılan gecedir. Şimdi Kuran’dan bu anlamda kullanılan gece kelimesi geçen ayetlerden örnekler vermeye çalışalım.

Kadir suresinde gece geçen üç tane ayetin üçü de cehalet karanlığı anlamında cehalet anlamında kullanılan gecedir. Başka sure ve ayetlerde gizlilik ve cehalet anlamında kullanılan ayetlerden örnekler verelim.

97/1- Gerçek şu ki, Biz onu kadir gecesinde indirdik.

112/3- Karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden,

19/10- Dedi ki: "Rabbim, bana bir alamet (ayet) ver." Dedi ki: "Senin alametin, sapasağlam iken, üç tam gece insanlarla konuşmamandır."

Bu ayetlerde geçen gece kelimesi gizillilik ve cehalet karanlığı anlamındadır.”

Gerçek şu ki, Biz onu kadir gecesinde indirdik.”

Bu ayette ifade edilen gece gerçek anlamında olmuş olsaydı, Kuran’ın bir gecede inmediği yirmi üç yıllık bir süreç içerisinde indiği gerçeği ile tezat teşkil ederdi. Ama kuran insanların puta taptığı kız çocuklarını diri diri toprağa gömdüğü, insanlara zulmedildiği, fakir ve ihtiyaç sahiplerinin köleleştirdiği, bir toplumda onların yapmış olduğu her yanlışı ortadan kaldırarak vahiyle aydınlatan bilmeyen toplumu bilgilendiren bir cehalet gecesinden bir cehalet karanlığından söz edilmektedir. Bir başka ifadeyle Yerleri ve gökleri yaratan Allah’ın her şeyi dilediği gibi evirip çeviren, dilediğini dilediği gibi yaratmaya kadir olma sıfatıyla cehalet içerisinde yüzen bir toplumun insanlar içerisinde seçmiş olduğu nebi ve resullerle, bilgilendirilmesi aydınlatılması anlamındadır.

O zaman, Kadir gecesi; Her şeye kadir olan Allah insanların doğru ile yanlışın hak ile batılın iyi ile kötünün, ne olduğunu bilemedikleri bir dönemde, hem çağdaşlarına hem de gelecek olan çağlarda yirmi üç yıllık bir cehalet karanlığında her bir yanlışın doğrusuyla düzeltilerek bilgilendirilmesi ve aydınlatılması demektir.

Peygamber ve ona tabi olanların hayat hikâyesini, böyle üç beş ayetle özetleyerek Anlatmıştır.

Ramazanın yirmi ile otuzu arasında olan bir geceyi insanların bağışlanacağı günahlardan temizleneceği bir gece olarak algılanıp sabahlara kadar uyumayarak zikir ve tespih çekmeleri o geceyi kuran indi diye kutsamaları adetlerden örflerden gelmektedir. Kadir gecesi İnsanların Allah’ın dışında rab ilah olarak kabul ettikleri bütün ideolojilerden putçuluktan, insanlara bel büküp eğilmekten kurtularak sadece ve sadece nebilerin getirmiş olduğu vahiyler ölçüsünde hayatı yerleri ve gökleri yaratan rabbin terbiyesi ile hayatta yaşamayı, anlamlaştırmaktır.

Yani kadir gecesi bir gece değil insanların denenmeye tabi tutulduğu bütün zaman dilimleri içerisinde vahyin aydınlığında hayatta yürümek demektir. sadece ve sadece yerleri ve gökleri yaratan Allah’a teslim olarak onun rabliğinin gölgesinde hayata anlam vermektir. Bir başka ifadeyle vahyin penceresinden hayata bakmaktır. Bir başka ifadeyle Evlere kapılardan girmektir. Bir başka ifadeyle Çalıyı tepesinden değil uygun olan yerinden sürümektir. Bir başka ifadeyle her şeyi usulüne uygun olarak adam gibi yapmaktır.

97/2- Kadir gecesinin ne olduğunu sana bildiren nedir?

Kadir gecesinin ne olduğunu konu içerisinde hangi anlama geldiğini aşağıda geçen ayetler açıklamaktadır.

97/3- Kadir gecesi, bin aydan daha hayırlıdır.

Evet, Allah’ın Ortalama bir insan ömrünün vahiylere endekslenen hayatı, vahye bağlı olamayan cehalet içerisinde geçen bir hayattan daha hayırlıdır.

Bu gün geleneksel olarak Yılın diğer bütün gündüzlerini ve gecelerini, içkiyle fuhuşla kumarla zulüm ile geçirseler bile Ramazanın yirmi yedinci gecesini olan kadiri yakalayabilirse yeniden doğmuş gibi günahlarından arınılacağına inanılmıştır. Aklını kullanan, vahiyle hayatını bütünleştiren insanlar için bu olacak şey değildir. Bu anlayış ancak belgeye dayanmayan ve aklını kullanmayanların ortaya attıkları zan ve tahminden öteye geçemez.

Kadir gecesini kutlamaya bir gün kala ölenler böyle bir imkândan kampanyadan yaralanıp ölmüşlerse Ebedi bir cennete girmiş oluyorlar. Kampanyadan bir gün sonra ölenler ise bu kampanyadan yaralanamadıkları için de ebedi bir cehenneme girmektedirler. Bu anlayış Allah’ın Adalet sıfatıyla hiçbir zaman uyum sağlamaz. Allah insanlara eşit uzaklıktadır. İnsanların Allah’ın emirlerine duyarlı oluş ve çabası derecesinde Allah’a yakındırlar. Ve dercelerle üstündürler. Allah hiç kimseye zulmetmez hiç kimseye de çabasının karşılığı dışında iltimas da etmez. Allah ahret âleminde herkese nasıl bir tutum ve davranış içerisindeyse karşılığını eksiltmeden verecektir.

11/15- Kim dünya hayatını ve onun çekiciliğini isterse, onlara yapıp ettiklerini onda tastamam öderiz ve onlar bunda hiçbir eksikliğe uğratılmazlar.

11/111- Şüphesiz Rabbin, onlardan tümüne yapıp ettiklerini(n karşılığını) onlara tastamam ödeyecektir. Çünkü O, yapıp-ettiklerinden haberdar olandır.

97/4- Melekler ve ruh, onda Rablerinin izniyle her bir iş için inerler.

Melekler kelimesi üzerinde daha önce tefsir ettiğim sureler içerisinde geniş geniş anlatmaya çalışmıştım. Şimdi Ruh kelimesi üzerinde Kuran’ın anlatmak istediği manayı yakalayabilirsek sure ve ayette kastedilen manayı daha iyi anlayabileceğimiz kanaatindeyim. Ruh kelimesini tanımlarken can ve ruhul-kudüs kelimelerinin de açıklanması ve ruh ile onlar arasında ne gibi bir bağlılık ve farklılıklar olduğunun bilinmesi gerekir.

****

KURAN’DA GEÇEN RUH CAN VE RUHUL-KUDÜS KELİMELERİNİN TANIMLANMASI

Kuranda kullanılan, hiçbir kelime hiçbir kelimenin yerine kullanılmamıştır. Her kelime kuran içerisinde Mutlaka farklı bir yer işkâl etmiştir. Dünya üzerinde yedi milyar insan varsa bu yedi milyar insanın parmak uçları hiç biri hiç birine benzemez. Bir Ağaç üzerinde milyonlarca yaprak olsa da bunların hiç biri diğer yaprakla aynı değildir. Allah Böyle Muazzam bir kâinat yaratmış ve muazzam bir kitap göndermiştir.

İşte Kuran’daki bir ayetin veya bir konun düzgün anlaşılabilmesi için o ayet ve konuda geçen kelimelerin önce ne anlama geldiği kuran içerisinde aranarak tespit edilmesi gerekmektedir. Bir de Kuran dışından Kuran’da geçen bir kelime hakkında yapılan tanımlar, Kuran’da geçen kelimenin, tam anlamını veremediğinden Kuran’da geçen diğer kelimelerin tanımlarıyla çatışmakta böylece, ayetlerin ve konuların yanlış anlaşılmasına neden olmaktadır. Şimdi Kuran’da geçen konumuzun ana başlığını oluşturan ruh ve can kelimelerini ayrı ayrı Kuran’da arayarak düzgün tespit edebilirsek, içerisinde bu kelimeler geçen ayet ve konuların doğru anlaşılmasına katkıda bulunacağını ümit ediyorum.

RUH
42/52- Böylece sana emrimizden bir ruh vahy ettik. Sen, kitap nedir, iman nedir bilmiyordun. Ancak Biz onu bir nur kıldık; onunla kullarımızdan dilediklerimizi hidayete erdiririz. Şüphesiz sen, dosdoğru olan bir yola yöneltip-iletiyorsun.

Burada geçen ruh son peygambere gelen kuran için kullanılmıştır.

4/ 171- Ey Kitap Ehli, dininiz konusunda taşkınlık etmeyin, Allah'a karşı gerçek olandan başkasını söylemeyin. Meryem oğlu Mesih İsa, ancak Allah'ın elçisi ve kelimesidir. Onu (OL kelimesini) Meryem'e yöneltmiştir ve O'ndan bir ruhtur. Öyleyse Allah'a ve elçisine inanınız; "üçtür" demeyiniz. (Bundan) kaçının, sizin için hayırlıdır. Allah, ancak bir tek İlah'tır. O, çocuk sahibi olmaktan Yücedir. Göklerde ve yerde her ne varsa o’nundur. Vekil olarak Allah yeter.

Şimdi bu ayette Geçen ruh ile ilgili cümleyi alalım.” . Onu (Ol kelimesini) Meryem'e yöneltmiştir ve O'ndan bir ruhtur. Burada ruh kelimesi Hazreti isa peygamber için kullanılmıştır. O insanlara konuştuğu ve anlattıkları vahiydir. Bu sebeple Allahın bir kelimesini oluşturmaktadır.

15/29- "Ona bir biçim verdiğimde ve ona Ruhumdan üfürdüğümde hemen ona secde ederek (yere) kapanın

Burada Kullanılan ruh; “ona Ruhumdan üfürdüğümde hemen ona secde ederek (yere) kapanın.”

Burada insan olmanın özelliklerini ortaya çıkaran bir ruh oluyor. Bir başka deyişle Allah’ın kendi ruhundan üflediği, ruh insanda kullanılıyor. Bu insana üflenen ruh ile peygamberlere gelen ruhtan farklıdır. İnsanlarda bu ruh hem rahim sıfatı ile hem da cebbar sıfatı ile insan hayat buluyor. Bir başka deyişle insan her iki yöne de gidebilme özelliğiyle her iki yönde de hayat bulabiliyor.

16/ 2- Kullarından dilediklerine, melekleri emrinden olan ruh ile indirir: Benden başka İlah yoktur, şu halde Benden korkup-sakının, diye uyarın."

Bu Ayette de Allah’ın kendi emrinden olan ruhu kullarından dilediklerine “Benden başka İlah yoktur,” Burada dilediklerine derken yol seçme özgürlüğü olan insanlara vahyin yolunu tercih edenler, feraset penceresini açanlar anlamında kullanılmıştır. Yoksa Allah kimseye zulmetmez. İnsan fıtratından gelen o rabbim sensin sözü ile kucaklaşan bir anlayışı yaşamına götüren anlamında olan ruhtur.

17/ 85- Sana ruhtan sorarlar; de ki: "Ruh, Rabbimin emrindendir, size ilimden yalnızca az bir şey verilmiştir."

Burada Tanımlanan ruh, diğer kuranda tanımladıklarının dışında olan bir ruhtur ki, “Ruh, Rabbimin emrindendir.” Allah hakkında olan bilgidir. Bunu başka ayetlerle açıklamamız gerekiyor.

91/1- Güneş'e ve onun parıltısına andolsun,

2- Onu izlediği zaman Ay'a,

3- Onu (Güneş) parıldattığı zaman gündüze,

4- Onu sarıp-örttüğü zaman geceye,

5- Göğe ve onu bina edene,

6- Yere ve onu yayıp döşeyene,

7- Nefse ve ona 'bir düzen içinde biçim verene',

8- Sonra ona fücurunu (sınır tanımaz günah ve kötülüğünü) ve ondan sakınmayı ilham edene (andolsun).

9- Onu arındırıp-temizleyen gerçekten felah bulmuştur.
10- Ve onu (isyanla, günahla, bozulmalarla) örtüp-saran da elbette yıkıma uğra
Kâinatı yaratıp arşa istiva eden ve kâinatta olup biten her şey onun kontrolü altın da olan ruhtur. Diğerlerine akseden ruh hep bu ruhun tezahürü ile olmaktadır.

19/ 7- Sonra onlardan yana (kendini gizleyen) bir perde çekmişti. Böylece ona ruhumuz (Cibril'i) göndermiştik, o da, düzgün bir beşer kılığında görünmüştü.

Düzgün bir beşer kılığında görülen elçi olan bir beşer ” Böylece ona ruhumuz (Cibril'i) göndermiştik, o da, düzgün bir beşer kılığında görünmüştü. Bu da diğer ayetlerin açıklamasına ihtiyacı var. Düzgün beşer olanlar hep kuranda peygamberler için kullanılmıştır.

18/110- De ki: "Şüphesiz ben, ancak sizin benzeriniz olan bir beşerim; yalnızca bana sizin İlahınızın tek bir İlah olduğu vahyolunuyor. Kim Rabbine kavuşmayı umuyorsa, artık salih bir amelde bulunsun ve Rabbine ibadette hiç kimseyi ortak tutmasın."

Düzeltilmiş olan beşerler peygamberlerdir. Her peygamber kendilerinden önceki gelen peygamberleri doğrular ve tasdik ederler ve kendilerinden sonra gelecek olan peygamberleri de müjdelerler. Bu Bile Kuranın bir insan uydurması olamadığına yeter ve artar bile.

21/ 91- Irzını koruyan (Meryem); Biz ona Kendi ruhumuzdan üfledik, onu ve çocuğunu insanlığa bir ayet kıldık. Buradaki ruh nahl suresi ikinci ayetteki anlatılan anlamında olan bir ruhtur.

32/ 9- Sonra onu 'düzeltip bir biçime soktu' ve ona Ruhundan üfledi. Sizin için de kulak, gözler ve gönüller var etti. Ne az şükrediyorsunuz?

Yine insana üfürülen ruhun insan üzerinde ne gibi bir etki gösterdiğini anlatan bir ruhtur. “Sizin için de kulak, gözler ve gönüller var etti. Ne az şükrediyorsunuz?”

38/ 72- "Onu bir biçime sokup, ona Ruhum'dan üflediğim zaman siz onun için hemen secdeye kapanın."

Burada secde edecek konuma gelen bir halife anlamında bir insandan söz ediliyor.

40/ 15- Dereceleri yükselten Arş'ın sahibi (Allah), 'toplanma ve buluşma' günü ile uyarıp-korkutmak için, Kendi emrinden olan ruhu kullarından dilediğine indirir.

58/ 22- Allah'a ve ahiret gününe iman eden hiçbir kavim (topluluk) bulamazsın ki, Allah'a ve elçisine başkaldıran kimselerle bir sevgi (ve dostluk) bağı kurmuş olsunlar; bunlar, ister babaları, ister çocukları, ister kardeşleri, isterse kendi aşiretleri (soyları) olsun. Onlar, öyle kimselerdir ki, (Allah) kalplerine imanı yazmış ve onları Kendinden bir ruh ile desteklemiştir. Onları, altlarından ırmaklar akan cennetlere sokacaktır; orda süresiz olarak kalacaklardır. Allah, onlardan razı olmuş, onlar da O'ndan razı olmuşlardır. İşte onlar, Allah'ın fırkasıdır. Dikkat edin; şüphesiz Allah'ın fırkası olanlar, felah (umutlarını gerçekleştirip kurtuluş) bulanların ta kendileridir.

Burada tanımlanan ve kendinden bir ruh ile desteklenen kuranda örneği verilen muhacirler ve ensar’dan söz etmektedir. Bu tip Müslüman’lar bir birlerine kenetlenmiş o Allahın tanımladığı bir topluluğu oluşturmuşlardır Allah bunlardan razı olmuştur.

66/ 12- İmran'ın kızı Meryem'i de. Ki o kendi ırzını korumuştu. Böylece Biz ona ruhumuzdan üfledik. O da Rabbinin kelimelerini ve kitaplarını tasdik etti. O, (Rabbine) gönülden bağlı olanlardandı.

70/ 4- Melekler ve Ruh (Cebrail), ona, süresi elli bin yıl olan bir günde çıkabilmektedir.

78/ 38- Ruh ve meleklerin saflar halinde duracakları gün; Rahman'ın kendilerine izin verdikleri dışında olanlar konuşmazlar. (Konuşacak olan da,) Doğruyu söyleyecektir.

97/ 4- Melekler ve ruh, onda Rablerinin izniyle her bir iş için inerler.
Kuranda tanımlanan Ruhu Bu ayetleri anladıktan sonra şöyle izah edebiliriz.
RUH: Allah’ın Kendisine ait sıfatların kâinata yansıması ve onlarda tecelli etmesidir. Ve böylece gönderilen ruh ile onların hayat bulmalarıdır.
O zaman Kuranda Allahın ruhundan üfleyip de şekillenen varlıkları tanımlamaya çalışalım.

1- Allah peygamberlere gönderdiği vahiylere ruh demiş. Ve bu vahiylerle cehaletten kurtularak, vahye tabi olanların aydınlanması anlamında olan ruhtur.
2- Peygamberlerde olan ruh Bulunmuş olduğu kendi toplumlarında gönderilen vahiylerle bütünleşip toplumda örnek bir yaşam sergilemesi nedeni ile ruh anlamında kullanılmıştır.

3- Ruh İnsanda şekillenmiş insana hayat vermiş ruh olmuş.

4- Ruh Hazreti Meryem’de onu toplumla arasını ayırarak, Allahın vahiylerine gebe bir peygamber oluşmasına neden olmuş.

5- Ruh Evrene yansımış Evrende muazzam bir düzen intizam sağlamıştır.

KUTSAL RUH (Ruhul-kudüs)

2/ 87- Andolsun, Biz Musa'ya kitabı verdik ve ardından peş peşe elçiler gönderdik. Meryem oğlu İsa'ya da apaçık belgeler verdik ve onu Ruhu'l-Kudüs'le teyid ettik. Demek, size ne zaman bir elçi nefsinizin hoşlanmayacağı bir şeyle gelse, büyüklük taslayarak bir kısmınız onu yalanlayacak, bir kısmınız da onu öldürecek misiniz?

2/ 253- İşte bu elçiler; bir kısmını bir kısmına üstün kıldık. Onlardan, Allah'ın kendileriyle konuştuğu ve derecelerle yükselttiği vardır. Meryem oğlu İsa'ya apaçık belgeler verdik ve O�u Ruhu'l-Kudüs'le destekledik. Şayet Allah dileseydi, kendilerine apaçık belgeler geldikten sonra, onların peşinden gelen (ümmet)ler, birbirlerini öldürmezdi. Ancak ihtilafa düştüler; onlardan kimi inandı, kimi inkar etti. Allah dileseydi birbirlerini öldürmezlerdi. Ama Allah dilediğini yapandır.

16/ 102- De ki: "İman edenleri sağlamlaştırmak, Müslümanlara bir müjde ve hidayet olmak üzere, onu (Kur'an'ı) hak olarak Rabbinden Ruhu'l-Kudüs indirmiştir."

5/ 110- Allah şöyle diyecek: "Ey Meryem oğlu İsa, sana ve annene olan nimetimi hatırla. Ben seni Ruhu'l-Kudüs ile destekledim, beşikte iken de, yetişkin iken de insanlarla konuşuyordun. Sana Kitap’ı, hikmeti, Tevrat'ı ve İncil'i öğrettim. İznimle çamurdan kuş biçiminde (bir şeyi) oluşturuyordun da (yine) iznimle ona üfürdüğünde bir kuş oluveriyordu. Doğuştan kör olanı, alacalıyı iznimle iyileştiriyordun, (yine) Benim iznimle ölüleri (hayata) çıkarıyordun. İsrailoğulları’na apaçık belgelerle geldiğinde onlardan inkara sapanlar, "Şüphesiz bu apaçık bir sihirdir" demişlerdi (de) İsrailoğulları’nı senden geri püskürtmüştüm."

26/ 193- Onu Ruhu'l-emin indirdi.

Ruh: Allah’a has bir olgunun yaratıklara üflemesi veya vermesi ile onlardaki hayat biçimlerinde fiilen görülen emarelerdir.

Ruhu-l-Kudüs: Gönderilen peygamberler için kullanılmıştır. Peygamberler vahiylerin güdümünde Allah’ın Gösterdiği yolda yürüyen yanıldığı zaman düzeltilen, insanlarla kendisi arasında insanlara örnek bir modeldir.

CAN
Kuran’da geçen can kelimesi, Ruh kelimesinden nüans farkı ile ayrılmaktadır. Can ile Ruhu biri birinden ayıran temel özellik, Can her canlının dünya yaşamında ayakta kalmasının temel şartıdır. Ruh ise; canlıların eya cansızların kendi görevleri içerisinde görevlerine uygun bir hayat sergilemesidir.

Bir İnsandan hem peygamber, hem de bir şeytan olabilmektedir. Peygamberi peygamber yapan ondaki sadece canlılık olan olgu değil, onun tolumla olan iletişiminin Allah’ın tanımladığı şekilde şekillenmesidir. Ama diğer insanlarda bu böyle değildir. Onlar takva yolunda gidebildikleri gibi fısk ve fücur yolunda da gidebilmektedirler. Onların düzelticisi kuran veya toplumlar peygamberlerdir.

2/ 2- Dediler ki: "Sen Yücesin, bize öğrettiğinden başka bizim hiçbir bilgimiz yok. Gerçekten Sen, her şeyi bilen, hüküm ve hikmet sahibi olansın."

2/ 155- Andolsun, Biz sizi biraz korku, açlık ve bir parça mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabır gösterenleri müjdele

2/ 164- Şüphesiz, göklerin ve yerin yaratılmasında, gece ile gündüzün art arda gelişinde, insanlara yararlı şeyler ile denizde yüzen gemilerde, Allah'ın yağdırdığı ve kendisiyle yeryüzünü ölümünden sonra dirilttiği suda, her canlıyı orada üretip-yaymasında, rüzgârları estirmesinde, gökle yer arasında boyun eğdirilmiş bulutları evirip çevirmesinde düşünen bir topluluk için gerçekten ayetler vardır.

3/ 54- Sonra kederin ardından üzerinize bir güvenlik (duygusu) indirdi, bir uyuklama ki, içinizden bir grubu sarıveriyordu. Bir grup da, canları derdine düşmüştü; Allah'a karşı haksız yere cahiliye zannıyla zanlara kapılarak: "Bu işten bize ne var ki?" diyorlardı. De ki: "Şüphesiz işin tümü Allah'ındır." Onlar, sana açıklamadıkları şeyi içlerinde gizli tutuyorlar, "Bu işten bize bir şey olsaydı, biz burada öldürülmezdik" diyorlar. De ki: "Evlerinizde olsaydınız da üzerlerine öldürülmesi yazılmış olanlar, yine devrilecekleri yerlere gidecekti. (Bunu) Allah, sinelerinizdekini denemek ve kalplerinizde olanı arındırmak için (yaptı). Allah, sinelerin özünde saklı duranı bilendir.

3/ 186- Andolsun, mallarınızla ve canlarınızla imtihan edileceksiniz ve sizden önce kendilerine kitap verilenlerden ve şirk koşmakta olanlardan elbette çok eziyet verici (sözler) işiteceksiniz. Eğer sabreder ve sakınırsanız (bu) emirlere olan azimdendir.

42/ 29- Göklerin ve yerin yaratılması ile onlarda her canlıdan türetip-yayması O'nun ayetlerindendir. Ve O, dileyeceği zaman onların hepsini toplamaya güç yetirendir.

4/ 95- Müminlerden, özür olmaksızın oturanlar ile, Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla cihad edenler eşit değildir. Allah, mallarıyla ve canlarıyla cihad edenleri oturanlara göre derece olarak üstün kılmıştır. Tümüne güzelliği (cenneti) va'detmiştir; ancak Allah, cihad edenleri oturanlara göre büyük bir ecirle üstün kılmıştır.

5/ 45- Biz onda, onların üzerine yazdık: Cana can, göze göz, buruna burun, kulağa kulak, dişe diş ve (bütün) yaralara (karşılık da) kısas vardır. Ama kim bunu sadaka olarak bağışlarsa o kendisi için bir kefarettir. Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar, zalim olanlardır.

6/ 38- Yeryüzünde hiçbir canlı ve iki kanadıyla uçan hiçbir kuş yoktur ki, sizin gibi ümmetler olmasın. Biz kitapta hiçbir şeyi noksan bırakmadık, sonra onlar Rablerine toplanacaklardır.

6/ 93- Allah'a karşı yalan uydurup iftira düzenden veya kendisine hiçbir şey vahyolunmamışken bana da vahy geldi" diyen ve "Allah'ın indirdiğinin bir benzerini de ben indireceğim" diyenden daha zalim kimdir? Sen bu zalimleri, ölümün 'şiddetli sarsıntıları' sırasında meleklerin ellerini uzatarak onlara: "Canlarınızı (bu kıskıvrak yakalanıştan) çıkarın, bugün Allah'a karşı haksız olanı söylediğiniz ve O'nun ayetlerinden büyüklenerek (yüz çevirmeniz) dolayısıyla alçaltıcı bir azapla karşılık göreceksiniz" (dediklerinde) bir görsen.
9/ 55- Şu halde onların malları ve çocukları seni imrendirmesin; Allah bunlarla ancak onları dünya hayatında azaplandırmak ve canlarının inkar içindeyken zorlukla çıkmasını ister.

15/ 27- Ve Cann'ı da daha önce 'nüfuz eden kavurucu' ateşten yaratmıştık.

55/ 15- Cann'ı da 'yalın-dumansız bir ateşten' yarattı.

Can, Ruh, Kutsal Ruh, Kelimelerini, Aktardığımız Ayetler ışığında tanımlayacak olursak,

CAN: Allah’ın Evrende yarattıkları, evrenin yasalarında olan kanunlarla bütünleşen, doğar, büyür ve ölür, yasalarıyla örtüşen varlıklarda onların bir süreç içerisinde eceline kadar diri tutan enerjidir. ve dumansız ateşten yaratılan bir varlıktır.

RUH-ÜL KUDÜS: İnsanlar içerisinde Kendisini nefsin azgın tutkularından arındırarak Allah’a ulaşmak için çaba sarf edenlerin Allah’tan peygamberler için vahiyle diğer insanlardan peygamberlere tabi olanları, doğru bir yolda yürümelerinin Allah tarafından desteklenmesi ve onaylanmasıdır.

RUH: Her canlıda veya cansız varlıklarda, Allah’ın kendi özelliklerinden Yaratıklar üzerinde yansımasıdır. Bir tecellisidir. İnsan olanlarda Allahın tezahürü, Onların kendi özgür iradeleriyle gittikleri veya gitmek istedikleri yönde yollarının açılmasıdır.

Peygamberlerde, Olan ruh Peygamberlerin Allahın istediği şekilde yaşamasının tecellisidir.

****

97/5- Fecrin çıkışına kadar bir esenliktir (selamdır) o.

İnsanların aydınlanmaya bilgilenmeye ihtiyaç duyduğu bir dönemde, Yağmura susamış toprağın yağmurun inmesiyle hasretinin giderilmesi gibi, vahyin inişiyle beraber insanlar aradıklarını bularak onları ölü halden diriltilerek hayat bulmasıdır.

Sonuç Olarak kadir suresindeki anlatılmak istenen temel mesaj, Yerleri ve gökleri yaratan Allah tarafından insanların kendi içlerinden nebi ve resul seçtiği elçi aracılığı ile cehaletin vahyi bilgilerle aydınlatılarak Hakla batılın, doğru ile yanlışın, ne olduğunu Allah’ın bir proje olarak insanların önüne konulmasıdır.

Bu ilahi mesaj yirmi üç yıllık bir süreç içerisinde Allah’tan bir ruh olan verilen emirlerin yerine getirilmesi konusunda eğitilen ve pratik hayata dönüştürülerek onu izleyenlerle doğru bir yaşam sergilenerek insanlara hem kendi çağdaşlarına hem de kendisinden sonra gelecek çağlara örnek bir toplumun örnek bir hayatın sergilenmesidir.

İşte bin aydan hayırlı olan insanlardan yaratılışlarında verdikleri sözü yaşadıkları hayatla bütünleştirmek isteyenlerle peygaberin ve meleklerin şahitlik ve desteğinin birleşmesiyle o insanlara şifa olan insanları karanlıklardan kurtaran bir kuran gibi bir kitabın profili çizilmiştir.

Hayatını o dönemde ve ondan sonraki dönemlerde vahiyle sürdürmek isteyenler için hayırlı ve sonuç bakımından daha güzeldir. Hayatını vahiysiz bir yaşamla sürdürenlerden, hayatını vahiyle sürdürenler daha kazançlı dünya da da ahrette de sonuç bakımından daha hayırlı olduğunu bildirmektedir.

Doğrular Allah’a yanlışlar ise bana aittir.

****

Http//kuranianlamametodu.blogspot.com

alirizaborazan@hotmail.com

24-ABESE SURE'SİNİN TEFSİRİ.

2011-12-05T19:13:00.000-08:00

24-ABESE SURESİNİN TEFSİRİ.

Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla

Abese suresi nüzul sırasına göre yirmi dört, kuran sıralamasına göre de sekseninci ayet olup, kırk iki ayetten ibarettir. Mekke de nazil olmuştur.

80/1- Surat astı ve yüz çevirdi;

80/2- Kendisine o kör geldi diye.

80/3- Nerden biliyorsun; belki o, temizlenip-arınacak?

80/4- Veya öğüt alacak; böylelikle bu öğüt kendisine yarar sağlayacak.

Bu ayetler; Allah resulünün yaptığı bir yanlışı hatırlatarak, malı mülkü olmayan vücut azaları arızalı olan bir insana yapılan yanlış bir davranışı kınayarak devrim niteliğinde bir mesaj verilmektedir.

Allah, insanın malına mülküne güzelliğine çirkinliğine cinsiyetine ırkına kabilesine bakmadan insandaki takvasına bakar. ona göre insanları değerlendirir. İnsanların farklı karakter ve farklı cinslerde yaratılması, Bilenler için Allah’ın ayetlerindendir.

49/13- Ey insanlar, gerçekten, Biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizle tanışmanız için sizi halklar ve kabileler (şeklinde) kıldık. Şüphesiz, Allah Katında sizin en üstün (kerim) olanınız, (ırk ya da soyca değil) takvaca en ileride olanınızdır. Şüphesiz Allah, bilendir, haber alandır.

Mal ve mülk Allah’a aittir. İnsanların bazılarının zengin, bazılarının fakir, bazılarının kör topal, bazılarının sağlıklı oluşları, Allah katında hiçbir zaman avantajlı ve dezavantajlı değildir. Üstünlük ancak kendi konumunda kendi üzerine düşen görevi en hassas şekilde yerine getirmekle sağlanabilir. Her insan dünya hayatında bir tiyatroda aktör ve aktirist gibi birer rol üslenmişlerdir. Önemli olan kişinin hangi rolde bulunması değil, kişilerin rollerini en güzel bir şekilde oynayıp, Allah’ın Rızasını kazanarak ebedi bir saadetin ve mutlulğun zeminini hazırlamaktır.

Abese suresinde bahsedilen, ama birinin arınmak için gelmesine yüz buruşturup burun kıvıran resulün şahsında Bu davranışta bulunan bütün insanlar kınanmaktadırlar. Kuran’da peygamberlerden yanlış davranışta bulunanların yanlışlıklarını Allah düzeltmekte yanlışlar kaldırılarak doğrularıyla değiştirilmektedir.

22/ 52- Biz senden önce hiçbir Resul ve Nebi göndermiş olmayalım ki, o bir dilekte bulunduğu zaman, şeytan, onun dilediğine (bir kuşku veya sapma unsuru) katıp bırakmış olmasın. Ama Allah, şeytanın katıp-bırakmalarını giderir, sonra Kendi ayetlerini sağlamlaştırıp-pekiştirir. Allah, gerçekten bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.

22/53- Şeytanın (bu tür) katıp bırakmaları, kalplerinde hastalık olanlara ve kalpleri (her türlü) duyarlılıktan yoksun bulunanlara (Allah'ın) bir deneme kılması içindir. Şüphesiz zalimler, (gerçeğin kendisinden) uzak bir ayrılık içindedirler.

Her insanda mutlaka insanları yanlışa isyana başkaldırmaya iten bir iblis ve akabinde onun teklifleri kişide ilkeleşerek insanları saptırmaya yeltenen bir olgu vardır. Peygamberlerin dışındaki insanlar şeytanın katmalarını ancak vicdani sorgulama ve nebilere gönderilen vahiylerden anlayabilirler. ve düzeltebilirler. Ama Peygamberlerde olan yanlışlıklar, hemen Allah tarafından vahiyle düzeltilerek şeytanın katmaları çıkartılıp Allah kendi ayetlerini pekiştirmektedir.

Kuran’da birçok peygamberin yaptığı yanlış davranışlarından ve düzeltilmiş bazı yanlışlardan örnekler verilmektedir.

7/ 150- Musa kavmine oldukça kızgın, üzgün olarak döndüğünde onlara: "Beni arkamdan, ne kötü temsil ettiniz? Rabbinizin emrini çabuklaştırdınız, öyle mi?" dedi. Levhaları bıraktı ve kardeşini başından tutup kendisine doğru çekiyordu (ki Harun ona:) "Annem oğlu, bu topluluk beni zayıflattı (hırpalayıp güçsüzleştirdi) ve neredeyse beni öldürmeye giriştiler. Bari sen düşmanları sevindirecek bir şey yapma ve beni bu zalimler topluluğuyla birlikte kılma (sayma)" dedi.

Hazreti Musa peygamberin kardeşine niçin benim kavmimi saptırdın? Deme hakkı yoktu. Çünkü İnsanın kendisi istemedikçe başka insanların onu ne saptırmaya ne de doğru yola getirmeye güçleri yetmezdi.

Bu serzenişi kuran, levhaları attı. Kabaran öfkesi ifadesiyle vahyin gözetiminden çıkarak ona kovulmuş şeytanın musallatlığından söz etmektedir. Bakınız aynı surenin devamında tekrar vahyin kontrolüne girmeyi kuran nasıl anlatıyor?

7/ 151- (Musa yalvarıp) Dedi ki: "Rabbim, beni ve kardeşimi bağışla, bizi rahmetine kat. Sen merhamet edenlerin en merhametli olanısın."

7/152- Şüphesiz, buzağıyı (tanrı) edinenlere Rablerinden bir gazab ve dünya hayatında bir zillet yetişecektir. İşte Biz, 'yalan düzüp-uyduranları' böyle cezalandırırız.

7/153- Kötülük işleyip bunun ardından tövbe edenler ve iman edenler; hiç şüphesiz Rabbin, bundan (tövbeden) sonra elbette bağışlayandır, esirgeyendir.

7/154- Musa kabaran öfkesi (gazabı) yatışınca Levhaları aldı. (Onlardan bir) Nüshasında "Rablerinden korkanlar için bir hidayet ve bir rahmet vardır" (yazılıydı).

Kuran, son nebi ve resulün bir yanlışlığından daha bahsetmektedir.

66/ 1- Ey Peygamber, eşlerinin hoşnutluğunu isteyerek, Allah'ın sana helal kıldıklarını niçin haram kılıyorsun? Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

Bir peygamberin Allah’ın helal kıldığı bir şeyi, haram kılma hakkı yoktur. Bu konumuzla ilgili bir mesele değil ama yeri ve zamanı geldikçe Allah’ın peygambere helal kılıp da kendisine haramlaştırdığı şeyin ne olduğunu detaylarıyla anlatacağım inşallah. Burada şu kadarını söylemeliyim ki; müfessirlerin anlattığı gibi peygamberin hanımlarının hatırı için Allah’ın kendisine helal kılıp haramlaştırdığı şey, bal şerbeti zencefil değildi. Konunun diğer kalan kısmı, konuyla ilgili açıklanana kadar kalsın.

Ümmü mektum olayını toparlayacak olursak, Allah resulünün kendisine ama olarak gelen ümmi mektumun gelişinden rahatsız olduğunu ve Mekke’nin ileri gelenlerine, bir başka ifadeyle müstekbirlerine zenginlerine, Bir şeyler anlatma ve onlarda yankı uyandırma peşine düştüğünü Allah eleştirmektedir. Zaten alttaki ayetlerde bu yanlışlığın sebeplerini açıklanmaktadır.

80/5- Fakat kendini müstağni gören (hiçbir şeye ihtiyacı olmadığını sana n) ise,

80/6- İşte sen, onda 'yankı uyandırmaya çalışıyorsun.

80/7- Oysa onun temizlenip-arınmasından sana ne?

Peygamberlerin veya rabbani yolda olanların, birilerini Müslüman etme veya İslam’ı kabul ettirme diye bir görevleri yoktur. Allah her insana doğru yola gidebilecek şekilde donanımını vermiştir. Sadece nebi ve resullerin görevi onları, yaptıkları yanlışlara karşı uyarmaktır. Geri kalan görev uyarılanlar üzerinde bir sorumluluktur.

Bu ayetler çağımızda makam sahibi, mal mülk sahibi arabası evleri yatları olanlara değer verilip de, belki içi Allah korkusuyla yanıp tutuşan insanlara değer vermeyen toplumların yanlış davranışlarına şamar gibi gelmektedir.

2/ 272- Onların hidayete ermesi, senin üzerinde (bir yükümlülük) değildir. Ancak Allah, dilediğini hidayete erdirir. Hayır, olarak her ne infak ederseniz, kendiniz içindir. Zaten siz, ancak Allah'ın hoşnutluğunu istemekten başka (bir amaçla) infak etmezsiniz. Hayırdan her ne infak ederseniz -haksızlığa (zulme) uğratılmaksızın- size eksiksizce ödenecektir.

Kim olursa Olsun Mutlaka uyarılmalıdır. Ama her şeyin bir ölçüsü ve dozajı vardır. Allah Zalim olan ve halkı fırkalara ayırıp zayıflatarak köleleştiren kendisine karşı çıkanlara bile bir uyarının usulüne uygun olarak yapılmasını istemektedir.

20/41- "Seni Kendim için seçtim."

20/42- "Sen ve kardeşin ayetlerimle gidin ve Beni zikretmede gevşek davranmayın.

20/43- "İkiniz Firavun'a gidin, çünkü o, azmış bulunuyor."

20/44- "Ona yumuşak söz söyleyin, umulur ki öğüt alıp-düşünür veya içi titrer-korkar."

Ama Hiçbir zaman bu uyarma firavun gibilerinin o arınmak isteyen bir âmâdan daha önemli olduğunu göstermez.

Bütün insanlarda bu hastalık maraz halinde berrak bir şekilde görülmektedir. İnsanlara değer verilirken malına mülküne makamına koltuğuna şöhretine bakarak değer verilmektedir. Eğer bir kişi Allah’ın en sevdiği kul olsa bile o bu özelliklere sahip değilse toplum nazarında o kişinin anlam ve önemi yoktur.

80/8- Ama koşarak sana gelen ise,

Buradaki yapılan yanlışlık, Nasrettin hocanın kürk meselesi gibi yanlışlıktır. Ona yapılan iltifat kendisine değil onun giyim ve kuşamına yapılan iltifattır. Peygamberimizin müstağni onlara yapılan iltifat onların makam ve koltuklarına yapılmaktadır. Belki o değer vermediği kör topal aksak olan fakat arınmak isteyen şahıs, Müstekbir, burunları havada olan, makam mevki sahibi onlardan, Allah katında daha sevimli ve daha değerlidir.

Şu bir gerçek ki; İnsanlar malda makamda ilerledikçe Allah’tan uzaklaşmakta, mal ve makamı kaybedince de Allah’a yaklaşmaktadırlar. İnsanlardaki kibir ve gurur onların kendilerini ihtiyaçsız hissetmelerinden kaynaklanmaktadır. İnsanların Allah’a en yakın oldukları an, Dünyalık her şeylerini kaybetme veya kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kaldıkları andır.

10/22- Karada ve denizde sizi gezdiren O'dur. Öyle ki siz gemide bulunduğunuz zaman, onlar da güzel bir rüzgârla onu yüzdürürlerken ve (tam) bununla sevinmektelerken ona çılgınca bir rüzgâr gelip çatar ve her yandan dalgalar onları kuşatıverir. Onlar artık bu (dalgalarla) gerçekten kuşatıldıklarını sanmışlarken, dinde O'na 'gönülden katıksız bağlılar (muhlisler)' olarak Allah'a dua etmeye başlarlar: "Andolsun eğer bundan bizi kurtaracak olursan, muhakkak Sana şükredenlerden olacağız."

10/23- Ama (Allah) onları kurtarınca, hemen haksız yere, yeryüzünde taşkınlığa koyulurlar. Ey insanlar, sizin taşkınlığınız, ancak kendi aleyhinizedir; (bu) dünya hayatının geçici metaıdır. Sonra dönüşünüz bizedir. Biz de yaptıklarınızı size haber vereceğiz.

80/9- Ki o, 'içi titreyerek korkar' bir durumdadır;

Belki onun malı mülkü şatafatlı bir hayatı yok. ama o altın gibi bir kalbe sahiptir. O kendisine verilen imkânlarla doğru yolu bularak arınmak istemektedir. Asıl senin ilgilenmen gereken seni dinlemek ve sana tabi olmak isteyenlerdir

50/45- Biz onların neler söylediklerini daha iyi biliriz. Sen onların üzerinde bir zorba değilsin; şu halde, Benim kesin tehdidimden korkanlara Kuran ile öğüt ver.

27/80- Çünkü gerçekten sen, ölülere (söz) dinletemezsin ve arkasını dönüp kaçan sağırlara da çağrıyı işittiremezsin.

27/81- Ve sen körleri düştükleri sapıklıktan çekip hidayete erdirici değilsin; sen ancak, ayetlerimize iman edenlere (söz) dinletebilirsin, işte Müslüman olanlar bunlardır.

Yukarda verdiğim ayet örnekleri mesajın kime dinletilip dinletilmeyeceği ile ilgilidir. Dinlemeyene kaçana, saygısıza değer vermeyene değer verip zaman harcayacağına senden bir şey öğrenmek temizlenmek arınmak için yanıp tutuşanlara tebliğini yap.

Namazda gözü olmayanın ezanda kulağı olmazmış. Ahrete iman etmeyen bir adama Allah seni cehennemde cezalandıracak dersen gülünç olmaz mı? İnanmadığı bir şeye onun için neler söylesen fark etmez.

2/6- Şüphesiz, inkâr edenleri uyarsan da, uyarmasan da, onlar için fark etmez; inanmazlar.

80/10- Sen ona aldırış etmeden oyalanıyorsun.

Zaman dar yapılacak iş çok. Sana verilmiş olan süreyi en güzel biçimde değerlendir. Sen o kıymetli zamanını sana arınmak için gelenle değil senden uzaklaşmak kaçmak isteyenlerle geçiriyorsun.

80/11- Hayır; çünkü o (Kuran), bir öğüttür.***

Kuran doğru yolda yürümek isteyenler için bir öğüttür. Bir yaşam kılavuzu hayat projesidir.

80/12- Artık dileyen, onu 'düşünüp-öğüt alsın.'

Bu konu İslam toplumlarında yanlış anlaşılan konular içerisinde en önde gelen konular içerisinde yer almaktadır. Dilediğim ve dileyen ile ilgili birkaç tane ayet örneği verdikten sonra dilemenin ne demek olduğunu kuran bütünlüğü içerisinde konuşlandığı yeri yakalamaya çalışalım.

76/3- Biz ona yolu gösterdik; (artık o,) ya şükredici olur ya da nankör.

16/93- Eğer Allah dileseydi, sizi tek bir ümmet kılardı; ancak dilediğini saptırır, dilediğini hidayete erdirir. Yaptıklarınızdan muhakkak sorumlu tutulacaksınız.

Ayet içerisinde “ancak dilediğini saptırır, dilediğini hidayete erdirir.” İfadesi, sapma ve hidayete erdirme kişilerin kendileriyle yakından ilgilidir. Ayeti doğru anlamak için Kuran’ın onunla ilgili ayetlerin bütününe bakmak gerekir. Eğer Allah insanlardan herhangi birini dileyip saptırıyorsa aynı zamanda herhangi birini de dileyip hidayete erdiriyorsa, o zaman insanların suç işleme ve güzellikte bulunmaları neticesinde mükâfat ve ceza verme olayı da olmaması gerekirdi.

Düşünüldüğünde saptırma ve hidayete erdirme Allah’ın elinde olan bir şeydir. Oysa Allah kişi kendisi sapmak istemedikçe saptırmaz. Kişi kendisi hidayete ermek istemedikçe de hidayete erdirmez. Sapmayı ve hidayete getirmeyi yaratan Allah’tır. İnsanlara her iki yola gitme eğiliminin özgürlüğünü veren de Allah’tır.

7/ 28- Onlar, 'çirkin bir hayâsızlık' işlediklerinde: "Biz atalarımızı bunun üzerinde bulduk. Allah bunu bize emretti" derler. De ki: "Şüphesiz Allah, 'çirkin hayâsızlıkları' emretmez. Bilmediğiniz bir şeyi Allah'a karşı mı söylüyorsunuz?"

Allah Âdemin şahsında bütün insanlara “yasak ağaç” ifadesiyle pis, murdar insanlara zarar ve haram olan şeyleri yasaklamış. Güzel ve temiz olan şeyleri de helal kılmıştır. Allah hiç kimseye zulüm yapmaz. İnsanlar ancak kendi kendilerine zulmederler. Allah, bir hurma çekirdeğinin etrafındaki lifler kadar insanlara haksızlık yapmayacaktır.

4/ 77- Kendilerine; "Elinizi (savaştan) çekin, namazı kılın, zekâtı verin" denenleri görmedin mi? Oysa savaş üzerlerine yazıldığında, onlardan bir grup, insanlardan Allah'tan korkar gibi- hatta daha da şiddetli bir korkuyla- korkuya kapılıyorlar ve: "Rabbimiz, ne diye savaşı üzerimize yazdın, bizi yakın bir zamana ertelemeli değil miydin?" dediler. De ki: "Dünyanın metaı azdır, ahret, ise muttakiler için daha hayırlıdır ve siz 'bir hurma çekirdeğindeki ip-ince bir iplik kadar' bile haksızlığa uğratılmayacaksınız."

'bir hurma çekirdeğindeki ip-ince bir iplik kadar' bile haksızlığa uğratılmayacaksınız."

Eğer Allah insanların gittikleri yolda, sapma ve hidayete ermede bir müdahale etmesi olayı olmuş olsaydı, insanların denenmelerine ihtiyaç da kalmazdı. Oysa Allah sadece yeryüzünde insanları belirli bir zaman dilimi içerisinde denemeye tabi tutup, ceza ve mükâfatı ahret âlemine saklamaktadır.

67/2- O, amel (davranış ve eylem) bakımından hanginizin daha iyi (ve güzel) olacağını denemek için ölümü ve hayatı yarattı. O, üstün ve güçlü olandır, çok bağışlayandır.

O zaman Allah kimseyi saptırmaz kimseye hidayet vermez kimseyi bağışlamaz. Ancak Allah sapmayı hidayete gelmeyi ve bağışlanmayı yaratır. Denemek için yarattığı insanların önüne koyar. İnsanlar Özgür iradeleriyle dileyen sapar. Dileyen bağışlamak ister. dileyen de hidayete erer. Kuran içerisinde saptırma ve hidayete getirme ifadesi ve anlaşılması gereken de bu olmalıdır.

“Artık dileyen, onu 'düşünüp-öğüt alsın.” Ayeti yukarıdaki anlattıklarımızı teyit etmektedir.

80/13- O (Kuran), 'şerefli-üstün' sahifelerdedir.

Kuran Hakkında detaylı bilgilere sahip olmayanlar kuranın değerini anlayamayan ve İnanmayanlar, ileri geri aslı astarı olmayan laflar etmişlerdir. En önemli olanı Kuran Allah tarafından indirilmiş olup o kovulmuş şeytanın katıştırmalarından uzak oluşudur.

15/9- Hiç şüphesiz, zikri (Kuran’ı) Biz indirdik Biz; onun koruyucuları da gerçekten Biziz.

Nedir kuranın Allah tarafından indirilip Allah tarafından korunmasının anlamı?

TEVRAT VE İNCİL NEDEN KORUNMADI DA KURAN KORUNDU?

İslam dünyası ile Yahudi ve Hıristiyan toplumlarının epey bu düşünce kafalarını karıştırmıştır. Kuran’da Kuran’ın Allah tarafından indirilip koruma altına alındığını söylediği halde, İncil ve Tevrat için böyle bir koruma söz konusu olmamıştır. Neden? Hep insanların kafasını bu sorular işgal etmiştir.

15/9- Hiç şüphesiz, zikri (Kuran’ı) Biz indirdik Biz; onun koruyucuları da gerçekten Biziz.

Allah insanlık tarihinin başlangıcından bu tarafa devamlı insanlara kendi içlerinden nebiler ve resuller göndermiştir. Nebi vahye muhatap olan insanların, Allah’ın gönderdiği vahiyleri insanlara ulaştıran elçilerdir.

İnsanlığın başlangıcı Allah’ın evrende yarattığı insanların dışındaki varlıkların hepsinin eksiksiz var olmasıyla, başlamaktadır. Yani İnsanlar, kâinatta yaratılmış olan varlıkların en son olarak yaratılanıdır.

76/1- Gerçek şu ki, insanın üzerinden, daha kendisi anılmaya değer bir şey değilken, uzun zamanlardan (dehr) bir süre (hin) gelip-geçti.

İnsan hem yeryüzünde hem de kâinat içerisinde yaratılmış olan varlıkların en mükemmelidir. Kâinatta insanın özelliklerinin bir benzeri insanların dışında yaratılmış olan hiçbir varlıkta yoktur. Ama insanın yaratılış biçimi kâinattaki yaratılmış olan bütün varlıkların özelliklerini taşımakla insan bir kâinat veya kâinatın küçültülmüş bir hali diyebiliriz.

İnsanların dışındaki yaratılmış olan bütün varlıklar, kendilerine özgü bilgi kotlanmasıyla görev alanları içerisinde secdelerini yapmaktadırlar. Kâinatın yaratılışında insanların dışında yaratılmış olan varlıklar hangi bir görev Onlara kotlanmışsa onu yerine getirmişlerdir. Arı bal yapıyorsa ilk yaratılışında milyarlarca yıl geçmesine rağmen bu bal yapmada bir değişiklik olmamış, bal yapmaya devam edip değişikliğe uğramadan günümüze kadar gelmiş, ve kıyamete kadar da bal yapmaya devam edecektir.

Hayvanlardan bitkilerden aklına hangi bir varlık gelirse hepsi ilk kâinatın yaratılışında insanların yaratılışlara müdahale etmeleri hariç aynı görevi yapmaktadırlar. Ama insan ilk yaratılışında sıfır bilgi ile evrendeki gizli sırları çözmek için aday olmakla halife unvanında yeryüzünde anılmaktadır. İnsanlar bir taraftan Allah’ın evrene koyduğu bilgileri çözmeye aday olurken, bir taraftan da diğer varlıklardan farklılaşarak, denenmeye tabi tutulmasıyla yaptığı her işin attığı her adımın sorumluluğunu taşımaktadırlar. İşte Allah burada insanla diğer varlıkları temel olarak ayırmak için şöyle bir ifade kullanmaktadır.

Kuran burada insanların dışındaki yaratılmış olan varlıklarla, insan’ın yaratılış gayesini tamamen farklı kılarak insanların dünya hayatında yaşamanın, halife olmanın bir sorumluluğu bir yükümlülüğü olduğunu açıklamaktadır. İnsanların dışında yaratılmış olan varlıklar içerisinde insanlara yaratılış olarak en yakın varlık hayvanlardır.

İnsanın biyolojik yapısını incelediğimiz zaman, hayvanların biyolojik yapısıyla hemen hemen aynıdır. Fakat insanlarda hayvanlara ait olmayan üç farklı özellik bulunmaktadır. Akıl, takva ve fısk fücurdur. İşte bu üç farlı özellik diğer yaratıklardan fiziki olarak daha güzel bir donanıma sahip oluşu ve manevra kabiliyetinin en güzel biçimde donatılması, insanı diğer varlıklardan farklı bir konuma taşımaktadır.

95/4- Doğrusu, Biz insanı en güzel bir biçimde yarattık.

İnsan: Günah işleyen ve günahından dolayı tövbe eden, sevap işleyen, soru soran, sorgulayan, üzülen sevinen, ağlayan, gülen, merhameti olan, zalimleşen, savaşan, ölen, öldüren, karşısına çıkan problemleri çözen, Allah’a ibadet eden Ve sorumluklarının yükünü taşıya bilecek donanıma sahiptir. Başka bir ifadeyle, Allah’ın iki eliyle özenip bezenerek yarattığı, mükemmel bir varlıktır.

38/75- (Allah) Dedi ki: "Ey İblis, iki elimle yarattığıma seni secde etmekten alıkoyan neydi? Büyüklendin mi, yoksa yüksekte olanlardan mı oldun?"

Bu kadar insan ile ilgili ön bilgilerden sonra, İnsanın karşısında iki yükümlülük beklemektedir. Birincisi Yol seçerek gittiği yolda hizmet vermesidir. Bu yol ya rabbani yoldur, ya da şeytani yoldur. İkinci görevi ise evreni çözmek Allahın evrene koyduğu yasaları sırları çözerek dünya hayatında kendi hayatını kolaylaştıracak teknolojiyi üretmektir.

İnsan, İlk Yaratıldığında ilim ve teknoloji sıfır idi. Ama insan kendisine verilen akıl ve iradeyle, Allah’ın yeryüzüne insanların yararlanmaları için yerleştirdiği, ihtiyaç duyduğu ne varsa, gerekli gayretini gösterdiğinde her ihtiyacını bulabileceği yerleri ve gökleri yaratmasıdır. Her aradığında bulabileceği şeyleri Allah insanların cömertçe önüne koymuştur.

Bakınız kuran bütün insanların özelliklerini bir tipleme olarak âdemin iki oğlundaki iki yol farklılığını anlattığı gibi, dünya hayatında insanların yeryüzünde yaratılmış olan varlıklara yönelmesiyle kendilerine gerekli bilgileri sunacağını açıklamaktadır.

5/27- Onlara Âdem’in iki oğlunun gerçek olan haberini oku: Onlar (Allah'a) yaklaştıracak birer kurban sunmuşlardı. Onlardan birininki kabul edilmiş, diğerininki kabul edilmemişti. (Kurbanı kabul edilmeyen) Demişti ki: "Seni mutlaka öldüreceğim." (Öbürü de:) "Allah, ancak korkup-sakınanlardan kabul eder."

5/28- "Eğer beni öldürmek için elini bana uzatacak olursan, ben seni öldürmek için elimi sana uzatacak değilim. Çünkü ben, âlemlerin Rabbi olan Allah'tan korkarım."

5/29- "Şüphesiz kendi günahını ve benim günahımı yüklenmeni ve böylelikle ateşin halkından olmanı isterim. Zulmedenlerin cezası budur."

5/30- Sonunda nefsi ona kardeşini öldürmeyi (tahrik edip zevkli göstererek) kolaylaştırdı; böylece onu öldürdü, bu yüzden hüsrana uğrayanlardan oldu.

5/31- Derken, Allah, ona, yeri eşeleyerek kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini gösteren bir karga gönderdi. "Bana yazıklar olsun" dedi. "Şu karga kadar olup da kardeşimin cesedini gömmekten aciz miyim?" Artık o, pişman olmuştu.

Kuran kısa ve öz anlatım tarzıyla insanların iki zıt yönde düşünen ve yaşamak isteyen iki tip insanın oluşunu özetlerken aynı zamanda, bir problem karşısında hayvanlara veya eşyanın bilgisine yöneldiği zaman onlara kotlanmış olan bilgiler öğretilmektedir. Aynı zamanda, dünya yaşamında bilgilere nasıl ulaşılacağının şifrelerini insanlara sunmaktadır.

Konumuzu ilgilendiren asıl yönü insanlara Allah’ın verdiği akıl ile karga örneği verilip, hem insan hayvanlara yöneldiği zaman bilgiler öğrenebileceğini, hem de yanlış davranışlarda bulunması nedeniyle hayvanlar seviyesine hatta daha da aşağı konumlara düşerek büyük bir eleştiri almaktadırlar.

25/44- Yoksa sen, onların çoğunu (söz) işitir ya da aklını kullanır mı sayıyorsun? Onlar, ancak hayvanlar gibidirler; hayır, onlar yol bakımından daha şaşkın (ve aşağı) dırlar.

Âdemin iki oğlu kıssasında anlatılmak istenen temel mesaj şudur. Ey insanlar, siz eşyanın yapısına yöneldiğiniz zaman hem doğru yolda gidebilecek, hem de yanlış yolda gidebilecek örnekler görürsünüz. Ve onlara gerekli bilgi kotlanmıştır. onlar insanlardan talep beklemektedirler. Ve onlar insanlara secde etmek insanların dünya hayatında hangi yöne giderse gitsinler, o gitmiş oldukları yönde onlara yolları kolaylaştırmaktadırlar. Başka bir anlamı da insanların halife oluşuyla iki yol ve iki amaç karşısında insan dilediğini seçme özgürlüğü verildiğini vurgulamaktadır.

İnsan yaşamaya devam ediyor. Âdemin iki oğlu için verilen iki değişik yaşam biçimine sahip olan insan ilk yaratılışta vardı şimdi de vardır. Ve kıyametin kopuş anına kadar da var olmaya devam edecektir.

Kuran’da verilen âdemin iki oğlundan birisinin kardeşini öldürerek ne yapacağını herhalde karga ağzında bir ölü kuşu getirip ey ahlaksız adam! Ben de bir kuş öldürdüm. Bak ben onu öldürdüğüm zaman ne yapacağımı biliyorum. ve sana gösteriyorum demez. Ama hayvanlarda insanlar karşılaştıkları zaman böyle karşılaştıkları problemlerde yöneldikleri zaman bilgilere ulaşabileceklerinin sinyalini vermektedir.

Allah’ın âdeme bütün isimleri öğretmesinin ifadesinin altında bu yatmaktadır.

2/31- Ve Âdem’e isimlerin hepsini öğretti. Sonra onları meleklere yöneltip: "Eğer doğru sözlüyseniz, bunları Bana isimleriyle haber verin" dedi.

İşte İnsanoğlunun yaratılışıyla başlayan öğrenme bilgi edinme ve evrenin esrarını çözme maratonu İnsanların ilk yaratılışı ile başlamaktadır. İnsanın ilk yaratılışı ile başlayan bilgi öğrenme ve öğrendikleri bilgileri kendisinden sonraki kuşaklara devrederek yeni kuşakların yeni bilgiler edinmesine zemin hazırlamışlardır.

İnsanlığın ilk başlangıcında sıfır olan bilgi, kar topağının yuvarlandıkça çığlara neden olacak şekilde büyümesi gibi büyümektedir. Yani insanlar ilim ve teknolojide ilerlerken sayıların birden başlayarak sona ulaşmasındaki tirent gibi ilerlemektedir. İşte Kuran’ın “Ve Âdem’e isimlerin hepsini öğretti” ifadesiyle insanoğlunun var oluşuyla başlayan öğrenmeyi, yok oluşuna kadar geçen süreci geçmişi anı ve geleceği aynı anda kullanma sanatı yaparak özetlemiştir.

İlk yaratılan insanların hayata tutunabilmeleri ve üzerlerinin çıplaklıktan kurtularak giyinebilmeleri kendilerini, soğuktan ve sıcaktan koruyabilecek evler yapmalarını, demiri ve diğer madenleri kullanarak hayatlarını kolaylaştıracak bir şeyler icat ederek rahatlamalarını, rahatladıkça daha çok rahatlayacak bir şeyler üretmeleri, binlerce yıl almıştır. Siz de takdir edersiniz ki; insanoğlunun yaratılışından bu tarafa daha yeni yakın zamana kadar elli bin yıl geçtiği söylenirken, bu gün bu rakamın yüz binlere ulaştığına kulaklar şahit olmaktadır.

İnsanın yaratılışıyla beraber başlayan öğrenme iki kanaldan gelmektedir. Birinci kanal, Allah’ın insanlar arasından nebi seçerek her dönemde her çağda istisnasız insanların her çağda oluşan ve insanlara nelerin haram, nelerin helal olduğunu peygamberler aracılığı ile öğretmesidir. İkinci bilgi ise, insanların evrendeki varlıkları inceledikçe eşyanın bilgisine ulaştıkça, onlara yerleştirilmiş bilgilere varıldıkça, onlardan öğrenilen bilgilerdir. Bu bilgilere ulaşanlara, ressamın resmi konuşturması şairin kelimeleri dizerek, edebi bir söylemin zevkini tatması, mucidin kendi sahasındaki varlıkların bilgisine ulaşarak bir şeyler icat etmesi insan hayatının güzelleşmesini renklendirmektedir.

Bu zevkler ve renklilikler içerisinde dolaşan insanlara peygamberler çağın şartlarında vahiy bilgisi ile hangi üretilen şeylerin insanların zararına hangi üretilenler insanların faydasına olduğunu insanların hayatta yürürken nerde nasıl davranacağını her peygamber kendi çağındaki insanlara ilahi mesajlarla doğru yolu göstermektedir.

Dikkat edilirse her peygamber kendi çağlarına bakan yönünü kavimlerine açıklamışlardır. Peygamberler bir biyolog değil. Ama bir biyologun getirdiği imi verilerle, vahiy bilgisi tezat teşkil etmeyecek bir söylemi ortaya koymaktadır. Yani kuran hangi konu ve ilim dalına ait genel bir kanun vaaz etmişse ilmin getirdiği verilere ve söylemlerle tezat teşkil etmemiştir.

İnsanlık tarihinin başlangıcından bu tarafa elli bin yüz bin yıl geçmiş olmasına rağmen, gelen rivayetlere göre yazının icat edilişi milattan üç bin beş yüz yıl öncelerine rastlamaktadır. Bir siteden yazının ilk bulunuşu ile ilgili bir makaleyi aktarıyorum.

Yazı ne zaman bulundu? ******

İlk yazıyı M.Ö. 3200 yıllarında Sümerler buldular. İlk yazıları şekiller üzerine kurulu yani her varlık ve olay için bir şekil kullandılar. Çivi yazısı işaretleri geçmişteki bir resim yazısına dayanır. Bir kavramı ifade eden işaretlere ideogram adı verilir.

Sümercenin Hint-Avrupa ve Sami kökenli dillerle akraba olmadığı bilinmektedir. Dilin bazı özellikleri Ural-Altay grubu dilleriyle benzerlik gösterse de dil bu gruba dâhil edilemez. Sümerce bugün yapılan pek çok araştırma Hint-Avrupa Dil Ailesi'nden çok sondan eklemeli yapısı sebebiyle Japonca, Korece, Moğolca ve Türkçe ile yakın akrabalıkları tahmin edilmektedir.

Bu konuda araştırmalar yapan yazar İbrahim Okur, Sümercenin Türkçe ile olan yakınlığını çeşitli kaynaklar göstererek göz önüne sermiştir. Her ne kadar Sümer halkı iktidarı daha sonraları başka halklara bıraksa da, her zaman en yaygın konuşulan dillerden olmuştur. Özellikle dini kayıtlarda büyük bir öneme sahip olmuştur. Sümerolog Muazzez İlmiye Çığ ..Çünkü Sümer diliyle Türkçe arasında o kadar benzerlik var ki... Mesela Sümerce alım-Türkçe alımlı, bab-baba, dim-dimdik, es-esmek, gim-kim, güles-güleç, ib-ip, ir-er, kıya-kıyı, ulu-ulu, kusu-koşmak gibi...[kaynak belirtilmeli]sözleriyle Sümerce-Türkçe arasında bir akrabalık olduğunu savunmaktadır.

Tarihte ilk yazılı hukuk kuralları Sümerler tarafından oluşturulmuştur. Bu özellikleri ile Sümerlere dünyadaki ilk Hukuk devleti denebilir. Otoritenin korunmak istenmesi hukuk kurallarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Lagaş Kralı Urukagine tarafından oluşturulan ilk yazılı kanunlar "fidye ve bedel" sistemine dayanıyordu. Sümerlerin en önemli edebiyat eserleri; Gılgamış Destanı, Yaradılış Destanı ve Tufan Hikâyesi’dir. Sümerler Matematik ve Geometrinin temellerini atmışlardır. (Dört işlemi bulmuşlar, dairenin alanını hesaplamışlar, çarpma ve bölme cetvelleri hazırlamışlardır. Sümerler astronomide de gelişmişlerdir. (Burçları bulmuşlar, bir ayı 30, bir yılı 360 gün olarak hesaplamışlardır. Ayrıca güneş saatini icat etmişlerdir. Dünyada ilk kez ay yılı hesabına dayanan takvimi Sümerler bulmuşlardır. Akadlar tarafından egemenliklerine son verilmiştir.

***************************************************************

Pozitif bilimlerin açıklamasına göre teknoloji; tikelden tümele doğru bir büyüme trendi içerisinde büyüdüğünü söylemektedir. Bu da gösteriyor ki; genel olarak bir önceki döneme göre bir sonraki çağ daha medeniyette kültürde bilgide teknolojide ilerlemiş olarak karşımıza çıktığı anlamına gelmektedir.

Kuran’da bu konu ile ilgili ayetin nesh edilmesi bir başka boyutu bunu anlatmak istemektedir.

2/ 106- Biz, daha hayırlısını veya bir benzerini getirinceye (kadar) hiçbir ayeti nesh etmez (hükmünü yürürlükten kaldırmaz) veya unutturmayız. Bilmez misin ki Allah, gerçekten her şeye güç yetirendir.

Bu ayet konu içerisinde Tevrat ve İncil sahiplerinin gönderilen vahye uymayışlarını, onların yapmış oldukları yanlış davranışın kuranla düzeltilmesi anlamında söylediği halde bir başka anlamı da insanların ürettikleri teknolojik bilgilerin yenileri gelince tedavülden kaldırılması anlamı, ait olduğu yerini almaktadır.

Yazı icat edilmeden önce insanlar peygamberlere gelen vahiylerle, doğru ile yanlışı hak ile batılı haram ile helâlı bilebiliyorlardı. Ne zaman her örnekten bir örnek verildi. Hiçbir eksik bırakılmadı ve Allah’tan gelen vahiyleri belgeleyecek bir ortam oluştu, artık Allah peygamberlik ayetini nesh ederek peygamberlere gelen vahiylerin kuranla zapt rapt altına alınmasıyla artık bütün kavimlerde kıssası oluşan peygamberlerin hayat hikâyelerinin de bütünleştiği bir kitapla yeni bir dönem yeni bir çağ başlamıştır.

Her peygamber, Kendisine gelen vahiylerle bulunmuş olduğu toplumlara mesajını ulaştırmaktadır. Elde yazılı ne bir metin var? ne de bir kitap, sadece Ben Allah’tan gönderilmiş peygamberim bana itaat ediniz diyerek karşılarına çıkmışlardır.

Peygamberlerin alınlarında peygamber olduklarına dair ne bir mühür ne de ellerinde kendilerinin peygamber olduğunu söyleyen sihirli bir değnek var. Sadece ondan süzülüp gelen konuştukları zaman vahiy konuşan Allah’ın gönderdiği bilgilerle hayatlarını düzenleyen engin ahlak abidesi bir insandırlar.

Fakat iman etmeyen toplumların peygamberlerden olağan üstü harikulade bir şov yapabilecek bir gösteri yapmasını istediklerinde Allah peygambere şöyle cevap vermesini istemektedir.

17/ 93- "Yahut altından bir evin olmalı veya gökyüzüne yükselmelisin. Üzerimize bizim okuyabileceğimiz bir kitap indirinceye kadar senin yükselişine de inanmayız." De ki: "Rabbimi yüceltirim; ben, elçi olan bir beşerden başkası mıyım?"

İşte, Allah’ kâfir olanların isteklerine karşı peygamberlerden söylemesini istediği cevap,” De ki: "Rabbimi yüceltirim; ben, elçi olan bir beşerden başkası mıyım?"

Yazı yazacak malzemelerin kâğıdın kalemin bulunmadığı dönemlerde insanlar kendilerinden sonraki kuşaklara peygamberler ölünce mesajlarını nasıl ulaştıracaktı? Peygamber söyledi denilip de istismarcıların soyguncuların din satıcıların haram yiyicilerin ağzında bir sakız gibi koz olarak yamultularak masallara hikâyelere dönüşecekti.

Ama Yazı kültürü gelişti. Kalem kâğıt ortaya çıktı. Allah peygamberlik ayetini nesh ederek peygamberlik ayetinin yerini kuran ayetiyle değiştirdi.

33/ 40- Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir; ancak O, Allah'ın Resulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah, her şeyi bilendir.

YENİ BİR ÇAĞ YENİ BİR DÖNEM BAŞLAMAKTADIR.

33/40- Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir; ancak O, Allah'ın Resulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah, her şeyi bilendir.

Kuran gelinceye kadar, peş peşe gelen nebilik artı sona ermiş bir daha nebi gelmemek üzere yeni bir dönem yeni bir çağ başlamıştır. İşte Allahın onu biz indirdik onun koruyucuları bizi dediği ifade insanlar eliyle yazılıp belgelenen ve her örnekten bir örnek verilerek hiçbir eksiğin bırakılmadan kendisinden sonra gelecek kuşakların yol göstericisi olarak yazılarak ve ezberlenerek insanlar eliyle Allah’ın koruma altına aldığı önümüzde bir kitap beklemektedir.

2/2- Bu, kendisinde şüphe olmayan, muttakiler için yol gösterici olan bir Kitap'tır.

39/27- Andolsun, Biz bu Kuran’da, belki öğüt alıp-düşünürler diye, insanlar için her bir örnekten verdik.

Artık insanlar vahiyle muhatap olmayı bundan sonra kuranla sürdüreceklerdir. Nebilik son buldu ama resullük devam edecektir. Resullük de kuranın doğru anlayan ve doğru yaşayanların elçiliğidir.

ORJİNAL OLAN TEVRAT, ORJİNAL OLAN İNCİL İLE, KURAN ARASINDA FARK YOKTUR.

Kuran’da geçen bazı ayetlerin konu ve kuran bütünlüğü içerisinde düşünülüp doğru anlaşılmadığından anlam kargaşası çıkmaktadır. Şimdi kurandan İncil ve Tevrat hakkında söylenmiş olan bazı ayetleri naklederek ne anlatmak istediğini anlamaya çalışalım

5/47- İncil sahipleri Allah'ın onda indirdikleriyle hükmetsinler. Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar, fasık olanlardır.

Şimdi ayetin içerisinde bahsettiği “İncil sahipleri” ifadesi bu gün dört tane insanların yazdığı kitap olan İncil mi? Yoksa Allah’tan Hazreti İsa peygambere gelen vahiy orijinli saklanmayan gizlenmeyen satılmayan İncil mi? Önce bu hususun aydınlatılması gerekir.

Allah peygamberlik halkası ile kendi gönderdiği dinini korumuştur. Her peygamber kendisinden öncekileri doğrulamış ve tasdik etmiş ve kendisinden sonra gelecek olan peygamberleri de müjdelemiştir.

61/6- Hani Meryem oğlu İsa da: "Ey İsrailoğulları, gerçekten ben, sizin için Allah'tan gönderilmiş bir elçiyim. Benden önceki Tevrat'ı doğrulayıcı ve benden sonra ismi "Ahmet" olan bir elçinin de müjdeleyicisiyim" demişti. Fakat o, onlara apaçık belgelerle gelince: "Bu, açıkça bir büyüdür" dediler.

Peygamberlerin kendilerinden önce gelen peygamberleri nasıl doğrular? Ve tasdik eder? Onların getirdikleri mesajların ilkelerini haramların ve helallerin ne olduğunu söylemek yaşamakla ve o ilkeleri devam ettirmekle onları tasdik eder ve doğrular. Bu anlayış, insanların ilk yaratılışındaki rabbim Allah’tır sözüyle örtüşen bütün peygamberlerin getirdikleri din anlayışındaki birliği tevhidi sağlayan bir ifadedir.

Bu rabbani yolda olan bütün insanların tek bir ümmet tek bir şeriat olduğunu gösterir. Allah bu peygamberlerin getirdikleri dinin adına İslam kelimesi koymuştur. Allah katında hüsnü kabul görecek olan dinin adı da İslam’dır.

5/3-Bugün size dininizi kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak İslam'ı seçip-beğendim.

Allah’ın gönderdiği vahiy orijinli Tevrat ve incimdeki mesajlar da bunların aynısıdır. Allah bütün temiz olan şeyleri, bütün kavim ve topluluklara helal, pis ve murdar olan şeyleri de haram kılmıştır. Yoksa Allah, Tevrat ve İncil sahiplerine haram ve helal olanları kuran sahiplerine de haram ve helal kılmıştır.

16/118- Yahudi olanlara da, bundan önce sana aktardıklarımızı haram kıldık. Biz onlara zulmetmedik, ancak onlar kendi nefislerine zulmediyorlardı.

Muhammet peygambere bütün yasaklanan haramlar kendisinden önce gelen Yahudi ve Hıristiyan ve daha önce gelmiş olan diğer kavimlere de haram edilmiştir. Helal olan bütün şeyler de kendinden önce gelmiş olan kavimlere de helal edilmiştir.

6/146- Yahudi olanlara her tırnaklı (hayvanı) haram kıldık. Sığırlardan ve koyunlardan, sırtlarına veya bağırsaklarına yapışan veya kemiğe karışanlar dışında iç yağlarını da onlara haram kıldık. 'Azgınlık ve hakka tecavüzde bulunmaları' nedeniyle onları böyle cezalandırdık. Biz şüphesiz doğru olanlarız.

Şunu hiç akıldan çıkarmamak gerekir. Allah sapmayı hidayete gelmeyi ve bağışlanmayı yaratır. Halife olan inana da sapmaya hidayete ve bağışlanmaya yönelecek yeteneği de verir. Önüne, hem sapmaya hem hidayete gelmeye hem de bağışlanmaya yöneldiğinde istedikleri yönde malzemeleri vererek kişilere seçme hakkını kedi özgür iradelerine bırakır.

İşte Allah Peygamberler aracılığı ile İnsanların haram olanlardan yememelerini ve yapmamalarını, temiz ve helal olanlardan yemelerini ve yapmalarını bildirir. ve dünyada insanları imtihan eder.

İşte Kuran’da kullanılan dilediğimi saptırırım dilediğimi hidayete getiririm bağışlarım ifadesinin anlamı budur. Yoksa Allah birini dileyip saptırırsa birini dileyip hidayete getirirse Allah’ın adil sıfatıyla uyuşmaz. Böyle olursa birine zulüm olur. birine de iltimas olur. Allah katında bütün insanlar eşittirler ve hiç kimseye Allah zulmetmez insanlar ancak kendi kendilerine zulmederler.

Ayette geçen ifadeye dikkat ederseniz” 'Azgınlık ve hakka tecavüzde bulunmaları' nedeniyle onları böyle cezalandırdık. Biz şüphesiz doğru olanlarız.”

Yani bunlar Allah’ın tanımladığı ve kelimelere yüklediği manayı yerinden oynatarak Allah onlara güzel ve temiz olan şeyleri helal kıldığı halde onlar kendilerine haram kılmışlardır. Böylece zalim olmuşlardır.

5/44- Gerçek şu ki, Biz Tevrat’ı, içinde bir hidayet ve nur olarak indirdik. Teslim olmuş peygamberler, Yahudilere onunla hükmederlerdi. Bilgin-yöneticiler (Rabbani yun) ve yüksek bilginler de (Ahbar), Allah'ın Kitabı’nı korumakla görevli kılındıklarından ve onun üzerine şahidiler olduklarından (onunla hükmederlerdi.) Öyleyse insanlardan korkmayın, Benden korkun ve ayetlerimi az bir değere karşılık satmayın. Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar, kâfir olanlardır.

“Teslim olmuş peygamberler, Yahudilere onunla hükmederlerdi. Bilgin-yöneticiler (Rabbani yun) ve yüksek bilginler de (Ahbar), Allah'ın Kitabı’nı korumakla görevli kılındıklarından ve onun üzerine şahitler olduklarından (onunla hükmederlerdi.)”

Allah Kendi dinini dikkat ederseniz peygamberler ve bilginler ve yöneticilerle koruyormuş. Peygamberler ve bilginler ölünce onlara gelen rabbani olan yol yazılma saklanma belgelenme olmayınca saptırılarak mitolojilerde anlatılan menkıbelerle sonradan kaleme alınıp insanlar arasında dolaşmasına neden olmuştur.

Allah’ın önerdiği, emirlerin koruna bilmesi için iki şart vardır.1- Onu kabul eden insanların olması gerekir 2-Gelen vahiyleri kabul eden insanlar, onu yazarak ve belgeleyerek saklaması gerekir.

Eğer insanların yazma belgeleme sanatı yoksa peygamberler öldükten veya öldürüldükten sonra çarpıtılarak kasıtlı veya kasıtsız olarak insanlar arasında dolaşmaya başlar. İşte bozulma bu sebeple olmaktadır. Yoksa Allah gökten melek gönderip mucizevî bir şekilde koruma altına almaz. İnsanlar korursa Allah ona korudum ifadesi kullanır.

5/ 5- Ve dediler ki: "Bu, geçmişlerin uydurduğu masallardır, bir başkasına yazdırmış olup kendisine sabah akşam okunmaktadır."

Sonuç olarak. İnsanlar; yeryüzünün ve kâinatın içerisinde bulunan varlıklardan farklı olarak, her türlü manevra kabiliyetine sahip olmakla, onu halife konumuna taşımaktadır. Allah sadece halife olan insanlara kendinden bilgilerle peygamberler aracılığı ile dinleyenlere itaat edenlere kılavuz olarak kitaplar veya vahiyler göndererek teklif sunar. Ama insanları sunduğu bu teklifi kabul edip etmelerini kendi özgür iradelerine bırakır.

Ama Allah, insanlara bu dünya hayatında işledikleri suçlarından dolayı özel bir ceza vermez. Cezayı ahret alemine erteler.

35/ 45- Eğer Allah, kazandıkları dolayısıyla insanları (azap ile) yakalayıverecek olsaydı, (yerin) sırtı üzerinde hiçbir canlıyı bırakmazdı, ancak onları, adı konulmuş bir süreye kadar ertelemektedir. Sonunda ecelleri geldiği zaman, artık şüphesiz Allah Kendi kullarını görendir.

Ceza ve mükâfatın karşılığının ahret âleminde verileceğini de hatırlatarak insanlara karşılaşmanın ve hesaplaşmanın ahret âleminde olacağını bildirir.

Bu sebeple, kitabı koruyanlar da insanlardır. kitabı bozanlar da insanlardır. Yoksa Allah kurandan önce gelmiş geçmiş bütün vahiy orijinli kitapların korunmasını ihmal edip de kurana özgü bir özellik arz etmez diğer kitapları son nebi ve resule inen kitapla onları zaten koruma altına almıştır.

Onların korunmuş hali kurandadır. Artık Allah kendi katından gönderdiği bilgileri kuranla toparlayarak kurandan sonra rabbani yolda yürümek isteyenlere insanlar eliyle korunan ve insanların ezberlemeleriyle indiği şekliyle ayakta duran bir kitap bulunmaktadır.

Artık peygamberlik dönemi bitmiştir.

33/ 40- Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir; ancak O, Allah'ın Resulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah, her şeyi bilendir.

Her örnekten bir örnek verilen hiçbir insanın arayıp da bulamayacağı eksiklik bırakılmadan ve her çağda teknolojinin getirdiği şartlara göre çağa hitabeden peygambersiz, kuranla vahiy iletişimin kurulduğu bir dönem başlamıştır.***

1/3- Din gününün malikidir.

Oysa Allah yerleri ve gökleri yaratan olduğu halde burada o kelimeye yüklenen mana sorgulama ve hesap günündeki bir tehdidi anlatmaktadır. Yesin içsin çalsın çırpsın öldürsün güldürsün Allah insanların hiçbir zaman gidişatına müdahalede bulunmamıştır.

76/3- Biz ona yolu gösterdik; (artık o,) ya şükredici olur ya da nankör.

Allah şükreden kedi göndermiş olduğu peygamberler ve ona itaat edenlerle yeryüzünde bozgunculara zalimlere karşı mücadeleyi vermeleri dışında özel bir müdahalede bulunmamıştır.

22/40- Onlar, yalnızca; "Rabbimiz Allah'tır" demelerinden dolayı, haksız yere yurtlarından sürgün edilip çıkarıldılar. Eğer Allah'ın, insanların kimini kimiyle defetmesi (yenilgiye uğratması) olmasaydı, manastırlar, kiliseler, havralar ve içinde Allah'ın isminin çokça anıldığı mescidler, muhakkak yıkılır giderdi. Allah Kendi (dini)ne yardım edenlere kesin olarak yardım eder. Şüphesiz Allah, güçlü olandır, Aziz olandır.

Elbette Bütün nebilere ve resullere gelen kitaplar Allah tarafından indirilmiştir. Ama neden kuran korunmuş da diğer kitaplar korunmamış diye soru akla gelebilir. Kurna’nın korunmasında etken olan iki neden vardır. En önemli neden peygamberlere gelen vahiylerin yazılması ve ezberlenmesidir. Kurandan önce gelmiş kitaplar yazı kültürü ve sanatının gelişmemesi nedeniyle yazılıp belgelenecek teknoloji gelişmemişti. İkinci neden vahiylerin gelişiyle beraber onu yazan peygamberi destekleyen güçlü bir insan ordusunun olmasıydı. İşte son peygamberle bu ortam oluşmuş gelen vahiyler bir taraftan ezberlenmiş bir taraftan da kâğıtlara yazılarak belgelenmişti.

25/4- İnkar edenler dediler ki: "Bu (Kur'an) olsa olsa ancak Onun uydurduğu bir yalandır, kendisi düzüp uydurmuş ve Ona bir başka topluluk da yardımda bulunmuştur." Böylelikle onlar, hiç şüphesiz haksızlık ve iftira ile geldiler.

25/5- Ve dediler ki: "Bu, geçmişlerin uydurduğu masallardır, bir başkasına yazdırmış olup kendisine sabah akşam okunmaktadır."

25/6- De ki: "Onu, göklerde ve yerde gizli olanı bilen (Allah) indirmiştir. Doğrusu O, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir."

Kuran üzerinde ileri geri konuşsalar da kuranın günümüze kadar değiştirilmeden gelmesi ezberlenme ve yazılıp belge haline getirilmesiyle korunmuştur. Allah’ın Kuran’ın korunmasında özel bir müdahalesi yoktur. Eğer insanlar gelen vahiyleri kâğıtlar üzerine yazarak ve zaptı rap altına alıp korumamış olsalardı kurandan önce gelmiş olan kitaplar gibi ağızdan ağza aktarılan bir takım eksiltmeler ve katıştırmalarla gündemdeki yerini alacaktı.

İnsanlara aklını ve duyarlılığını veren ve onun korunması için deriler ve kâğıtları yaratan da Allah’tır. Bu sebeple “Hiç şüphesiz, zikri (Kuran’ı) Biz indirdik Biz; onun koruyucuları da gerçekten Biziz.” Bu ifade kuranın anlatım sanatıdır. Bakınız insanların kâfirlerle yaptıkları savaşta ok atmalarını “siz atmadınız onu Allah attı” ifadesi kullanmaktadır.

8/ 17- Onları siz öldürmediniz, ama onları Allah öldürdü; attığın zaman sen atmadın, ama Allah attı. Müminleri Kendinden güzel bir imtihanla imtihan etmek için (yaptı.) Şüphesiz Allah, işitendir, bilendir.

Böylece Kuranın korunup da diğer semavi kitaplar neden korunmamış sorusunun cevabını vermiş olduk.

80/14- Yüceltilmiş, tertemiz (mutahhar) kılınmış.

Yukarıdan bu tarafa izah etmiş olduğumuz kuranın korunma yöntemi, Allah’ın melek diye tanımladığı kâğıtlar ve derilerdir. Kuran aynı zamanda ilk yaratılışta rabbine karşı vermiş olduğu rabbim allatır sözünde sadakat gösterenleri de melekler kategorisi içerisinde zikretmiştir.

3/124- Sen mü'minlere: "Rabbinizin size meleklerden indirilmiş üç bin kişiyle yardım-iletmesi size yetmez mi?" diyordun.

3/125- Evet, eğer sabrederseniz, sakınırsanız ve onlar da aniden üstünüze çullanıverirlerse, Rabbiniz size meleklerden nişanlı beş bin kişiyle yardım ulaştıracaktır.

3/126- Allah bunu (yardımı) size ancak bir müjde olsun ve kalpleriniz bununla tatmin bulsun diye yaptı. 'Yardım ve zafer (nusret) ancak üstün ve güçlü, hüküm ve hikmet sahibi olan Allah'ın Katındandır.

Melek kavramının ne olduğunu Daha önce insanların dışında kendilerine kotlanan bilgilerin dışına çıkmayan akıl ve iradeleri olmayan varlıklar olarak tanımlamıştık. İşte insanlar yaratılırken rabbim Allah’tır diyecek pozisyonda yaratılıp insana denenmek için kötülüğü teklif ve yapma dürtüsünün verilişi ile insan bu sözden caymakta, dünya tutkusu onu aldatmaktadır. İşte dünya tutkusu aldatmayan rabbim Allah’tır sözünün arkasında duran insanları Allah melek kategorisine yerleştirmiştir. Bedirdeki üç bin beş bin melek ifadesi o karaktere sahip insanlardan söz etmektedir.

80/15- Kâtiplerin ellerinde.

İşte o tip kâtiplerle bu kuran zaptı raptı altına alınarak hem yazılmış hem de ezberlenmiştir. Yazılan kâğıtlar ve deriler de meleklerdir. Onu yazan ve hiçbir şekilde eğip bükmeyen kâtipler de birer melek hükmündedirler.

80/16- (Ki onlar,) Üstün değerli, 'iyilik ve dürüstlük sembolü.'

Ortada gerçek görülmektedir. Kuran korunmuştur bozulmaya uğramamıştır. Bütün dünyada okunan kuranların aynı olması bunun bir kanıtıdır.

80/17- Kahrolası insan, ne kadar nankördür.

İnsan; İki yöne eğilimli olarak yaratılmış bir varlık olduğu halde genelde kötülük kıskançlık fesat inkâr isyan nankörlük yönündeki eğilimi seçmesi onun cehaletini ortaya koymaktadır.

80/18- (Allah) Onu hangi şeyden yarattı?

Mümin un ve hac suresinde insanın bir sünnet olarak yaratılışını Allah şöyle açıklamaktadır.

22/5- Ey insanlar, eğer dirilişten yana bir kuşku içindeyseniz, gerçek şu ki, Biz sizi topraktan yarattık, sonra bir damla sudan, sonra bir alak'tan (embriyo), sonra yaratılış biçimi belli belirsiz bir çiğnem et parçasından; size (kudretimizi) açıkça göstermek için. Dilediğimizi, adı konulmuş bir süreye kadar rahimlerde tutuyoruz. Sonra sizi bebek olarak çıkarıyoruz, sonra da erginlik çağına erişmeniz için (sizi büyütüyoruz). Sizden kiminizin hayatına son verilmekte, kiminiz de, bildikten sonra hiçbir şey bilmeme durumuna gelmesi için ömrün en aşağı ucuna (yaşlılığa) geri çevrilmektedir. Yeryüzünü kupkuru ölü gibi görürsün, fakat Biz onun üzerine suyu indirdiğimiz zaman titreşir, kabarır ve her güzel çiftten (ürünler) bitirir.

23/12- Andolsun, Biz insanı, süzme bir çamurdan yarattık.

23/13- Sonra onu bir su damlası olarak, savunması sağlam bir karar yerine yerleştirdik.

23/14- Sonra o su damlasını bir alak (embriyo) olarak yarattık; ardından o alak'ı (hücre topluluğu) bir çiğnem et parçası olarak yarattık; daha sonra o çiğnem et parçasını kemik olarak yarattık; böylece kemiklere de et giydirdik; sonra bir başka yaratışla onu inşa ettik. Yaratıcıların en güzeli olan Allah, ne Yücedir.

23/15- Sonra bunun ardından siz gerçekten ölecek olanlarsınız.

23/16- Sonra siz gerçekten kıyamet günü diriltileceksiniz.

Evet yaratılış şeklini kuran bize haber vererek insanların dünya hayatında özgürlük verildi diye azgınlaşarak yaratıcısına karşı nankörlük etmektedirler.

80/19- Bir damla sudan yarattı da onu 'bir ölçüyle biçime soktu.'

Bir Damla sudan yaratılan insan anne karnında üç aya girince Allahın ona kendi ruhundan üflemesiyle iki yola gidebilme seçeneğine sahip bir insan ortaya çıkmaktadır. Bu insan üzülen sevinen düşünen sorgulayan ağlayan ve gittiği yolda kendi sorumluluğunu yüklenebilen bir insan olarak karşımıza çıkmaktadır.

80/20- Sonra ona yolu kolaylaştırdı.

Allah insanı ergenlik çağına gelinceye kadar bir geçiş sürecinde diğer ergen insanların himayesinde büyütmektedir. Bu hem o kişileri denemekte hem de kendi yolunu kendisi seçebilecek donanıma sahip olmakla kendisi denenmektedir. İnsan kendisi içerisinde birbirine zıt iki teklif sunucuyla karşı karşıyadır. Birisi nefis bunun başka bir adı iblis veya fısk ve fücur. Diğeri ise takva olgusudur. Şems suresinde bunu kuran şöyle açıklamaktadır.

91/7- Nefse ve ona 'bir düzen içinde biçim verene',

91/8- Sonra ona fücurunu (sınır tanımaz günah ve kötülüğünü) ve ondan sakınmayı ilham edene (andolsun).

91/9- Onu arındırıp-temizleyen gerçekten felah bulmuştur.

91/10- Ve onu (isyanla, günahla, bozulmalarla) örtüp-saran da elbette yıkıma uğramıştır.

İsyan etme süslü şeylere tutkulaşma insana iblisten, yanlış olanlara karşı sakınma ve korunma duygusu da takvadan gelmektedir. Bu iki dürtü insanın yol seçiminde etken rol oynamaktadır. Kim iblisin nefsin tutkularından kendisini koruyup arınırsa o kurtulmuştur kim ise nefsin azgın dalgalarında boğulup giderse o da yıkıma uğramıştır.

İnsan; Her iki yola gidebilme eğiliminde olan nötr bir varlıktır. İnsan her iki yoldan hangisini seçerse ve o yolda yürümek isterse o yanlış yol olsa da Allah o yolu ona kolaylaştırmakta. Doğru yol olsa da o yolu Allah kolaylaştırmaktadır. Leyl suresinde bu olayı Allah şöyle açıklamaktadır.

92/4- Gerçekten sizin çabalarınız (çelişkili, parça parça) darmadağınıktır.

92/5- Fakat kim verir ve korkup-sakınırsa,

92/6- Ve en güzel olanı doğrularsa,

92/7- Biz de onu kolay olan için başarılı kılacağız.

92/8- Kim de cimrilik eder, kendini müstağni görürse,

92/9- Ve en güzel olanı yalan sayarsa,

92/10- Biz de ona en zorlu olanı (azaba uğramasını) kolaylaştıracağız.

80/21- Sonra onu öldürdü, böylece kabre gömdürdü.

İnsanları bir zaman dilimi içerisinde yaratıyor. Yaşatıyor. Deneniyor. Ve her insan kendisinin önüne sunulmuş doğru ve yanlış olan yollardan kendi özgür iradesiyle seçerek ve hangi safta olduğunu yaşam ve söylemleriyle belirginleştirerek dünyada kendisine ayrılmış süre bitince de ölüyor. Fakat ahret inancı olmayanlar veya dünyevileşenler, dünyayı tabulaştıranlar için ölüm hiç istenmeyenlerdir.

2/96- Andolsun, onları hayata karşı (diğer) insanlardan ve şirk koşanlardan (bile) daha ihtiraslı bulursun. (Onlardan) Her biri, bin yıl yaşatılsın ister; oysa bunca yaşaması onu azaptan kurtarmaz. Allah, onların yapmakta olduklarını görendir.

80/22- Sonra dilediği zaman onu diriltir.

30/55- Kıyamet-saatinin kopacağı gün, suçlu-günahkarlar, tek bir saatin dışında (dünya hayatı) yaşamadıklarına and içerler. İşte onlar böyle çevriliyorlardı.

30/56- Kendilerine ilim ve iman verilenler ise, dediler ki: "Andolsun, siz Allah'ın Kitabında (yazılı süre boyunca) diriliş gününe kadar yaşadınız; işte bu dirilme günüdür. Ancak siz bilmiyordunuz."

30/57- Artık o gün, zulmedenlerin ne mazeretleri bir yarar sağlayacak, ne (Allah'tan) hoşnutluk dilekleri kabul edilecektir

Her ölen insan kabirde veya nerede ölmüşse orada insanların Dünya hayatında bütünüyle denenmesi bittikten sonra kıyamet kopacak ve onlar Allah’ın emriyle kabirlerinden çıkacaklar herkesin Dünya hayatında seçmiş oldukları yollardan hangisi ise, o yolda olanlar saflara ayrılıp gidecek oldukları yerlere sevk edileceklerdir.

80/23- Hayır; ona (Allah'ın) emrettiğini yerine getirmedi.

Dünya hayatında asıl insanın yaratılış gayesi Allaha ibadet ve kulluk olması gerekirken, insanların büyük bir çoğunluğu dünyevileşme nedeniyle bu görevinden saparak şeytanın yolundan gitmişlerdir. Asıl insan dünya hayatında ibadet ve kulluk için yaratılmışlardır.

51/56- Ben, cinleri ve insanları yalnızca Bana ibadet etsinler diye yarattım.

Ama maalesef insanlar, kendilerine özgürlük verildi diye Allah’a ibadeti değil, çok az bir kısmı dışında putlara ibadet etmeyi seçerek dünyevileşmişlerdir.

80/24- Bir de insan, yediğine bir bakıversin;

İnsan aklı ile iradesiyle diğer varlıklardan farklı yaratılarak onları düşünmeye aklını kullanmaya davet etmektedir. İnsanın önünde genellemesi bile sayılamayacak kadar nimet çeşitleri önünde beklemektedir. Bu değirmenin suyu nerden gelmektedir? Diye insan bir düşünmez mi?

80/25- Biz şüphesiz, suyu akıttıkça akıttık,

Canlıların yaratılışının Ana kaynağı sudur. Su olmadığı zaman insanın yaşaması mümkün değildir. Ve dünyanın dörtte üçü sulardan meydana gelmiştir bu oran aynen insana da yansımaktadır. İnsanın da dörtte üçü sudandır.

80/26- Sonra yeri yardıkça yardık;

Toprak ile su bir birlerine, bedenin ruha ruhun bedene ihtiyacı olduğu kadar muhtaçtırlar. Su olmasa toprak verim vermez. toprak olmasa su verim vermez. İşte ayet buna dikkat çekmektedir.

80/27- Böylece onda taneler bitirdik,

Aşağıda suyun toprakla kucaklaşması neticesinde neler nelerin meydan geldiğini sıralamaktadır.

80/28- Üzümler, yoncalar,

80/29- Zeytinler, hurmalar,

80/30- Boyları birbiriyle yarışan ve içiçe girmiş ağaçlı bahçeler.

80/31- Meyveler ve otlaklıklar,

80/32- Size ve hayvanlarınıza bir yarar (meta) olmak üzere.

Buradan itibaren kıyamet sahnesi ve ahret âlemi tasvir edilmektedir. Bu kadar nimetleri Allah insanlara verirken İnsanları herhalde oyun eğlence olsun diye yaratmadı. İnsanlar üzerine Allah dünya hayatında bir sorumluluk ve bir görev yüklemiştir. Kim bu görevden kaçar ve kendi sorumluluklarını yerine getirmezse öldükten sonra yeni bir dirilişle diriltilerek ahret âleminde yaptıklarının hesabı sorulacaktır.

İşte insanların yeniden bir diriliş olduğunu sanmadıklarından dünya hayatında iman etmeyenler fütursuzca nahoş davranışlar sergileyebilmektedirler.

Nebilerin geliş gayelerinin başında en önemli olanlarından birisi ahret âlemine karşı insanları uyarmaktır.

80/33- Fakat 'kulakları patlatırcasına olan o gürleme' geldiği zaman,

Ayette Ahret âlemi ile ilgili bir tasvir yapılmaktadır. İnsanların dünya hayatında depremlerde nasıl yer sarsılıp insanlar o anda ne yapacaklarını bilemiyorlarsa, herkes kendisini kurtarma kendi derdini düşünme durumuna geliyorsa, ahret âlemindeki insanların başlarına gelebilecek tehlikeler karşısında kıyas yapılarak uyarılmaktadırlar. Kuran’da Kıyamet sahnesi kıyamet suresinde şöyle tasvir edilmektedir.

75/1- Hayır, kalkış (kıyamet) gününe and ederim.

75/2- Ve yine hayır; kendini kınayıp duran nefse de and ederim.

75/3- İnsan, onun kemiklerini Bizim kesin olarak bir araya getirmeyeceğimizi mi sanıyor?

75/4- Evet; onun parmak uçlarını dahi derleyip-(yeniden) düzene koymaya güç yetirenleriz.

75/5- Ancak insan, önündeki (sonsuz geleceği)ni de 'fücurla sürdürmek ister.'

75/6- "Kıyamet günü ne zamanmış" diye sorar.

75/7- Ama göz 'kamaşıp da kaydığı,'

75/8- Ay karardığı,

75/9- Güneş ve ay birleştirildiği zaman;

75/10- İnsan o gün: "Kaçış nereye?" der.

75/11- Hayır, sığınacak herhangi bir yer yok.

75/12- O gün, 'sonunda varılıp karar kılınacak yer (müstakar)' yalnızca Rabbinin katıdır.

75/13- İnsana o gün, önceden takdim ettikleri ve erteledikleri şeylerle haber verilir.

75/14- Hayır; insan, kendi nefsine karşı bir basirettir.

75/15- Kendi mazeretlerini ortaya atsa bile.

80/34- Kişi o gün, kendi kardeşinden kaçar;

Artık her bir nefis kendi yaptıklarının karşılığını orada görecektir. Sadece kendi yükünü kendisi taşımak üzere yalnızlaşmaktadır.

80/35- Annesinden ve babasından,

Dünya hayatında başına bir iş geldiği zaman koşup o derdine derman olan anne ve babası orada derman olamayacaktır.

80/36- Eşinden ve çocuklarından,

Bir fayda verecek dünya hayatında hiçbir yakını orada onların azap çekerken yardım ve desteği olmayacaktır. Buna birbirlerine durulup eş ve çocukları da dâhildir.

80/37- O gün, onlardan her birisinin kendine yetecek bir işi vardır.

Evet, bu kaçış onların kendilerine gelen belalardan başkalarıyla ilgilenecek bir konumda olmayışlarındandır. İşte bu tasvir dünya hayatında kendilerine gelen elçilere karşı duyarsız kalan müşrik ve kâfirler için yapılmaktadır.

Dünya hayatında rabbani yol kendilerine nebiler ve resullerle bildirildiği halde ve ahret âleminde acıklı bir azaba karşı uyarıldığı halde uyarılara kulak tıkayanlarla şöyle bir konuşmayı kuran bize fotoğraflamaktadır.

6/128- Onların tümünü toplayacağı gün: "Ey cin topluluğu insanlardan çoğunu (ayartıp kendinize kullar) edindiniz" (diyecek). İnsanlardan onların dostları derler ki: "Rabbimiz, kimimiz kimimizden yararlandı ve bizim için tespit ettiğin süreye ulaştık." (Allah) Diyecek ki: "Allah'ın dilediği dışta olmak üzere, ateş sizin içinde süresiz kalacağınız konaklama yerinizdir." Şüphesiz Rabbin, hüküm ve hikmet sahibi olandır, bilendir.

6/129- Böylece Biz, kazandıkları dolayısıyla zalimlerin bir kısmını bir kısmının başına geçiririz.

6/130- Ey cin ve insan topluluğu, içinizden size ayetlerimi aktarıp-okuyan ve bu karşı karşıya geldiğiniz gününüzle sizi uyarıp-korkutan elçiler gelmedi mi? Onlar: "Nefislerimize karşı şehadet ederiz" derler. Dünya hayatı onları aldattı ve gerçekten kafir olduklarına dair kendi nefislerine karşı şehadet ettiler.

6/131- Bu, halkı habersizken, Rabbinin ülkeleri zulüm ve helak edici olmadığındandır.

80/38- O gün, öyle yüzler vardır ki apaydınlıktır;

Nasıl bir öğretmenin vermiş olduğu dersi veya ödevi hassasiyetle çalışıp yerine getiren öğrenciler, öğretmeni dinlemeyen saygısıca ona isyan eden bir öğrencinin sene sonunda almış olduğu karneler birinin yüzünü güldürüp, diğerini ağlatıyorsa. Ahret âleminde de Allah’ın insanlara vermiş olduğu görevleri yerine getirip iman edip Salih amel işleyenlerle inkâr edip zalim olanların yüzleri de farklı olacaktır. Allah her ikisini orada ayıracaktır.

16/75- Allah, (Kendisi'ne ortak koştuğunuz ilahlar konusunda) hiçbir şeye gücü yetmeyen ve başkasının mülkünde olan ile, tarafımızdan kendisine güzel bir rızık verdiğimiz, böylelikle ondan gizli ve açık infak eden kimseyi örnek olarak gösterdi; bunlar hiç eşit olur mu? Hamd Allah'ındır; fakat onların çoğu bilmezler.

16/76- Allah şu örneği verdi: İki kişi; bunlardan birisi dilsiz, hiçbir şeye gücü yetmez ve her şeyiyle efendisinin üstünde (bir yük), o, onu hangi yöne gönderse bir hayır getirmez; şimdi bu, adaletle emreden ve dosdoğru yol üzerinde bulunanla eşit olabilir mi?

16/77- Göklerin ve yerin gaybı Allah'a aittir. (Kıyamet) Saatin(in) emri de yalnızca (süratli) göz açıp kapama gibidir veya daha yakındır. Şüphesiz, Allah her şeye güç yetirendir.

80/39- Güler ve sevinç içindedir.

İman eden ve Allah’ın göndermiş olduğu nebiler aracılığı ile vahiylerle hayatlarını bütünleştirenlerin yüzleri aydınlık içerisinde olacaktır.

80/40- Ve o gün, öyle yüzler de vardır ki üzerini toz bürümüştür.

İnkâr eden ve hem kendisine hem de insanlara zulmeden insanların ise yüzleri zindan gibi olacaktır.

80/41- Bir karartı sarıp-kaplamıştır.

Belli ki; onları dünya hayatında Allah’ın ayetlerine inanmayışları ve zulmedişleri sonucunda iyi bir sonuç olmadığını onlarda bilmişlerdir.

80/42- İşte onlar da, kâfir, facir olanlardır.

Bu kötü sonuç ancak inkâr eden ve suç işleyen kafir ve müşriklerindir.

http//kuranianlamametodu.blogspot.com

alirizaborazan@hotmail.com

23- NECM SURESİNİN TEFSİRİ.

2011-11-23T02:54:00.000-08:00

23-NECM SURESİNİN TEFSİRİ.

Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla

Necim suresi nüzul sırasına göre yirmi üç, kuran sıralamasına göre de, elli üçüncü sure olup Mekke’de indirilmiştir. Altmış iki ayetten ibarettir.

53/1- Battığı zaman yıldıza and olsun;

Kuran, genel olarak surelerin başlarında olduğu gibi, bir konuyu bir meseleyi anlatmak açıklamak için insanların bildikleri şeylere dikkat çekerek, bilmedikleri şeyleri izah etmektedir. Nasıl yıldızlar; güneş battığı zaman ortaya çıkıyorsa, güneş doğduğu zaman da güneşin aydınlığı ile kaybolmaktadırlar. bunu gözlerinizle görüp şahit oluyorsanız, sizin içinizde bir ömür sürüp sahiplendiğiniz Muhammet sapmadı ve azmadı.

53/2- Sahibiniz (arkadaşınız olan peygamber) sapmadı ve azmadı.

Bilindiği gibi Genel olarak Mekke toplumu, ata dinine sahip olan bir toplumdu. Kuran bu sebeple bu topluma yeri ve zamanı geldikçe değişik isimler vermektedir. Temel olarak kuran’da bahsedilen rabbani yolun dışında iki toplumdan söz edilmektedir. Birincisi Müşriklerdir. Kuran bu tip toplumların adına yeri ve zamanı geldikçe, bilmeyenler, puta tapıcılar, Ümmiler, ata dini mensupları adı altında isimlendirmektedir. Bunların temel özellikleri, Allahın rabliğine ahret âleminin varlığına ve Allahtan kitap ve peygamber gönderildiğine inanmamaktadırlar.

İkinci tip bahsedilen toplumlar ise, Ehli-kitap olanlardır. Bunların genel özellikleri, Allah’tan kitap ve peygamber geldiğine, ahret âlemine inandıkları halde dünyalık menfaatler uğruna Allah’tan gelen vahiy orijinli dini gizleyerek ve satarak bir takım zan ve tahminlerle dinlerini yozlaştıranlardır. Yani bunlar da Allah’ın yerine başka ilahları rab edinmektedirler.

Sure içerisinde bahsedilen ikinci ayette” Sahibiniz (arkadaşınız olan peygamber) sapmadı ve azmadı.” İfadesiyle onun ötelerin ötesinden haberler getirerek ezber bozan alışa geldikleri din anlayışlarını tepe taklak eden bir din ve yaşam biçiminden bahsetmesiydi.

Onlar Muhammed peygamberin ahlakı, dürüstlüğü, insanlığının tartışılamayacak kadar erdemli oluşundan şüpheleri yoktu. Üstelik o kendi aralarında Muhammed’ül- emin Güvenilen emin olunan kimse olarak adını resmetmişti.

Ne zaman ki, Allah onu kendisiyle kavimleri arasında nebi ve resul olarak seçti, ve Allah’tan kendilerinin bilmediği gayıp haberleri ile ilgili bilgiler sunmaya başlayınca artık sahiplendikleri Muhammed kendileri tarafından, deli sapmış mecnun cinlenmiş gibi nahoş sözlerle eleştirilmeye başlamışlardı.

15/ 6- Onlar: "Ey kendisine Kitap indirilen (Muhammed). Gerçekten sen cinlenmiş (bir deli)sin," dediler.

Müşriklerin,” Ey kendisine Kitap indirilen” İfadesiyle sahiplendikleri kişinin kendisine kitap geldiğine inandıklarından değil, nebi ve resulün kendisine gelen bir kitap olduğunu söylediği zaman kabul etmedikleri ve ona bir takım yakıştırma sözlerle cinlenmiş ve delirmişsin demelerindendir.

Genelde Mekke müşriklerinin ve o konumda bulunan toplumlarla iman eden ve kitap ehli olanlar arasındaki temel farklılık Öldükten sonra bir dirilişin ve hesaba çekilişin olduğuna inanmalarıdır. Peygamberler Allah’tan ahret âleminin olduğuna orada insanların hesaba çekileceği ile ilgili bilgiler getirmeleri, onları nebi, haber getiren konumuna taşımaktadır.

Konunun daha güzel anlaşılması açısından ayetlerden örnekler verirken belki konuyla alakası olmayan ayetleri de aktarmam sizi ürkütmesin. Konu içerisinde anlatılmak istenen ayet sadece onların ahret âlemine inanmayışlarını örneklendirmekti. Ama bazıları kâfir olanların, bu itirazları neden ve niçin yaptıkları hakkında konuyu ilgilendiren diğer ayetleri de aktarmam konuyu bilmeyenler açısından, önem arz etmektedir.

23/33- Kendi kavminden, inkâr edip ahrete kavuşmayı yalanlayan ve kendilerine, dünya hayatında refah verdiğimiz önde gelenler dedi ki: "Bu, sizin benzeriniz olan bir beşerden başkası değildir, kendisi de sizin yediklerinizden yemekte ve içtiklerinizden içmektedir."

23/34- "Eğer sizin benzeriniz olan bir beşere boyun eğecek olursanız, andolsun, siz gerçekten hüsrana uğrayanlar olursunuz."

23/35- "O, öldüğünüz, toprak ve kemik haline geldiğiniz zaman, sizin mutlaka (yeniden diriltilip) çıkarılacağınızı mı va'dediyor?"

23/36- "Heyhat, size va'dedilen şeye heyhat..."

23/37- "O (bütün gerçek), yalnızca bizim (yaşamakta olduğumuz bu) dünya hayatımızdan ibarettir; ölürüz ve yaşarız, biz diriltilecekler değiliz."

23/38- "O ise, yalnızca bir adam (insan)dır, Allah'a karşı yalan uydurmaktadır, bizler de ona inanacak değiliz."

Önde gelenlerin temel korkuları, aynı zamanda gelen nebi ve resullere karşı çıkışları, Kedilerinin kurdukları düzenin bozulacağından endişe etmeleridir. Halkı köleleştirmişler, fırkalara ayırarak zayıflatmışlar ve kendi sultalarını istedikleri gibi uygulamışlardır. İşte bunun bozulacağından korkmaktadırlar. Ve kendi kontrolleri altında bulunan mustazaflara da kendisinin nebi olduğunu iddia eden kişiye inanmamalarını inandıkları zaman başlarına kendileri tarafından zulüm yağdırılacağının tehdidini yaparak, kendileri inanmadıkları gibi diğer insanların da inanmalarını engellemektedirler. Ve şöyle söylemektedirler.

"O (bütün gerçek), yalnızca bizim (yaşamakta olduğumuz bu) dünya hayatımızdan ibarettir; ölürüz ve yaşarız, biz diriltilecekler değiliz."

Ümmi bir toplum içerisinden Olan Allah resulü o toplumun örfüne adetlerine ve din anlayışlarına uygun olmayan bir söz ve eylemlerde bulunması Onu yabancılaştırmaktadır. Bu sebeple onu, Delilik ve büyülenmişlikle suçlanmaktadır. Ve aralarındaki arkadaşlığı güvenirliliğini kaybederek birden düşman kesilmelerine sebep olmaktadır. Allah resulü de onların kendisine karşı bu tavır içercisindeki davranışlarına üzülüyor. Ve Allah da Onların düşmanlığı sana değil bana ifadesiyle resulünü teselli ediyordu.

2/97- De ki: "Cibril'e kim düşman ise, (bilsin ki) gerçekten onu (Kitabı), Allah'ın izniyle kendinden öncekileri doğrulayıcı ve müminler için hidayet ve müjde verici olarak senin kalbine indiren Odur.

2/98- Her kim Allah'a, meleklerine, elçilerine, Cibril'e ve Mikail'e düşman ise, artık şüphesiz Allah da kâfirlerin düşmanıdır."

2/99- Andolsun Biz sana apaçık ayetler indirdik. Bunları fasıklardan başkası inkâr etmez.

Cibril’i inkâr etmek demek Allah’ın insanlardan nebiler seçerek İnsanlara dünya hayatında vahiyler ile bilgi vererek yol gösterdiğini kabul etmemek demektir. İman edenler ile iman etmeyenleri birbirinden ayıran temel özellik budur. İnkâr edenler, Allah’ın vahiylerle nebiler aracılığı ile bilgi verdiğini kabul etmezler. Cibril, peygambere vahiy getiren melek değil, Cibril peygamberlerin kalbine Allah’ın ilga ve ilham ettiği vahiy olgusudur. İslam müfessirlerinin hemen hemen tamamına yakını Cebrail’in vahiy getirdiğini söyleyerek halife olan insana secde eden melekleri hâşâ insanlardan peygamber olanını ona secdeye götürecek kadar ilahlaştırmaktadırlar.

Cibril kelimesinin yanlış anlaşılması kuranda onunla ilgili, birçok ayet ve konuların da yanlış anlaşılmasına sebep olmuştur. Bunu inşallah Allah ömür verirse Kuran’ı tefsir ederken kelimeler ve konular içerisinde geçtikçe anlatmaya devam edeceğiz.

Vahiyler Peygamberin eline sayfalar gönderilerek inmemiştir. Peygamberlerin kalbine ilga ve ilham edilerek inmiştir. ve peygamber de bu vahiyleri insanlara ağzından kelimelerle ifade etmiştir. Bu sebeple yalancı peygamberlerle gerçek olan peygamberlerin peygamberliğinin ayırt edilmesi güçleşmektedir. Ancak, gelen vahiylerin hem kuran içerisindeki çelişkisizliği hem de evren içerisindeki çelişkisizliği ile test edildikten sonra ancak anlaşılabilmektedir. İman etmek demek söylenen sözlerin doğruluğunu ve yanlışlığını test etmeden hemencecik kabul etmek değildir. İman etmek; gelen bilgileri test edip inceleme ve tahlilden geçirdikten sonra delillerin ortaya çıkışı ve kalbin mutmain oluşuyla ancak kabullenilmesi demektir.

Bu anlamda deist ve ateist toplumlar kuranın o mucizevi bilgilerinden uzak kalarak İslam toplumlarında anlatılan ve yaşanan dini anladıklarından İslam’a ve Kuran’a düşman olmaktadırlar. Oysa Kuran’da hiçbir zaman ilimin ortaya koyduğu verilere ters olan bir ayet yoktur. Üstelik Kuran’daki ayetler ilim ilimse tasdik edilmektedir. Asıl Sorun gelip Kuran’ın doğru anlaşılmasına dayanıyor. Eğer kuran doğru anlaşılmış olsaydı ortadaki büyük problemler çözülecek ve ihtilaflar aradan kalkacaktı.

17/88- De ki: "Eğer bütün ins ve cin (toplulukları), bu Kuran’ın bir benzerini getirmek üzere toplansa, -onların bir kısmı bir kısmına destekçi olsa bile- onun bir benzerini getiremezler."

53/3- O, hevadan (kendi istek, düşünce ve tutkularına göre) konuşmaz.

O ifadesiyle konunun akışı içerisine baktığımız zaman, sapıklıkla mecnunlukla suçladıkları nebiden resulden söz ettiği anlaşılmaktadır. Kâfir olanlar topluma karşı söylediklerinin Allah tarafından vahye dildiğini kabul etmiyorlar. Onun o söylediklerini kendisi uydurduğunu sanıyorlar. Şöyle ki;

25/4- İnkâr edenler dediler ki: "Bu (Kuran) olsa olsa ancak Onun uydurduğu bir yalandır, kendisi düzüp uydurmuş ve Ona bir başka topluluk da yardımda bulunmuştur." Böylelikle onlar, hiç şüphesiz haksızlık ve iftira ile geldiler.

25/5- Ve dediler ki: "Bu, geçmişlerin uydurduğu masallardır, bir başkasına yazdırmış olup kendisine sabah akşam okunmaktadır."

25/6- De ki: "Onu, göklerde ve yerde gizli olanı bilen (Allah) indirmiştir. Doğrusu O, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir."

Düşünen Kuran’ı derinden derine inceleyenler, bilirler ki; bu kuran insan yazması bir kitap olamaz. Her hangi bir konuda bir ilim yapan bilim adamı kendi sahası ile ilgili bazı şeyleri bilebilir. ama, bir bilim adamı kendi sahası dışında bir çok şeyler söylesin yirmi birinci asırda da olsa o söylenen şeylere tezat teşkil eden bir ayet olmasın. Bu herhalde insan uydurması bir kitap olmadığını, ancak yerleri ve gökleri yaratan Allah tarafından indirilmiş bir kitap olduğunu ortaya koymaktadır. Konumuz kuranın ilimler tarafından tasdik edilmesi doğrulanması değildir. Ancak konunun anlaşılması açısından kurandan bir ayetten örnek vermek istiyorum. Bu örnek; insanların bilmediği bir zamanda nasıl insanlara ışık tuttuğunu görmek açısından önem arz etmektedir.

24/45- Allah, her canlıyı sudan yarattı. İşte bunlardan kimi karnı üzerinde yürümekte, kimi iki ayağı üzerinde yürümekte, kimi de dört (ayağı) üzerinde yürümektedir. Allah, dilediğini yaratır. Hiç şüphesiz Allah, herşeye güç yetirendir.

Kuran’da ilmin verileriyle çatışan hiçbir ayet yoktur. Elbette kuran bir fizik kimya, biyoloji bir sosyoloji vs. kitabı değildir. ama hiçbir ilmin verileriyle uyuşmayan bir ayet de yoktur.

Evet, Bu Allahın insanlara doğru yolda yürüyebilmeleri için nebiler ve resuller göndermesi Allah’ın, düşünen insanlar için ayetlerindendir. Nebileri saygınlığa ulaştıran onları nebi yapan Allah’ın onlara gönderdiği vahiylerdir. On vahiyleri nebilerden kaldırıp atsan onlar da diğer insanlar gibi sıradan insan konumuna girerler. Onların söyledikleri vahiy olması nedeniyle onlara itaat Allah’a itaat, onlara itaatsizlik de Allah’a itaatsizlik gibidir. İman eden bir kimse için peygamberlerin söyledikleri emirlerine karşı kalplerinde bir sıkıntı duyması onun imanını geçersiz hale getirir.

4/64- Biz elçilerden hiç kimseyi ancak Allah'ın izniyle kendisine itaat edilmesinden başka bir şeyle göndermedik. Onlar kendi nefislerine zulmettiklerinde şayet sana gelip Allah'tan bağışlama dileselerdi ve elçi de onlar için bağışlama dileseydi, elbette Allah'ı tövbeleri kabul eden, esirgeyen olarak bulurlardı.

4/66- Eğer gerçekten Biz, onlara: "Kendinizi öldürün ya da yurtlarınızdan çıkın" diye yazmış olsaydık, onlardan az bir bölümü dışında, bunu yapmazlardı. Onlar, kendilerine verilen öğüdü yerine getirselerdi, bu şüphesiz onlar için hayırlı ve daha sağlam olurdu.

Peygamberler ne kendiliğinden insanlara bir şeyler uydurup söyleme hakkına sahiptirler, ne de kendiliklerinden Allah’ın emretmediği bir davranışı yapma hakkına sahiptirler. Onların konuştukları ve yaptıkları da vahyin gözetimi altındadır. Aşağıya aktardığım ayetler söylediklerimin kanıtıdır.

69/ 40- Hiç şüphesiz o (Kur'an), şerefli bir elçinin kesin sözüdür.

69/41- O, bir şairin sözü değildir. Ne az inanıyorsunuz?

69/42- Bir kahinin de sözü değildir. Ne az öğüt alıp-düşünüyorsunuz?

69/43- Alemlerin Rabbinden bir indirilmedir.

69/44- Eğer o, Bize karşı bazı sözleri uydurup-söylemiş olsaydı.

69/45- Muhakkak onun sağ-elini (bütün güç ve kudretini) çekip-alıverirdik.

69/46- Sonra onun can damarını elbette keserdik.

69/47- O zaman, sizden hiç kimse araya girerek bunu kendisinden engelleyip-uzaklaştıramazdı.

Bu Ayetler aynı zamanda peygamberlerin yerini ve konumunu belirlemektedir. Onlar ne tapılacak konuma getirilmeli, ne de sıradan bir insan seviyesine indirilmelidir. Onlar Allah ile insanlar arasında sadece ve sadece Allah’ın emirlerini aktaran ve yaşamına uygulayan örnek birer insan konumundadırlar.

53/4- O (söyledikleri), yalnızca vahyolunmakta olan bir vahiydir.

Yukardan bu tarafa kuranın bir insan sözü olmadığını cinlenmiş yabancılaşmış diye bahsettikleri peygamberin ortaya koyduğu bilgilerin kendi sözü olmadığını anlatmaya çalıştık. Evet, o kitap yerleri ve gökleri yaratan Allah tarafından indirilmiş çarpıklığı olmayan bir kitaptır. Eğer o kitap Allahtan değil de insanlar tarafından ortaya konulmuş bir kitap olmuş olsaydı içerisinde birçok çelişkiler olurdu.

4/82- Onlar hala Kur'an'ı iyice düşünmüyorlar mı? Eğer o, Allah'tan başkasının Katından olsaydı, kuşkusuz içinde birçok aykırılıklar (çelişkiler, ihtilaflar) bulacaklardı.

39/ 27- Andolsun, Biz bu Kuran’da, belki öğüt alıp-düşünürler diye, insanlar için her bir örnekten verdik.

39/28- Çarpıklığı olmayan Arapça bir Kuran’dır (bu). Umulur ki sakınırlar.

PEYGAMBERLERE VAHİY NASIL GELİR?

Yine İslam müfessirlerinin büyük bir çoğunluğu tarafından vahyin insanlar tarafından şekillenmiş bir fotoğraf portresi çizilmektedir. Cebrail’in gerek insan suretinde gerekse başka yaratıklar suretinde peygambere vahiy getirdiği anlatılmaktadır. Oysa Kuran’da peygamberlere vahyin Cebrail aracılığı ile geldiğine dair, hiçbir ayet yoktur.

Kuran’da metnin orijinalinde Cibril kelimesi geçer. ikisi bakara biri de tahrim suresinde olmak üzere üç yerde geçer. Konun önemi ve bu güne kadar bir skandal denecek derecede yanlış bir anlayışı inancı düzeltmek adına, konunun üzerinde biraz durmak istiyorum.

2/ 97- De ki: "Cibril'e kim düşman ise, (bilsin ki) gerçekten onu (Kitabı), Allah'ın izniyle kendinden öncekileri doğrulayıcı ve mü'minler için hidayet ve müjde verici olarak senin kalbine indiren O’dur.

2/98- Her kim Allah'a, meleklerine, elçilerine, Cibril'e ve Mikail'e düşman ise, artık şüphesiz Allah da kâfirlerin düşmanıdır."

66/ 4- Eğer sizler (Peygamberin iki eşi) Allah'a tövbe ederseniz (ne güzel); çünkü kalpleriniz eğrilik gösterdi. Yok, eğer ona karşı birbirinize destekçi olmaya kalkışırsanız, artık Allah, onun mevlasıdır; Cibril ve müzminlerin Salih olan(lar)ı da. Bunların arkasından melekler de onun destekçisidirler.

Cibril; Allahın insanlarla kendisi arasında elçi olarak seçtiği nebilerin kalbine vahiyleri ilga ve ilham etme olgusudur. Bunu inkâr edenler, buna düşman olanlar, Allah’a ve resulüne düşman olanlardır. Kâfir olanların zaten itirazları buradan gelmektedir. Allah’ın kendirleriyle de konuşması gerektiğini söylemeleriydi.

2/ 118- Bilgisizler, dediler ki: "Allah bizimle konuşmalı veya bize de bir ayet gelmeli değil miydi?" Onlardan öncekiler de onların bu söylediklerinin benzerini söylemişlerdi. Kalpleri birbirine benzedi. Biz, kesin bilgiyle inanan bir topluluğa ayetleri apaçık gösterdik.

Allah da bunların itirazlarına karşı Allah ile nasıl konuşulduğunu ve konuşulacağını şöyle izah etmektedir.

42/ 51- Kendisiyle Allah'ın konuşması, bir beşer için olacak (şey) değildir; ancak bir vahy ile ya da perde arkasından veya bir elçi gönderip Kendi izniyle dilediğine vahy etmesi (durumu) başka. Gerçekten O, Yüce olandır, hüküm ve hikmet sahibidir.

42/52- Böylece sana emrimizden bir ruh vahy ettik. Sen, kitap nedir, iman nedir bilmiyordun. Ancak Biz onu bir nur kıldık; onunla kullarımızdan dilediklerimizi hidayete erdiririz. Şüphesiz sen, dosdoğru olan bir yola yöneltip-iletiyorsun.

Allah beşerle Ayette ifade edildiği gibi üç şekilde konuşulacağından söz etmektedir. Birincisi vahiyle, bu konuşma sadece nebilerle olan bir olgudur. İkincisi perde arkasından bu konuşma şekli inkâr edenlerle konuşma şeklidir. Bu konuşma şekli, Allah’tan gelen ikinci bilgi kaynağı olan evrensel bilgilerdir. Eşyanın bilgisine ulaşan her insan Allah ile perde arkasından konuşuyor demektir. Üçüncü konuşma şekli ise Allah’ın nebilere gönderdiği bilgilere inanan ve onları okuyan ve hayatlarına uygulayan mümin kimseler için kullanmaktadır.

İşte peygamberleri diğer insanlardan ayıran özellik onların vahye muhatap oluşlarıdır.” Böylece sana emrimizden bir ruh vah yettik.” Buradaki ruh ifadesi vahiy anlamında kullanılmıştır. Kuran ruh kelimesini başka ayetlerde nebiler, insanlara üflenen, Allah’ın kendisi için kuran için de kullanmıştır. Ruh kelimesini hangi anlamda kullanıldığını konunun akışı içerisinde bahsedilişinden ancak anlayabiliyoruz.

53/5- Ona (bu Kuran’ı) üstün (oldukça çetin) bir güç sahibi (Cebrail) öğretmiştir

Genelde müfessirlerin ve mealcilerin büyük bir çoğunluğu “Üstün bir güç sahibi” olarak bahsedilen ifadenin Cebrail olduğunu söylemişlerdir. Üstün bir güç sahibi yerleri ve gökleri yaratan Allah’tır. Allah resulüne bu kuranı direk vah yetmek suretiyle öğretmiştir. Yukarıda vahyin peygambere geliş şekliyle ilgili bölümde bahsederken “ancak bir vahy ile” ifadesinden atıf peygamberlere yapılmaktadır. Bakınız bu ifadelerin bir benzeri de tekvir suresinde geçmektedir.

81/ 19- Şüphesiz o (Kuran), üstün onur sahibi bir elçinin gerçekten (Allah'tan getirdiği) sözüdür;

81/20- (Bu elçi,) Bir güç sahibidir, arşın sahibi Katında şereflidir.

81/21- Ona itaat edilir, sonra güvenilirdir.

81/22- Sizin sahibiniz bir deli değildir.

81/23- Andolsun o (peygamber), onu apaçık bir ufukta görmüştür.

81/24- O, gayb (haberlerin)e karşı (söylediklerinden dolayı) suçlanamaz (ya da cimrilikte bulunup kıskançlık yapmaz.)

81/25- O (Kuran) da kovulmuş şeytanın sözü değildir.

81/26- Şu halde, siz nereye kaçıp-gidiyorsunuz?

81/27- O (Kuran), alemler için yalnızca bir zikirdir;

81/28- Sizden dosdoğru bir yön (istikamet) tutturmak dileyenler için.

81/29- Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.

Surede Bahsedilen elçi kelimesini bazıları Cebrail olarak anlatmışlardır. Oysa surede konu içerisinde bahsedildiği gibi elçinin peygamber için kullanıldığı aşikârdır. Onun getirdiği gayb haberlerinden en önemli olanı insanları ahret âlemine karşı uyarmalarıdır. Öldükten sonra dirilip tekrar insanların dünya hayatında yapmış oldukları iyi ve kötü davranışlardan hesaba çekileceğini söylemesidir.

Necim suresinde bahsedilen üstün güç sahibi Cebrail değil Allah’tır.

53/6- (Ki O,) Görünümüyle çarpıcı bir güzelliğe sahiptir. Hemen doğruldu.

Ayette bahsedilen üstün gücün Allah olduğunu ve Allah’ın insanları hayrete düşürecek her türlü güzelliğe sahip olduğunu kuran mecazi bir anlatım tarzıyla anlatılarak Allah’ın nebi ve elçisi ile nasıl iletişim kurarak vahyin iletilmesi konusunda bilgi verilmektedir.

53/7- O, en yüksek bir ufuktaydı.

Allah her insana şah damarından daha yakındır. Ama düşünemeyen akıl etmeyen kâfirler için Allah ile uzak bir mesafe vardır. Burada bahsedilen en yüksek ufuk gerçek anlamında bahsedilen ufuk değil mecazi anlamda bahsedilen bir uzaklıktır.

Ufuk kelimesi insanın görüş alanı içerisinde olan bölüm demektir. İnsanlara anlaması ve görmesi zor gelen konuların ve alanların bilgilendikçe yaklaştıkça görüş alanlarının netleştiğinden söz edilmektedir.

81/ 23- Andolsun o (peygamber), onu apaçık bir ufukta görmüştür.

Allah’ın göndermiş olduğu vahiyleri ve bu konuda bilgilendirmeleri, Ona aynel yakin hak kal yakin ilmen yakin itirazı mümkün olmayan bir şekilde gösterilmiştir.

53/8- Sonra yaklaştı, derken sarkıverdi.

Yine mecazi anlatım devam ediyor. Yukarıda bahsettiğimiz gibi Allah’ın resulüne yakınlaşması, Resulün hayatı boyunca rabbi için yaptığı iyiliklerin ve takvalı davranışların sonucunda onu kendisiyle insanlar arasında elçi seçilmesine neden olmaktadır. Yaklaşma burada fiziksel ve biyolojik yaklaşma değil takvaca yaklaşmadır. Kuran Allaha yaklaşmayı diğer ayetlerde şöyle izah etmektedir.

5/ 27- Onlara Âdem’in iki oğlunun gerçek olan haberini oku: Onlar (Allah'a) yaklaştıracak birer kurban sunmuşlardı. Onlardan birininki kabul edilmiş, diğerininki kabul edilmemişti. (Kurbanı kabul edilmeyen) Demişti ki: "Seni mutlaka öldüreceğim." (Öbürü de:) "Allah, ancak korkup-sakınanlardan kabul eder."

5/ 35- Ey iman edenler, Allah'tan korkup-sakının ve (sizi) O'na (yaklaştıracak) vesile arayın; O'nun yolunda cihad edin, umulur ki kurtuluşa erersiniz.

22/ 36- İri cüsseli develeri size Allah'ın işaretlerinden kıldık, sizler için onlarda bir hayır vardır. Öyleyse onlar bir dizi halinde (veya saf tutmuşçasına ayakta durup) boğazlanırken Allah'ın adını anın; yanları üzerine yattıkları zaman da onlardan yiyin, kanaatkâra ve isteyene yedirin. İşte böyle, onlara sizin için boyun eğdirdik, umulur ki şükredersiniz.

22/37- Onların etleri ve kanları kesin olarak Allah'a ulaşmaz, ancak O'na sizden takva ulaşır. İşte böyle, onlara sizin için boyun eğdirmiştir; O'nun size hidayet vermesine karşılık Allah'ı tekbir etmeniz için. Güzellikte bulunanlara müjde ver.

Vermiş olduğum ayet örneklerinden anlaşılacağı gibi, Allah’a yaklaşmak ve Allahtan uzaklaşmak ancak kişilerin yapmış oldukları inanç ve bu inançlarına göre amellerinin pratik hayata yansıması ile ilgili olduğu anlaşılıyor.

53/9- Nitekim (ikisi arasındaki uzaklık) iki yay kadar (oldu) veya daha yakınlaştı.

İşte insanlar içerisinden kendisine nebi ve elçi olarak seçtiği kişiyle iletişim kurmak için mecazi anlatımla anlatılan yaklaşımın doruk noktasına ulaşarak vahyin kuluna aktarılış şeklidir.

53/10- Böylece O'nun kuluna vahy ettiğini vahy etti.

Evet, insanların büyük bir çoğunluğunun kabul etmediği, Allah insanlara kitap peygamber vahiy göndermez dedikleri anlayışı burada ters yüz ederek bozmaktadır. İnsanlardan muttaki olanlara yol gösterici olan kitabı Allah böyle indirmiştir.

6/ 91- Onlar: "Allah, beşere hiçbir şey indirmemiştir" demekle Allah'ı, kadrinin hakkını vererek takdir edemediler. De ki: "Musa'nın insanlara bir nur ve hidayet olarak getirdiği ve sizin de (parça parça) kâğıtlar üzerinde yazılı kılıp (bir kısmını) açıkladığınız ve çoğunu göz ardı ettiğiniz kitabı kim indirdi? Sizin ve atalarınızın bilmediği şeyler size öğretilmiştir." De ki: "Allah." Sonra onları bırak, içine 'daldıkları saçma uğraşılarında' oyalanıp-dursunlar.

Allah iki kanal ile insanlarla konuşur ve bilgilendirilirler. Birincisi Nebiler aracılığı ile gönderdiği kitaplarla vahyi bilgilerdir. İkincisi de evrensel bilgilerle her bir yaratığa kedi konumu ile ilgili bilgileri kotlayarak o konuya yönelen insanlara kotlanmış olan bilgilere ulaşmasıyla insanlarla konuşur.

İşte Kuranda bahsedilen Allahın nebiler dışında yaratılmış olan insanlara ve insanların dışındaki varlıklara vahy etmesinin anlamı budur.

16/68- Rabbin bal arısına vahy etti: Dağlarda, ağaçlarda ve onların kurdukları çardaklarda kendine evler edin.

16/69- Sonra meyvelerin tümünden ye, böylece Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollarda yürü-uçuver. Onların karınlarından türlü renklerde şerbetler çıkar, onda insanlar için bir şifa vardır. Şüphesiz düşünen bir topluluk için gerçekten bunda bir ayet vardır.

41/11- Sonra, duman halinde olan göğe yöneldi; böylece ona ve yere dedi ki: "İsteyerek veya istemeyerek gelin." İkisi de: "İsteyerek (İtaat ederek) geldik" dediler.

41/12- Böylece onları iki gün içinde yedi gök olarak tamamladı ve her bir göğe emrini vahy etti. Biz dünya göğünü de kandillerle süsleyip-donattık ve bir koruma (altına aldık). İşte bu, üstün ve güçlü olan, bilen (Allah)'ın takdiridir.

28/7- Musa'nın annesine: "Onu emzir, şayet onun için korkacak olursan, onu suya bırak, korkma ve üzülme; çünkü onu Biz sana tekrar geri vereceğiz ve onu gönderilen (elçilerden) kılacağız" diye vahy ettik (bildirdik).

16/2- Kullarından dilediklerine, melekleri emrinden olan ruh ile indirir: Benden başka İlah yoktur, şu halde Benden korkup-sakının, diye uyarın."

Kurandan Peygamberlerin dışında Allah’ın vah yettiği hayvanlardan yelerden göklerden insanlardan örnekler vermeye çalıştım. Allah’ın Musa’nın annesine vah yetmesiyle nebilere vah yetmesi farklı farklıdır. Dağlara Allah’ın vah yetmesi ile arılara vah yetmesi de farklı farklıdır. Kuran bunları örneklendirirken peygamberlere vahy etmesiyle peygamberlerin dışındaki insanlarla konuşmasının veya vahy etmesinin farklılığını şöyle izah etmektedir. Nebilere gönderdiği vahiylerde şeytanın katması olmadığını vurgulamaktadır.

53/11- Onun gördüğünü gönül yalanlamadı.

Allah’ın İnsanlar içinden çekip alarak ona kâinat ve dünya hayatında insanların nasıl bir hayat yaşamalarına dair verdiği bilgileri fıtrat da onayladı. Nitekim peygamberi destekleme konusunda örnek olarak verdiği ayet buna dikkat çekmektedir.

33/56- Şüphesiz, Allah ve melekleri Peygambere salât ederler. Ey iman edenler, siz de O'na salât edin ve tam bir teslimiyetle O'na selam verin.

Ona gelen vahiylere Allah şahittir. İnsanlardan iman edenler şahittir ve melekler de şahittirler. Onlar o peygamberin getirdiği vahiyler konusunda hiçbir tereddütte bulunmazlar.

53/12- Yine de siz gördüğü (şey) üzerinde onunla tartışacak mısınız?

Ne Gördü Allah resulü? Kendisine vahiy gelmesiyle Ahret âlemiyle ilgili bilgileri gördü. Allahın güç ve kuvvetini gördü. Allah’ın ayetlerini gördü.

53/13- Andolsun, onu bir de diğer inişte görmüştü.

İnsanlar ilk yaratılırken Yaratılış icabı rabbim Allah’tır demişlerdi. Bu ahide sadık kalan insanlar erkek adamlar olarak Kuran’da nitelendirilmektedirler. Bunlardan sözlerine sadık kalan adamlardan en önde geleleri nebiler ve resullerdir.

7/172- Hani Rabbin, Âdemoğullarının sırtlarından zürriyetlerini almış ve onları kendi nefislerine karşı şahitler kılmıştı: "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" (demişti de) Onlar: "Evet (Rabbimizsin), şahit olduk" demişlerdi. (Bu,) Kıyamet günü: "Biz bundan habersizdik" dememeniz içindir.

33/23- Müminlerden öyle erkek-adamlar vardır ki- Allah ile yaptıkları ahide sadakat gösterdiler; böylece onlardan kimi adağını gerçekleştirdi, kimi beklemektedir. Onlar hiçbir değiştirme ile (sözlerini) değiştirmediler.

33/24- Çünkü Allah, (sözüne bağlı kalıp doğru olan) sadıkları sadakatlerinden dolayı mükâfatlandıracak, münafıkları da dilerse azaplandıracak veya tövbe (nasip edip tövbe)lerini kabul edecektir. Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

İşte kuranda geçen nebiler ve resuller, aynı zamanda rabbiyunlar Allah’ın kendileriyle sözleşmelerini ihlal etmeyenlerdir.**********************

53/14- Sidretü'l-Münteha'nın yanında.

Sidre tül- münteha kendinden önce ve sonra gelen ayetlerden anlaşıldığı gibi, Rahman ve rahim olan Allah’ın Rabliği altında toplanmak ve onun gönderdiği bilgiler çerçevesinde hayatı anlamlaştırmak demektir. Bu şekilde inanan ve yaşayanlar ancak dünyadaki güzelliği ve ahretteki güzelliği yakalayabilirler.

53/15- Ki Cennetü'l-Me'va onun yanındadır.

Cennet Allahın koymuş olduğu kurallar çerçevesinde yaşayan ve Allah’ın rabliğinin dışında rab ve ilah edinmeyenlere ait olan yerdir cennet.

53/16- Sidreyi örten örtmekte iken,

Sidre yukarıda anlattıklarımız çerçevesinde inanan ve Salih amel işleyen muttakilerin yolu ise, sidreyi örtmek de o yola iman etmemek onu yalanlayarak hayat yaşamaktır. Bu ayette hitap kâfir olanlaradır. Onlar bu kuran Muhammed’in uydurduğu diyorlar, anlar aynı zamanda cinlenmiş büyülenmiş sapmış delirmiş ifadelerini inanmadıkları için kullanmaktadır. İşte Allah da kendi nebisinin söyledikleri ve yaptığı davranışları destekleme ve onaylama anlamında ahzap suresinde Allah resulüne salât eder ifadesiyle onun yanında ve arkasında olduğunu onaylamaktadır

33/56- Şüphesiz, Allah ve melekleri Peygambere salât ederler. Ey iman edenler, siz de O'na salât edin ve tam bir teslimiyetle O'na selam verin.

53/17- Göz kayıp-şaşmadı ve (sınırı) aşmadı.

Evet, Onun gördüğü bilgiler ve ayetler konusunda asla tereddüde bir mahal vermeyecek şekilde şüphe yoktur.

53/18- Andolsun, o, Rabbinin en büyük ayetlerinden olanı gördü.

En büyük ayet Kuran gibi bir kitabın kendisine verilmesi ve Allahın kendisiyle iletişim kurmasıdır. İnsan yaşamını olmazsa Olmazlarından olan ibadet ve kulluk Rabbin göndermiş olduğu vahiylere inanma ve yaşamadan geçer. İnsanların büyük birçoğunun küçümsediği fakat insan için Yaşamın can damarı olan kuran ve kurandan önce nebilere gelen kitaplar olmamış olsaydı, insanlar doğru bir yolu bulup o yolda yürümeleri imkânsızdı. Nitekim kâfir ve müşrik olanlar Allah resulünden mucize istediklerinde Allah onlara kuran gibi insanları acze düşüren bir kitap onlara yetmiyor mu? İfadesiyle Kuran’ın anlam ve önemine dikkat çekmektedir.

29/50- Dediler ki: "Ona Rabbinden ayetler (birtakım mucizeler) indirilmeli değil miydi?" De ki: "Ayetler yalnızca Allah'ın Katındadır. Ben ise, ancak apaçık bir uyarıcıyım."

29/51- Kendilerine okunmakta olan Kitabı sana indirmemiz onlara yetmiyor mu? Şüphesiz, bunda iman eden bir kavim için gerçekten bir rahmet ve bir öğüt (zikir) vardır.

İşte insanlık için bir rahmet olan ve Allah’ın ona vermiş olduğu en büyük ayetlerden olan bu kurandır. Bütün dünyadaki insanlar toplanıp bir araya gelseler. O Kuran’ın benzerini getiremedikleri gibi bir surenin benzerini bile getiremezler.

17/88- De ki: "Eğer bütün insan ve cin (toplulukları), bu Kuran’ın bir benzerini getirmek üzere toplansa, -onların bir kısmı bir kısmına destekçi olsa bile- onun bir benzerini getiremezler."

2/23- Eğer kulumuza indirdiğimiz (Kuran)’dan şüphedeyseniz, bu durumda, siz de bunun benzeri bir sure getirin. Ve eğer doğru sözlüyseniz, Allah'tan başka şahitlerinizi (kendilerine güvendiğiniz yardımcılarınızı) çağırın.

Her şey Rabbani yolun Hayat kitabı olan Kuran’da toparlanıp düğümlenmiştir. İnsanları temiz ve helal olan yiyeceklerinden tutunda evliliklerinin nasıl olacağı yanlış yolda gidenlerin yanlışlıklarının neler olduğunu onlardan kaçınmak için nerde nasıl davranılacağını her örnekten bir örnek verilen ve hiçbir konuda eksik bırakılmayan Kuran’dan hepsi ayrıntılarıyla yol gösterici olan kitapta anlatılmıştır.

53/19- Gördünüz mü-haber verin; Lat ve Uzza'yı.

Puta tapıcıların en büyük putları, Lat, menat, ve uzzadır. Bu putlar mı daha güçlü yoksa Allah mı daha güçlüdür.

53/20- Ve üçüncü (put) olan Menat'ı(n herhangi bir güçleri var mı)?

Ey Puta tapıcılar siz Allah’ı bırakıp da kendilerinizin isimlendirdiği Allah’ın onlar hakkında hiçbir delil indirmediği putlara tapmaktasınız. Onlardan hangi birisi deli mecnun dediğiniz resule gelen kitabı indirebilir?

29/17- "Siz yalnızca Allah'tan başka birtakım putlara tapıyor ve birtakım yalanlar uyduruyorsunuz. Gerçek şu ki, sizin Allah'tan başka taptıklarınız, size rızık vermeye güç yetiremezler; öyleyse rızkı Allah'ın Katında arayın, O'na kulluk edin ve O'na şükredin. Siz O'na döndürüleceksiniz."

53/21- Erkek (evlat) sizin, dişi O'nun mu?

Kuran; kadınlar ve kızlar hakkındaki toplumlarda kanayan bir yaraya dikkat Çekmektedir. Bu gün doğuda töre cinayetlerinin kol gezmesi, hep toplumların Kuran’dan sapmalarının bir sonucu olduğunu gösterir. Kuran, Zinayı yasaklamaktadır Bu hem erkek hem de kadın için geçerlidir. Zina suçu kadınlara yasak da erkelere helal değildir. Bu suçu gönül rızalarıyla işleyen her ikisine uygulanan ceza kuranda aynıdır. Kadına uygulanıp erkeği serbest bırakmaz.

24/2- Zina eden kadın ve zina eden erkeğin her birine yüzer değnek (celde) vurun. Eğer Allah'a ve ahret gününe iman ediyorsanız, onlara Allah'ın dini(ni uygulama) konusunda sizi bir acıma tutmasın; onlara uygulanan cezaya müminlerden bir grup da şahit bulunsun.

Ama erkek zorla bir kadına veya kıza tecavüz etse bu kadının namusunu temizlemek adına öldürülüyor. Bu kuranın şiddetle yasakladığı bir davranıştır.

Kadın ve erkek farklı rollerde görev alan her ikisi de Allah’a ibadet ve kullukla kendilerine verilmiş rollerle eşit olarak sorumlu birbirlerini tamamlayan iki ayrı varlıktırlar. Kadın olmazsa erkek, erkek olmazsa da kadın dünya hayatını görevini tam olarak yerine getiremezler. Bunlar ikisi ayrı görev ve sorumluluk içerisinde hedef birliği yaptıkları zaman başarılara imza atarlar. Şimdi konumuz kadın ve erkeklerin konumu olmadığı için detaylarına girmeye gerek yoktur.

Kuran vahye dayalı hayat sürmeyen toplumların kadına bakış açısını eleştirmektedir. Kadınları düşük görerek onlar hakkında toplumların bakışını kuran şöyle anlatmaktadır.

37/149- Şimdi sen onlara sor: -Kızlar senin Rabbinin, erkek çocuklar onların mı?

37/150- Yoksa onlar, şahidlik etmekteyken Biz melekleri dişiler olarak mı yarattık?

37/151- Dikkat edin; gerçekten onlar, düzdükleri yalanlardan dolayı derler ki:

37/152- Allah doğurdu. Onlar, hiç şüphesiz, muhakkak yalan söyleyenlerdir.

37/153- (Allah,) Kızları, erkek çocuklara tercih mi etmiş?

Bunların söyledikleri zan tahmin iftiradan başkası değildir. Onlar kız çocuklarına değer vermeyip erkek çocuklarına değer verdikleri için kızları Allah’a erkek evlatları kendilerine layık görmektedirler.

16/57- Ve Allah'a kızlar isnat ediyorlar, (haşa) O Yücedir. Hoşlandıkları (erkek çocuklar) da kendilerinindir.

16/58- Onlardan birine kız (çocuk) müjdelendiği zaman içi öfkeyle-taşarak yüzü simsiyah kesilir.

16/59- Kendisine verilen müjdenin kötülüğünden dolayı topluluktan gizlenir; onu aşağılanarak tutacak mı, yoksa toprağa gömecek mi? Bak, verdikleri hüküm ne kötüdür?

53/22- Eğer böyleyse, bu, çarpık bir paylaşma.

6/136- O'nun üretip-türettiği ekin ve hayvanlardan Allah için bir pay ayırdılar, sonra kendi zanlarınca: "Bu Allah'ındır, bu da ortaklarımızındır" dediler. Kendi ortakları için olan (pay), Allah tarafına geçmez, ama Allah'a ait olan kendi ortaklarının tarafına (payına) geçer. Ne kötü hüküm veriyorlar?

53/23- Bu (putlar ise,) sizin ve atalarınızın (kendi istek ve öngörünüze göre) isimlendirdiğiniz (keyfi) isimlerden başkası değildir. Allah, onlarla ilgili 'hiçbir delil' indirmemiştir. Onlar, yalnızca zanna ve nefislerinin (alçak) heva (istek ve tutku) olarak arzu ettiklerine uyuyorlar. Oysa andolsun, onlara Rablerinden yol gösterici gelmiştir.

53/24- Yoksa insana 'her arzu edip dilekte bulunduğu' şey mi var?

Dünya; birbirine zıt iki yaşam biçimine sahip insanların tabiri caizse yarış ve savaş alanıdır. Rabbani yolda olanlar- ve gayri rabbani yolda olanlardır.

Şu bir gerçek ki İman edenler, asla gayri rabbani yolda olanlara onlar saldırmadıkça saldırmazlar, onlar savaş açmadıkça onlara savaş açmazlar. Bu iman edenlere adam öldürmek savaşmak haram kılınmıştır. Ama inkar edenler iman edenleri rabbim Allah’tır demelerinden dolayı yerlerinden yurtlarından sürmüşler onları bölüklere parçalara ayırarak zayıflatıp köleleştirmişlerdir.

3/ 195- Nitekim Rableri onlara (dualarını kabul ederek) cevab verdi: "Şüphesiz Ben, erkek olsun, kadın olsun, sizden bir işte bulunanın işini boşa çıkarmam. Sizin kiminiz kiminizdendir. İşte, hicret edenlerin, yurtlarından sürülüp-çıkarılanların ve yolumda işkence görenlerin, çarpışıp öldürülenlerin, mutlaka kötülüklerini örteceğim ve onları, altlarından ırmaklar akan cennetlere sokacağım. (Bu,) Allah Katından bir karşılık (sevap)tır, (O) Allah, karşılığın (sevabın) en güzeli O'nun Katındadır."

22/ 40- Onlar, yalnızca; "Rabbimiz Allah'tır" demelerinden dolayı, haksız yere yurtlarından sürgün edilip çıkarıldılar. Eğer Allah'ın, insanların kimini kimiyle defetmesi (yenilgiye uğratması) olmasaydı, manastırlar, kiliseler, havralar ve içinde Allah'ın isminin çokça anıldığı mescidler, muhakkak yıkılır giderdi. Allah Kendi (dini)ne yardım edenlere kesin olarak yardım eder. Şüphesiz Allah, güçlü olandır, Aziz olandır.

İşte aktarmış olduğum bu ayetler, Müslüman olanları ne zorluklar ne sıkıntılar beklediğini anlatmaya yeterlidir.. Onlara bu dünya hayatında tozpembe bir hayat yoktur. Gerek iman etmeleri karşılığında onlara iman etmeyenlerin işkence ve zulümleri, gerek tabiat şartlarından gelen depremler, sel felaketleri, tusunamiler dolu, rüzgâr, fırtınalar hastalıklar hep onu beklemekte ve onlarla imtihan edilmektedirler. Başlarına gelen felaketlerden kurtulmak için gayret göstermek yapamadığı çıkamadığı konularda sabredip, bunda bizim bilmediğimiz bir hayır vardır diyerek Allah’a tevekkül etmektir. Bolluk zamanlarında da kendi seviyelerinin altında olanlara yardım ellerini uzatarak şükretmek gerekmektedir.

53/25- İşte son da, ilk de (ahret ve dünya) Allah'ındır.

Hak yolda ölümü riske almayanlar kâfir ve zalimlerin kölesi ve maskarası olarak hem bu dünyada hem de ahret âleminde rezil ve rüsva olurlar. Nitekim batıla karşı onların yaptıkları zulüm ve işkencelere karşı savaşmayan mustazaflar hakkında kuran şöyle buyurmaktadır.

4/ 97- Melekler kendi nefislerine zulmedenlerin hayatına son verecekleri zaman derler ki: "Nerede idiniz?" Onlar: "Biz, yeryüzünde zayıf bırakılmışlar (müstaz'aflar) idik." derler. (Melekler de:) "Hicret etmeniz için Allah'ın arzı geniş değil miydi?" derler. İşte onların barınma yeri cehennemdir. Ne kötü yataktır o?

Zayıf olmak insanları yapmaları gereken sorumluluktan kurtarmıyor. İnsanlar temel olarak iki sorumlulukla karşı karşıyadırlar. Birincisi kimseye zulüm yapmamak, ikincisi de yapılan zulümlere karşı rıza göstermemektir. Ancak her türlü çıkış yolunu denedikten sonra bir çıkış yolu bulamayanların durumu başkadır.

16/ 106- Kim imanından sonra Allah'a (karşı) inkara sapıp da, -kalbi imanla tatmin bulmuş olduğu halde baskı altında zorlanan hariç- inkara göğüs açarsa, işte onların üstünde Allah'tan bir gazab vardır ve büyük azap onlarındır.

53/26- Göklerde nice melekler vardır ki, onların şefaatleri hiçbir şeyle yarar sağlamaz; ancak Allah'ın dileyip razı olduğu kimseye izin verdikten sonra başka.

Şefaat ile ilgili İslam toplumları geleneksel din anlayışının tesiriyle büyük hatalar içerisine düşmektedirler. Bu sebeple bu konu hakkında biraz durmak istiyorum.

AHİRET ÂLEMİNDE ŞEFAAT OLAYI YOKTUR.

Kuran’ın temel esaslarından biri de tevhit inancını yerleştirip insanların bakış açısını bir yöne çevirerek birlikteliği sağlamaktır.

Ama Kuran’ın dışındaki anlatılanlara baktığımız zaman insanlar kendi akıllarından zan ve tahminle bir takım ilahlar türeterek kendilerine kurtarıcı aramışlardır.

Biz burada sadece Kuran’ın bize aktardığı şefaatle ilgili ayetlerden kastedilen manayı yakalamaya çalışacağız İnşallah.

Şefaat: önce sözlük anlamına baktığımızda aracılık yapma, araya girme, tavassut bir kimsenin bir başka kimse hakkında iyi niyet ve iyi durum konusunda kefil olmasıdır. Onun hakkında söz söyleyip affını istemesi, yakınlaştırma, yaklaştırma.

Bu anlayış tövbe hâşâ Allah’ın bilmediklerini Allah’a öğretme veya Allah’ın herhangi bir konuda vermiş olduğu hükmünü değiştirip, ona müdahale edip, engel olma anlamındadır.

Bugünkü toplumların veya ulemaların şefaat anlayışı genelde hep bu anlamdadır.
Yani bir şeyhin veya bir âlimin veya kendilerine bağlı olanları aracılık yaparak cezadan kurtarması veya Allah’a müdahale ederek cezayı hafifletmesi anlamına gelmektedir.

Allah bir kulunu cehenneme atacak peygamberler veya cemaat liderleri Allah’ın cehenneme attığı o kulunu cehennemden çıkarıp cennete koyacak. Böyle inanış Kuran’la kesinlikle bağdaşmaz.

2/48: “ve hiç kimsenin hiç kimse adına bir şey ödeyemeyeceği hiç kimsenin şefaatinin kabul edilmeyeceği hiç kimseden bir fidye alınmayacağı ve yardım görülmeyeceği bir günden sakının.”

Dünya’nın ve ahretin mülkü Allah’a aittir. Hiç kimsenin bu mülkte ortaklığı yoktur. Bu dünya hayatında da ahret hayatında da yasaları Allah koyar Allah’ın karşısında bu yasaları beğenmeyip kendilerine göre yasa koymaya çalışanlar kendilerinde ulûhiyetlik iddia ediyor demektir. Bunu böyle bilip takip edenler aynı suça ortak olmuşlardır.

Biz bunları izah ederken Kuran’daki ana çatıyı oluşturan ayetleri yakalamak Doğru anlayışı kolaylaştıracaktır. Konu ile ilgili Diğer ayetleri konu içerisinde işlerken başka ayetlerin sınırlarını ihlal etmemesine dikkat etmek gerekmektedir.

İslam toplumlarındaki temel yanlışlık; Şefaatin Allah tarafından bazı özel kişilere verileceğini ve şefaat izni verilen kişiler ancak şefaat edeceği ile ilgili bir yanılgı ortada dolaşmaktadır.

2/255- Allah... O'ndan başka İlah yoktur. Diridir, Kaimdir. O'nu uyuklama ve uyku tutmaz. Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O'nundur. İzni olmaksızın O'nun Katında şefaatte bulunacak kimdir? O, önlerindekini ve arkalarındakini bilir. (Onlar ise) Dilediği kadarının dışında, O'nun ilminden hiçbir şeyi kavrayıp-kuşatamazlar. O'nun kürsüsü, bütün gökleri ve yeri kaplayıp-kuşatmıştır. Onların korunması O'na güç gelmez. O, pek Yücedir, pek büyüktür.

Şimdi ayette geçen

“izni olmaksızın onun katıda şefaate bulunacak kimdir”

Sözünden sanki Allah birilerine şefaat izni veriyor da, onlar şefaat ediyorlar gibi bir anlam çıkarıyorlar. Daha öncede bahsettiğimiz gibi bir ayetin kastettiği manayı yakalayabilmek için onunla ilgili bütün ayetlerden haberdar olunması gerekir. Evet, ayette bir şefaat eden birinin olduğu muhakkaktır. Ama bu şefaat eden kimdir. Şimdi Kuran’dan onu aramaya çalışalım.

20/108”O gün kendisinden sapma imkânı olmayan bir çağırıcıya uyacaklar rahman (olan Alla)a karşı sesler kısılmıştır. Artık bir hırıltıdan başka bir şey işitemezsin.”

20/109”Ogün rahman olan Allah’ın kendisine izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimseden başkasının şefaati bir yarar sağlamaz.”

Burada Allah’ın şefaat izni verdiği birini yakaladık gibi geliyor. acaba bu şefaat edecek kimmiş onu bulmaya çalışalım. Eğer bu şefaat edecek kişi peygamberlerse o zaman şu ayete uygun düşmezdi.

9/80”Sen onlar için ister bağışlama dile istersen dileme Onlar için yetmiş kere bağışlama dilesen de Allah onları kesinlikle bağışlamaz. Gerçekten onların Allah’a ve elçisine karşı nankörlük etmeleri dolayısı iledir. Allah fasıklar topluluğuna hidayet vermez.”

Demek ki Ayette görüldüğü gibi Allah’ın gazaplandığı kişiye bağışlama dilemesi peygamber olsa da fayda vermiyor. Yine bir ayeti kerime daha aktaralım.

21/28”O önlerindekini ve arkalarındakini bilir. Onlar şefaat etmezler (kendisinden ) hoşnut olunandan başka ve onlar o’nun haşmetinden içleri titremekte olanlardır.”

Bu ayette de hoşnut olunan birinden söz edilmektedir. Aslında burada şefaatle ilgili ayetlerde mesele gelip “Allah’ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu” cümlesinde toparlanıp düğümlenmektedir.

Şimdi şefaatle ilgili ayetlerden aktarıp onlar içerisinden kastedilen manayı yakalamaya çalışalım.

10/3” Şüphesiz sizin rabbiniz, Altı günde gökleri ve yeri yaratan sonra arşa istiva eden işleri evirip çeviren Allah’tır. onun izni olmadıktan sonra hiç kimse şefaatçi olamaz. işte rabbiniz olan Allah budur Öyleyse ona kulluk edin. Yinede öğüt alıp düşünmeyecek misiniz?”

19/87”Rahmanın katında ahit almışlar dışında (olanlar) şefaate malik olmayacaklardır.”

6/51”Rablerine (götürülüp) toplanacaklarından korkanları onunla (Kuran’la)uyarıp korkut. onlar için ondan başka ne velileri vardır ne şefaatçileri. Umulur ki korkup sakınırlar.”

****
32/4”Allah gökleri yeri ve ikisi arasında olanları altı günde yarattı. Sonra arşa istiva etti sizin onun dışında bir yardımcınız ve şefaatçiniz yoktur. Yinede öğüt alıp düşünmeyecek misiniz? “

10/18”Allahı bırakıp. Kendilerine zarar vermeyecek ve yararları dokunmayacak şeylere kulluk ederler. Ve bunlar bizim Allah katında bizim şefaatçilerimiz derler.

2/254: “Ey ima edenler hiçbir alışverişin hiçbir dostluğun ve hiçbir şefaatin olmadığı gün gelmezden evvel size rızk olarak verdiklerimizden infak edin. Kâfirler onlar zulmedenlerdir.

Şefaatle ilgili aktarmış olduğumuz ayetlerden de anlaşıldığı gibi , Allah ahret hayatında hiç kimsenin hiç kimseye şefaat edemeyeceğini ancak kişinin kendi yapmış olduğu güzel ameller onun şefaatçisi olacağı anlayışı daha doğru olur kanaatindeyim.

17/13: “Biz her insanın kuşunu (işlediklerini yaptıklarını) kendi boynuna doladık..Kıyamet gününde onun için açılmış olarak önüne konacak bir kitap çıkarırız

.
17/14:”Kendi kitabını oku. Bu gün nefsin hesap sorucu olarak sana yeter.”

Allah Kuran’da “ dilediğimi saptırım dilediğimi hidayete getiririm “ derken sapmanın ve hidayete gelmenin yollarını açan o Doğruya ve yanlışa gidebilecek malzemeleri veren de odur. İşte Allah kişinin özgür iradesiyle doğru yolda yürüyenlere Allah’ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu ifadesini kullanmaktadır. Bu Kuran’ın anlatım sanatıdır.

Öyle ise Allah’ın izin verdiği ifadesi kişinin kendi amellerinin ahret âleminde karşısına dikilip onu kurtaran, onun şefaatçisi olacaktır. O zaman diyebiliriz ki kişinin kendi amelinin dışında kendisine yardımcı olacak ve kendisine şefaat etmesi için izin verilecek hiç bir güç ve kurtarıcı olmayacaktır.

50/26- Ki o, Allah'la beraber başka bir İlah edinmişti. Artık ikiniz, onu en şiddetli olan azabın içine atın.

50/27- Onun yakın-dostu (saptırıcı) dedi ki: "Rabbimiz, ben onu kışkırtıp-azdırmadım. Ancak kendisi (haktan) uzak bir sapıklık içindeydi."

50/28- (Allah buyurur:) "Benim Huzurumda çekişip-durmayın. Ben size daha önce 'kesin bir uyarı' göndermiştim."

50/29- "Huzurumda söz değişikliğe uğratılmaz ve Ben kullara zulmedici değilim."

Evet, Ahret âlemine gelindi mi, artık her şey sona ermiş kişi dünya hayatında gideceği yeri belirlemiş hatta dereceleriyle beraber oturacağı koltukların ceza çekeceği cezanın şiddetlerini de dünya hayatında kendisi belirleyerek kendisi için hazırlanmış yere gideceklerdir. Orada Kullardan onu hiç kimse kurtaramadığı şefaat edemediği gibi Allah da onları bağışlamayacak ve kurtarmayacaktır.

Eline verilmiş kitapta onun yeri nere yazılıysa, onu hiç kimse değiştiremeyecek ve torpil yapamayacaktır.

3/91- Şüphesiz küfredip kâfir olarak ölenler, bunların hiçbirisinden, yeryüzü dolusu altını olsa -bunu fidye olarak verse de- kesin olarak kabul edilmez. Onlar için acı bir azap vardır ve onların yardımcıları yoktur.

Herhalde kendilerine şefaat edeceklerini umdukları kişileri Allah’a ortak koşup, âlimlerini şeyhlerini putlaştıranlar bu kadar Kuran’ın verdiği şefaatin olmayacağı ile ilgili mesajları işittikten sonra puta tapmayı bırakarak, sadece Allah’ın rabliği altında kendilerini yönlendirirler.

53/27- Gerçek şu ki, ahrete iman etmeyenler, melekleri dişi isimlerle isimlendiriyorlar.

Allah Ahrete iman etmeyenlerin inanç ve davranış biçimlerinden zuhruf suresinde bahsedilen bir fotoğrafı aktarmaya çalışalım.

43/16- Yoksa O, yarattıklarından kızları (kendine) edindi ve erkekleri size mi ayırdı?

43/17- Oysa onlardan biri, O, Rahman (olan Allah) için verdiği örnek ile (kız çocuğunun doğumuyla) müjdelendiği zaman, yüzü simsiyah kesilmiş olarak kahrından yutkundukça yutkunur.

43/18- Onlar, süs içinde büyütülüp de mücadelede açık olmayan (kızlar)ı mı (Allah'a yakıştırıyorlar)?

43/19- Onlar, ki Rahmanın kulları olan melekleri dişiler kıldılar. Kendileri yaratılışlarına şahit mi oldular? Onların şahitlikleri yazılacak ve (bundan dolayı) sorumlu tutulacaklar.

43/20- Dediler ki: "Eğer Rahman dilemiş olsaydı, biz onlara ibadet etmezdik." Onların bundan yana hiçbir bilgileri yoktur. Onlar, yalnızca 'zan ve tahminle yalan söylüyorlar.'

43/21- Yoksa Biz, bundan önce kendilerine bir kitap verdik de şimdi ona mı tutunuyorlar?

43/22- Hayır; dediler ki: "Gerçekten atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk ve doğrusu biz onların izleri (eserleri) üstünde doğru olana (hidayete) yönelmiş (kimse)leriz."***

53/28- Oysa onların bununla ilgili hiçbir bilgileri yoktur. Onlar, yalnızca zanna uymaktadırlar. Oysa gerçekte zan, haktan yana hiçbir yarar sağlamaz.

Bir konu hakkında bir şeyler söyleyip elinde de belgesi olmayan kişilerin söyledikleri zan ve tahmindir. Buradaki hitap vahiylere iman etmeyen ahrete inanmayan puta tapıcılaradır. Aşağıdaki ayette de bu açıklanmaktadır.

53/29- Şu halde sen, Bizim zikrimize sırt çeviren ve dünya hayatından başkasını istemeyenden yüz çevir.

Onlar sadece dünya hayatında her şeyin olup bittiğini sanmaktadırlar. Zikir ancak rahman ve rahim olan Allah’ın ötelerin ötesinden haber veren Allah’ın vahiyleri ve bilgileridir. Allah’tan vahiy geldiğini kabul etmeyen ve sadece her şeyin dünyada olup biteceğini sanan müşriklerden yüz çevir. Onlarla oturma onlarla bir iş yapma. Güzel bir yaşam biçimiyle onlardan ayrıl.

73/10- Onların demelerine karşı sen sabret ve onlardan güzel bir ayrılma tarzıyla (düşünce ve eylem bakımından köklü bir tutum) ile kopup-ayrıl.

53/30- İşte onların ilimden yana ulaşabildikleri (son sınır) budur. Şüphesiz, senin Rabbin; Kendi yolundan sapanı en iyi bilen O'dur ve hidayet bulanı da en iyi bilen O'dur.

Bunlar, yani ahret gününü inkâr edenler, sadece ve sadece dünya hayatında olup bitenleri görürler. Ahretle ilgili bir bilgileri olmadığından inkâr ederler. Oysa Allah ahret hayatıyla ilgili bilgileri kendisiyle insanlar arasından seçtiği nebi ve resullerle vermişti. Ama bunlara iman etmeyenler bu konu hakkında bilgileri olmaz ve olamaz da. çünkü ahret hayatı insanlar için gayıp fakat ahreti de yaratan Allah için ise var olan bilinen bir gerçektir. O bilgileri Allah’tan başka hiç kimse bilmez.

53/31- Göklerde ve yerde olanlar Allah'ındır; öyle ki, kötülükte bulunanları, yaptıkları dolayısıyla cezalandırır, güzel davranışta bulunanları da daha güzeliyle ödüllendirir.

Yerleri ve gökleri yaratan Allah’tır. Ahret hayatını da yaratarak dünya hayatında insanların kötülükte bulunanları cezalandırmak güzel davranışta bulunanları için ise daha güzelleriyle mükâfatlandırmak için ahret hayatını yaratmıştır. Ve aşağıda geçen ayette bir Müslüman’ın dünya hayatındaki davranışlarını şöyle çerçevelemektedir.

53/32- Ki onlar, ufak tefek günahlar dışında, günahın büyük olanından ve çirkin utanmazlıklardan kaçınırlar. Şüphesiz senin Rabbin, mağfireti geniş olandır. O, sizi daha iyi bilendir; hem sizi topraktan inşa ettiği (yarattığı) ve siz daha annelerinizin karnında cenin halinde bulunduğunuz zaman da. Öyleyse kendinizi temize çıkarıp-durmayın. O, sakınanı daha iyi bilendir.

Müslüman olmak sadece olan ve olacak olan şeylere iman etmek değildir. Müslüman olmak demek iman ettiğin şeyleri Salih amellerle bütünleştirilmesi gerekmektedir. Yani Allah’ın yasak ettiği şeylerden kaçınmak yenilmesi ve yapılması gereken şeyleri de yemek ve yapmaktır. Bakara suresinde bir Müslüman’ın olması gereken halini şöyle tanımlamaktadır.

2/2- Bu, kendisinde şüphe olmayan, muttakiler için yol gösterici olan bir Kitap'tır.

2/3- Onlar, gaybe inanırlar, namazı dosdoğru kılarlar ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden infak ederler.

2/4- Ve onlar, sana indirilene, senden önce indirilenlere iman ederler ve ahrete de kesin bir bilgiyle inanırlar.

2/5- İşte bunlar, Rablerinden olan bir hidayet üzeredirler ve kurtuluşa erenler bunlardır.

53/33- Şimdi, o yüz çevireni gördün mü?

Yüz çevirenden inkâr eden kâfirleri ve müşrik olanları kastetmektedir. Onların konumunu da ayı sureden şöyle anlatmaktadır.

2/6- Şüphesiz, inkâr edenleri uyarsan da, uyarmasan da, onlar için fark etmez; inanmazlar.

2/7- Allah, onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir; gözlerinin üzerinde perdeler vardır. Ve büyük azap onlaradır.

53/34- Azıcık verdi ve gerisini kaya gibi sımsıkı elinde tuttu.

3/101- Allah'ın ayetleri size okunuyorken ve O'nun elçisi içinizdeyken nasıl oluyor da inkâr ediyorsunuz? Kim Allah'a sımsıkı tutunursa, artık elbette o, dosdoğru olan bir yola iletilmiştir.

Burada iman edenler Kendilerine sunulmuş olan dine sımsıkı tutunanlardan bahsediyorsa, kâfirler içinde bunun zıddı söylenmektedir şöyle ki;

9/67- Münafık erkekler ve münafık kadınlar, bazısı bazısındandır; kötülüğü emrederler, iyilikten alıkoyarlar, ellerini sımsıkı tutarlar. Onlar Allah'ı unuttular; O da onları unuttu. Şüphesiz, münafıklar fıska sapanlardır.

53/35- Gaybın ilmi onun yanında da o mu görüyor?

Gayb insan bilgisinin dışında olan bilgilerden söz edilmektedir. Asıl gayb ahret Hayatı ile ilgili bilgilerdir. Diğer gayblar insanlar tarafından ilim ve teknoloji geliştikçe çözülebilecek olan gayblardır. Ama ahret hayatı ile ilgili gayb sadece iman etmekle ilgidir. Bunda da bir takım hikmetler vardır.

Gaybın ilmini inkâr edenlere, kuran ellerinde bir belge olup olmadığı konusunda onları sorgulamaktadır. Nereden bildiniz ahret âleminin olmadığını? Elinizde olmadığına dair bir belgeniz deliliniz mi var da böyle konuşuyorsunuz. Ahreti yaratan Allah’tır. Sizi nasıl yarattıysa Allah ahreti de yaratmıştır. O bilgiler ise Allah’ın katındadır.

53/36- Yoksa Musa'nın sahifelerinde olan kendisine haber verilmedi mi?

Kendilerinden önce yaşamış olan Musa kavminin kısalarını kuran haber vermektedir. Oysa Muhammet peygamber onların arasında büyümüş ümmi bir toplum içerisindeydi. Ama onlar hakkında bir insanın bilgi vermesi kendisinin ortaya koyacağı bir güçle olacak şey değildir.

53/37- Ve vefa eden İbrahim'in (sahifelerinde) olan...

Ayı şeyler İbrahim’in sayfalarında da vardır. Bu haberleri sizler mi aktarıyorsunuz? yoksa yerleri ve gökleri yaratan Allah mı?

53/38- Doğrusu, hiçbir günahkâr, bir başkasının günah yükünü yüklenmez.

29/12- İnkâr edenler, iman edenlere dedi ki: "Siz bizim yolumuzu izleyin, hatalarınızı biz yüklenelim. Oysa kendileri, onların hatalarından hiçbir şeyi yüklenecek değildir. Gerçekten onlar, elbette yalancıdırlar.

29/13- Şüphesiz onlar, hem kendi yüklerini, hem kendi yükleriyle birlikte başka yükleri de yüklenecekler ve kıyamet günü, düzüp uydurduklarına karşı sorguya çekileceklerdir.

53/39- Şüphesiz insana kendi emeğinden başkası yoktur.

Allah Her insana aklını takvasını fıskını vermiş. Önüne de hem doğru yola hem de yanlış yola gidebilecek eğilimi ve malzemeleri de koyarak insanı kendi özgür iradeleriyle dünya hayatında bir zaman dilimi içerisinde denemeye tabi tutmuştur.

Hiçbir insan kendisi istemedikçe hiçbir insanı doğru yola ve yanlış yola götürme gücüne sahip değildir. Ancak insanın kendisi yola gitmede yetkili ve sorumlu kılınmıştır. Yani her insan sen beni saptırdın sen beni yanlış yola götürdün deme hakkına sahip değildir. Kuran sapan ve saptıran hakkında kendi aralarındaki suçlamalı konuşmalardan şöyle bir sahne fotoraflamaktadır.

50/20- Sur'a da üfürülmüştür. İşte bu, tehdidin (gerçekleştiği) gündür.

50/21- (Artık) Her bir nefis, yanında bir sürücü ve bir şahid ile gelmiştir.

50/22- "Andolsun, sen bundan gaflet içindeydin; işte Biz de senin üzerindeki örtüyü açıp-kaldırdık. Artık bugün görüş-gücün keskindir."

50/23- Onun yakını olan (ve yanından ayrılmayan melek) dedi ki: "İşte bu, yanımda hazır durumda olan şey." (Mütercim parantez içerisindeki yorumunu yanlış yorumlamıştır. Yakını olan melek değil sapmaya çağıran saptırıcıdır)

50/24- Siz ikiniz (ey melekler), her inatçı nankörü atın cehennemin içine,

50/25- Hayra engel olan, saldırgan şüpheciyi,

50/26- Ki o, Allah'la beraber başka bir İlah edinmişti. Artık ikiniz, onu en şiddetli olan azabın içine atın.

50/27- Onun yakın-dostu (saptırıcı) dedi ki: "Rabbimiz, ben onu kışkırtıp-azdırmadım. Ancak kendisi (haktan) uzak bir sapıklık içindeydi."

50/28- (Allah buyurur:) "Benim Huzurumda çekişip-durmayın. Ben size daha önce 'kesin bir uyarı' göndermiştim."

50/29- "Huzurumda söz değişikliğe uğratılmaz ve Ben kullara zulmedici değilim."

Peygamberler kavimlere geldikleri ve onları uyardıkları zaman, toplumlarda ona destek verenler olduğu zaman hak ve adaleti yaygınlaştırabiliyorlarsa, zulmedenlere destek verenler oldukları zaman da zalimler mazlum ve mustazaflar üzerinde zulümlerini sürdürebilirler.

O zaman sapanların ve doğru yolda gidenlerin en önde gelen malzemeleri insanlardır. Halk yürüdüğü zaman zalim ve zulmeden iktidarlara son verdikleri gibi halk yürüdüğü zaman zalim olanlar birbirlerine destek olduklarında da hak ve adaletle yöneten iktidarlara son verebilmektedirler. Sapanı destekleyen olmasa sapan insanlara zulmedemez. Hak ve adalet yoluna çağıranları destekleyen halk olmasa onlar da hayrı emredip insanlar kötülükten alıkoyamazlar.

53/40- Şüphesiz kendi emeği (veya çabası) görülecektir.

Dünya hayatında insan davranışları Allah’ın onlar için koymuş olduğu izleme kameralarıyla izlenmektedir. Ve ahret âleminde bir kayda alınmış film gibi kitap olarak önüne konulacaktır. Hiç kimse yaptıklarını yalanlayamayacaktır. her insanın yaptıkları ve yapmak isteyip de yapamadıkları da dahil olmak üzere kendilerine gösterilecektir.

82/5- (Artık her) Nefis önceden takdim ettiklerini ve ertelediklerini bilip-öğrenmiştir.

53/41- Sonra ona en eksiksiz karşılık verilecektir.

2/272- Onların hidayete ermesi, senin üzerinde (bir yükümlülük) değildir. Ancak Allah, dilediğini hidayete erdirir. Hayır, olarak her ne infak ederseniz, kendiniz içindir. Zaten siz, ancak Allah'ın hoşnutluğunu istemekten başka (bir amaçla) infak etmezsiniz. Hayırdan her ne infak ederseniz -haksızlığa (zulme) uğratılmaksızın- size eksiksizce ödenecektir.

3/57- "İman edip salih amellerde bulunanların ecirleri eksiksiz ödenecektir. Allah, zalim olanları sevmez."

53/42- Elbette son varış Rabbine olacaktır.

2/28- Nasıl oluyor da Allah'ı inkâr ediyorsunuz? Oysa ölü iken sizi O diriltti; sonra sizi yine öldürecek, yine diriltecektir ve sonra O'na döndürüleceksiniz.

İnsanlar ölü iken yani doğmadan öce onları Allah yarattı. Bir zaman dilimi içerisinde imtihan edecek ve öleceksiniz. Ve tekrar dünya hayatında yapmış olduğunuz iyi veya kötü davranışlardan hesaba çekilmek üzere yeni bir yaratılışla yaratılıp diriltilerek, Allah’ın huzuruna çıkarılacaksınız.

Tilkinin dönüp dolaşacağı yerin kürkçü dükkânı olduğu gibi insanların dönüp dolaşacağı son yer Allah’ın huzurudur.” Elbette son varış Rabbine olacaktır”

53/43- Doğrusu, güldüren ve ağlatan O'dur.

Gülmeyi yaratarak güldüren, ağlamayı yaratarak ağlatan Allah’tır.

53/44- Doğrusu, öldüren ve dirilten O'dur.

Ölümü ve diriltmeyi yaratan da Allah’tır. Yaratıklar içerisinde ölmeyi ve dirilmeyi yaratabilecek hiç kimse yoktur.

53/45- Doğrusu, çiftleri; erkek ve dişiyi, yaratan O'dur.

Hangi bir ilah insanların Allahın dışında taptıklarından yaratmayı başlatan vardır? Hem dişiyi hem de erkeği yaratan ve yeryüzünde bir düzen ve intizam koyan Allah’tır.

51/49- Ve Biz, her şeyi iki çift yarattık. Umulur ki, öğüt alıp-düşünürsünüz.

Kâinat üzerinde yaratılmış olan ne kadar varlık varsa hepsi zıtlarıyla beraber yaratılmışlardır. Erkek dişi, pozitif negatif, artı eksi, var yok, hartam helal, gece gündüz, dünya ahret vs. ne kadar yaratılmış olan varlıklar varsa hepsi çift yaratılmışlardır.

53/46- Bir damla sudan (döl yatağına) meni döküldüğü zaman.

Bu ayette insanın yaratılışına dikkat çekmektedir. Ve insanın yaratılış şeklini şöyle izah etmektedir.

Düşünebilen ve aklını kullananlar için insanların yaratılış biçimleri böyledir. Bu Yaratılış biçimi Allah’ın bir sünnetidir. Bunun dışında yaratılış biçiminden söz etmek Allah’ın sünnetine terstir. Asırlardır Hazreti İsa’nın yaratılış biçimin bunun dışında olduğunu söylemek Allah’ın sünnetine uygun değildir. Bunu o konuya geldiğimizde inşallah detayına Kuran’dan örnekler vererek açıklamaya çalışacağız.

53/47- Gerçek şu ki, diğer diriltme (yeniden neş'et) de O'na aittir.

İşte insanların büyük bir kısmının inanmadığı ahret âlemindeki insanların diriltilmesi ve hesaba çekilmesi de Allah’a aittir.

53/48- Doğrusu, muhtaç olmaktan O kurtardı ve sermaye verip-hoşnut kıldı.

Her akıllı olan insanları kendi kendilerine yetkili ve sorumlu kılan Allah’tır. Ve dünya hayatında ve bütün evrendeki varlıkları kullanabilen insanlar için, önüne koyarak insanların istedikleri gibi dünya hayatında dolaşmalarına zemin hazırlamıştır.

53/49- Doğrusu, 'Şi'ra (yıldızı)nın' Rabbi O'dur.

Buna rağmen insanlar Allaha olan ibadet ve kulluklarını, Allahın yarattığı bir takım ilahlara yapmaktadırlar. Şira yıldızını da yaratan Allah’tır.

53/50- Doğrusu, önce gelen Ad (halkın)ı O yıkıma uğrattı.

53/51- Semud'u da. Böylelikle (o halklardan kimseyi) bırakmadı.

53/52- Daha önce Nuh kavmini de. Çünkü onlar, daha zalim ve daha azgındılar.

53/53- Altı üstüne gelen (Lut kavminin) şehirlerini de O yerin dibine geçirdi.

53/54- Böylece ona (o toplumun başına) sardırdığını sardırdı.

Yukarıda helak ile ilgili sözü geçen elliden elli dörde kadar ayetleri Kuran’da bahsedilen kavimlerin helaki ili ilgili konuda Kuran’ın ne anlatmak istediğini Kuran ve evren yasaları çerçevesinde biraz genişçe anlatmak istiyorum. Çünkü Asırlardır ehli kitap ve İslam toplumlarında Kuran’ın anlattıklarıyla uyum sağlamayan bir anlayışı düzeltmek istiyorum.

KURAN’A GÖRE KAVİMLERİN HELÂKİ NE ANLAM İFADE ETMEKTEDİR?

HELÂK: İslam toplumlarında, Müfessirlerin anlattıklarına göre doğru yoldan sapan kavimlerin, işlemiş oldukları suçlardan dolayı, Allah’ın onların üzerlerine tabii afetler göndererek tarih sahnesinden silinmeleri olarak anlatılmıştır.

Kuran Kıssaları anlatılırken, sanatsal bir üslupla anlatılmıştır. çok uzun bir zamanda anlatılacak konuları, mecazi sanat kullanarak, kısa ifadelerle, özetlenmiştir. Her dilde olduğu gibi, kuran dilinde de mecazi sanat kullanılmıştır. İşte kullanılan bu mecazi anlatım sanatını gerçek anlatım olarak anlaşıldığında, doğru olmayan Kuran’daki o bütünselliği zedeleyen anlamlar ortaya çıkmaktadır. Kuran’da geçen bir kelimenin ve bir ayetin ne anlama geldiği anlaşılmazsa, onunla ilgili konular da anlaşılamaz.

Bu gün dilimizde kullanılan deyimler de öyle değil mi? Orta doğu ısınıyor. Adamın kolu uzun, burnu havada, ekmeğini taştan çıkarır. İt ürür kervan yürür. Yapılan yanlışlıklara göz yumma. İfadeleri gerçek anlamında anlaşılsa idi gülünç bir tablo ortaya çıkardı. Türkçede Bu kelimelerin ne anlama geldiği konu ile alakalı kompozisyonda anlatıldığı zaman anlaşılabiliyorsa. İşte Kuran’da geçen kelimeler ve deyimler de konular ve kuran bütünlüğünde ne anlama geldiği aranması gerekir.

Eğer bir ayette ve kıssalarda anlatılmak istenen anlayış doğru anlaşılmamışsa hem kurandaki diğer ayetlerle uyum sağlamaz. Hem de Allah’ın evrene koyduğu yasalarla uyum sağlamaz. Bir ayetin doğru tanımlanmasının şartı vahiylerle evrenin yasalarını çatıştırmadan çelişkisiz bir anlayışı veya yorumu ortaya koymak gerekir.

Bu ayet kuranla kuranın, kâinatla kâinatın ve kuranla kâinatın çatışmadığı bir din anlayışından söz etmektedir. Bu anlayışın yakalandığı din Allah’ın insanlara sunduğu dindir

Şimdi Kuranda kavimlerin helaki ile ilgili ayetlerden örnekler vererek, akıl, kuran, evren, yasalarını birbirleriyle çatıştırmadan anlamaya çalışalım.

8/54- Firavun ailesinin ve onlardan öncekilerin gidiş tarzı gibi. Onlar, Rablerinin ayetlerini yalanladılar; Biz de günahları dolayısıyla onları helak ettik. Firavun ordusunu suda boğduk. Onların tümü zulmeden kimselerdi.

Her kuranı okuyan ve ona iman edenler, iyi bilirler ki Kuranda çelişki yoktur.

4/82- Onlar hala Kuran’ı iyice düşünmüyorlar mı? Eğer o, Allah'tan başkasının Katından olsaydı, kuşkusuz içinde birçok aykırılıklar (çelişkiler, ihtilaflar) bulacaklardı.

39/28- Çarpıklığı olmayan Arapça bir Kuran’dır (bu). Umulur ki sakınırlar.

Şimdi suç işlemesi nedeni ile dünyada, Allahın kavimlere özel bir ceza vermediğine dair bir ayet örneği verelim.

35/45- Eğer Allah, kazandıkları dolayısıyla insanları (azap ile) yakalayıverecek olsaydı, (yerin) sırtı üzerinde hiçbir canlıyı bırakmazdı, ancak onları, adı konulmuş bir süreye kadar ertelemektedir. Sonunda ecelleri geldiği zaman, artık şüphesiz Allah Kendi kullarını görendir.

Şimdi iki tane ayeti yan yana getirdiğimizde Söylenilenler tamamen biri birlerine ters gibi yansımaktadır.

35/45- Eğer Allah, kazandıkları dolayısıyla insanları (azap ile) yakalayıverecek olsaydı, (yerin) sırtı üzerinde hiçbir canlıyı bırakmazdı, ancak onları, adı konulmuş bir süreye kadar ertelemektedir. Sonunda ecelleri geldiği zaman, artık şüphesiz Allah Kendi kullarını görendir.

8/54 Biz de günahları dolayısıyla onları helak ettik. Firavun ordusunu suda boğduk”

Allah bir ayette, suç işleyenlerin cezasını ahret hayatında verileceğini bildiriyor. Bir ayette de Firavun ve taraftarları Dünya hayatında yaptıkları suçtan dolayı suda boğulma cezasının verildiğini söylüyor.

Allah evrene de, Göndermiş olduğu Kuran’a da, bir yasa koymuştur. Yerleri ve gökleri yaratan Allah tövbe hâşâ yanılmış mı? Veya bir ayette söylediğini unutup başka bir ayette hatırlamış mı? Hayır, bunların hiç biri değildir. Allah ne söylediğinin farkındadır. Bilincindedir. Unutmaz ve yanılmaz. Biz onu anlamakta aciziz kalıyoruz. Kuran’da değişik ayetlerde Bu Ve buna benzeri birçok örnekler verilebilir. Onları kurandan ayrı ayrı örnekler vererek açıklamaya çalışalım.

Bir Taraftan Allah, Kuran’da Ölen; dünya hayatında dirilmeyeceğini söylüyor. Bir taraftan da Hazreti İsa peygamberin ölüleri dirilttiğinden söz ediyor.

21/95- Yıkıma uğrattığımız bir ülkeye (tekrar dünya hayatı) imkansız (haram)dır; hiç şüphesiz onlar, (dünyaya) bir daha geri dönmeyecekler.

5/110- Allah şöyle diyecek: "Ey Meryem oğlu İsa, sana ve annene olan nimetimi hatırla. Ben seni Ruhu'l-Kudüs ile destekledim, beşikte iken de, yetişkin iken de insanlarla konuşuyordun. Sana Kitabı, hikmeti, Tevrat'ı ve İncil'i öğrettim. İznimle çamurdan kuş biçiminde (bir şeyi) oluşturuyordun da (yine) iznimle ona üfürdüğünde bir kuş oluveriyordu. Doğuştan kör olanı, alacalıyı iznimle iyileştiriyordun, (yine) Benim iznimle ölüleri (hayata) çıkarıyordun. İsrailoğulları’na apaçık belgelerle geldiğinde onlardan inkâra sapanlar, "Şüphesiz bu apaçık bir sihirdir" demişlerdi (de) İsrailoğulları’n senden geri püskürtmüştüm."

Bu Ayetlerde anlatılmak isteneni yakalayabilmek için önce Kuran’da anlatılan bazı kelimeler ve ayetleri bir bilgi olarak beynimizin bir köşesine Altını kalın çizgilerle çizerek yerleştirmemiz gerekiyor.

1- Kuran’da çelişki yoktur. O zaman bu ayette gerçek anlamının dışında bir anlam kullanıldığı hatırlanmalıdır.

2- Ölü kelimesinin Kuran’da ne anlama geldiğinin anlaşılması gerekir.

2/73- Bunun için de: "Ona (cesede, kestiğiniz ineğin) bir parçasıyla vurun" demiştik. Böylece, Allah ölüleri diriltir ve size ayetlerini gösterir ki akıllanasınız.

2/154- Ve sakın Allah yolunda öldürülenlere "ölüler" demeyin; hayır onlar diridirler. Fakat siz bunun şuurunda değilsiniz.

Anlayabilenler için bu iki ayette farklı anlatım sanatı vardır. Allah’ın koyduğu Evren yasalarında, ölen bir kişi, inek bacağı tavuk bacağı vurmakla dirilmez. Dirildiği de görülmemiştir. Burada Anlatılmak istenen bir şey vardır. Onu yakalamak gerekir.

İkinci ölüm kelimesi şehitler için kullanılmıştır. Eğer Kuran’da şehitler için kullandığı, “ölüler demeyin” ifadesi gerçek anlamında anlaşılmış olsa idi. Mezara koymadığın zaman kokuşmazdı. Bu ifadede mecazi anlamında kullanılmıştır. Bu gün sokaklarda söylenen şehitler ölmez ifadesi onun kendisi ölse de onun vatan için göstermiş olduğu sadakat. Milletin kalbinde takdirle anılması anlamındadır. O kalplerde yaşıyor ama o öldü.

O zaman diyebiliriz ki, Kuran’da Ölü Kelimesi İki Anlamda Kullanılmıştır. Birincisi Hayati fonksiyonlarını yitirme anlamındaki ölüdür. O bir daha geri gelmeyecek olan ölüdür. İkinci Anlamı ifade eden ölü ise; Yaratılış gayesinden saparak Allah’tan gelen vahiylere karşı duyarlılığını kaybetmiş anlamında olan ölüdür. İşte Hazreti İsa Peygamberin dirilttiği Allah’ın izni ile dirilttiği ölü bu anlamdadır.

Kuran’da Anlatılan kelimeler hiç bir zaman bir başka kelimenin yerine kullanılmamıştır. Ama bir kelime başka konularda başka anlam ifade eden bölümlerde kullanılmıştır.

İşte Ölü Gerçek anlamda ayette geçmişse, O dünya hayatına bir daha geri gelmeyecek, ama mecazi anlamda kullanılmışsa o ölü dirilir. Yaşamın gayesinden uzak olduğundan uyanarak veya uyandırılarak hayatın gerçek anlamını kavrar. İşte Hazreti İsa peygamberin Allah’ın izni ile dirilttiği ölü bu anlamda anlaşılmalıdır.

Hazret İbrahim peygamberin duyarsız hayvanları eğiterek duyarlı hale getirip dirilttiği ölü de bu anlamda bahsedilen ölüdür.

Allah bir taraftan peygamberlere vahiylerin dışında bir ayet (mucize) Vermedik diyor. Bir taraftan Musa peygamberin asasını taşa vurduğu zaman pınarlar fışkırıyor.

2/60- (Yine) Hatırlayın; Musa kavmi için su aramıştı, o zaman Biz ona: "Asanı taşa vur" demiştik de ondan on iki pınar fışkırmıştı, böylece herkes içeceği yeri bilmişti. Allah'ın verdiği rızıktan yiyin, için ve yeryüzünde bozgunculuk (fesad) yaparak karışıklık çıkarmayın.

Bu Ayet ile ilgili geçen ayetleri bir araya getirirsek, Konu Daha iyi anlaşılacaktır, kanaatindeyim.

5/12- Andolsun, Allah İsrailoğulları'ndan kesin söz (misak) almıştı. Onlardan on iki güvenilir- gözetleyici göndermiştik. Ve Allah onlara: "Gerçekten Ben sizinle birlikteyim. Eğer namazı kılar, zekâtı verir, elçilerime inanır, onları savunup-desteklerseniz ve Allah'a güzel bir borç verirseniz, şüphesiz sizin kötülüklerinizi örter ve sizi gerçekten, altından ırmaklar akan cennetlere sokarım. Bundan sonra sizden kim inkâr ederse, cidden dümdüz bir yoldan sapmıştır."

7/160- Biz onları (İsrailoğulları’nı) ayrı ayrı oymaklar olarak on iki topluluk (ümmet) olarak ayırdık. Kavmi kendisinden su istediğinde Musa'ya: "Asan'la taşa vur" diye vahy ettik. Ondan on iki pınar sızıp-fışkırdı; böylece her bir insan- topluluğu su içeceği yeri öğrenmiş oldu. Üzerlerine bulutla gölge çektik ve onlara kudret helvası ile bıldırcın indirdik. (Sonra da şöyle dedik:) "Size rızık olarak verdiklerimizin temiz olanlarından yiyin." Onlar Bize zulmetmedi, ancak kendi nefislerine zulmediyorlardı.

İşte Bu Kuran’da geçen Hazreti Musa peygamberin Asasını taşa vurup da on iki pınar fışkırdı diye söylenen ayet bunlardır.

Şimdi Bu üç ayette kıssanın ana fikrini oluşturan cümleleri alarak buraya aktarmaya çalışalım

1- Birincisi “"Asanı taşa vur" demiştik de ondan on iki pınar fışkırmıştı.

2- İkincisi: Onlardan on iki güvenilir- gözetleyici göndermiştik”

3- Üçüncüsü: on iki topluluk (ümmet) olarak ayırdık.

Ayetleri dikkatlice incelediğimiz zaman, Hazreti Musa Allah’tan aldığı vahiylerle toplumları uyardığı zaman on iki kişi duyarlılığını ilan ederek, Hazreti Musa peygamberi destekliyorlar. Ve daha sonrada on iki güvenilir Müslüman da toplumlara mesajları tebliğ ettiklerinde her güvenilir Müslüman’ın anlattıklarını dinleyip de on iki oymak olarak güçlü bir ordu oluşturuluyor. Ve firavunun zalimliğine son veriyorlar. İşte Hazreti Musa’nın asasını taşa vurup da on iki pınar fışkırması bunu anlatmaktadır.

Bu Olay Hazreti İsa peygamberde de anlatılmaktadır.

3/ 52- Nitekim İsa, onlarda inkârı sezince, dedi ki: "Allah için bana yardım edecekler kimdir?" Havariler: "Allah'ın yardımcıları biziz; biz Allah'a inandık, bizim gerçekten Müslümanlar olduğumuza şahid ol" dediler.

Kıssada anlatılan pınar, Vahiylere duyarlı olanlar anlamında anlatılmıştır. Eğer mucize olarak anlatılmış olsaydı Aşağıda geçen ayetlere tezat teşkil ederdi.

29/50- Dediler ki: "Ona Rabbinden ayetler (birtakım mucizeler) indirilmeli değil miydi?" De ki: "Ayetler yalnızca Allah'ın Katındadır. Ben ise, ancak apaçık bir uyarıcıyım.

"
29/51- Kendilerine okunmakta olan Kitabı sana indirmemiz onlara yetmiyor mu? Şüphesiz, bunda iman eden bir kavim için gerçekten bir rahmet ve bir öğüt (zikir) vardır.

Bu Ayetlere Göre Peygamberlere vahiyler kitaplar dışında harikulade mucizeler verilmediğini Mucizeler sadece Allah’a ait olduğunu anlatmaktadır. O zaman Hazreti Musa’nın sosyal toplum içerisine girdiği zaman iki dayanacak güç olarak asa kelimesi kullanılmıştır. Birincisi; Dünyalık dayandığı güçler. İkincisi de peygamberlere özgü vahiy anlamında kullanılan güçleridir.

Asayı attığı zaman yılan ejderha oluyor.

7/106- (Firavun) Dedi ki: "Eğer gerçekten bir ayet getirmişsen ve doğru sözlülerden isen, bu durumda onu getir (bakalım)."

7/107- Böylelikle (Musa) asasını fırlatınca, anında apaçık bir ejderha oluverdi.

20/18- Dedi ki: "O, benim asamdır; ona dayanmakta, onunla davarlarım için ağaçlardan yaprak düşürmekteyim, onda benim için daha başka yararlar da var."

20/19- Dedi ki: "Onu at, ey Musa."

20/20- Böylece, onu attı; (bir de ne görsün) o hemen hızla koşan (kocaman) bir yılan (oluvermiş).

Burada bir asayı atınca yılan oluyor. Bu yılan olan asa dünyalık dayandığı güç anlamında olan asadır. Bu asası elinden giden insanlar korkar ve üzüntü duyarlar. Musa peygamber bu asası elinden gittiği zaman soğuk duş etkisi yapmış ve korkup kaçmaya başlamıştır.

İkinci asa vahiy anlamında olan asadır. Bu asanın dayanağı Allah’tır. Vahiylerdir. İşte firavunun büyücü ve bilginlerinin attıkları asaları, derleyip yutan onların sözlerini geçersiz kılan bu anlamda olan asadır. Yani vahiylerdir. Vahiy anlamında kullanılan asa ile dünyalık dayandığı güçler anlamında kullanılan asa farklı konularda anlatıldığı için, çelişkili gibi görülmüştür.

Deniz ikiye ayrılıp iman edenler kurtuluyor iman etmeyenler suda boğuluyor.

2/49- Sizi, dayanılmaz işkencelere uğrattıklarında, Firavun ailesinin elinden kurtardığımızı hatırlayın. Onlar, kadınlarınızı diri bırakıp, erkek çocuklarınızı boğazlıyorlardı. Bunda sizin için Rabbinizden büyük bir imtihan vardı.

2/50- Ve sizin için denizi ikiye yarıp sizi kurtardığımızı ve Firavun'un adamlarını -gözlerinizin önünde- boğduğumuzu hatırlayın.

İşte Bu Ayetler Hazreti Musa ve kendisine tabi olan israiloğullarının yaşadıkları hayattan bir kesit sunmaktadır. Denizin ikiye ayrılıp kuru bir yol açılarak iman edenlerin kurtarılması anlatılmaktadır.

Eğer bu denizin yarılması mucize ve gerçek anlamında anlaşılmış olsaydı. Peygamberler hakkında Allah’ın söylediği ile tezat teşkil ederdi. Peygamberlere böyle eline sihirli bir değnek verilip okus pokus yaparak denizi yarma olayı olmamıştır.

Burada Kuran deniz kelimesini iki kısma ayırmıştır. Birincisi nehirlerin akarak biriken büyük su kütlelerine verilen isimdir. İkinci Anlamı ise yaşanan hayat denizi, olarak anlaşılmalıdır.

14/32- Allah, gökleri ve yeri yaratan ve gökten su indirip onunla size rızık olarak türlü ürünler çıkarandır. Ve onun emriyle gemileri, denizde yüzmeleri için size, emre amade kılandır. Irmakları da sizin için emre amade kılandır.

Bu ayette bahsedilen deniz; büyük su kütlelerinin oluşturduğu gemilerin üzerinde seyrettiği gerçek anlamında kullanılan denizdir.

26/62- (Musa:) "Hayır" dedi. "Şüphesiz Rabbim, benimle beraberdir; bana yol gösterecektir."

26/63- Bunun üzerine Musa'ya: "Asanla denize vur" diye vah yettik. (Vurdu ve) Deniz hemencecik yarılıverdi de her parçası kocaman bir dağ gibi oldu.

26/64- Ötekileri de buraya yaklaştırdık.

26/65- Musa'yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtarmış olduk.

Denizin asa ile yarılması tabiat kuvvetlerine Allah’ın koyduğu yasa ile uyuşmamaktadır. Buradaki deniz gerçek anlamında olan deniz değil mecazi anlamında kullanılan denizdir. Allahtan aldığı emirleri insanlara anlattığı zaman insanlardan bu vahiylere karşı duyarlı olanlar. Hazreti Musa’nın peşine takılarak, Vahyin gözetiminde Dünya hayatını yaşamaları onları kurtarmaktadır.

Kuran Hiçbir zaman Hayatın anlamını Allah’ın tanımladığı şekilde yaşayıp da ölenlere helak ettik öldürdük boğduk ifadesi kullanmamıştır.

Kuran bir taraftan develerin kesilmesini emredip insanlara onların etlerinden hem yemelerini hem de ihtiyaç sahiplerine dağıtmayı teşvik etsin. Bir taraftan da bir kavim deve kestiği zaman deve kesmesi helâk nedeni olsun, bu kurana uygun değildir.

91/13- Allah'ın elçisi onlara dedi ki: "Allah'ın (deneme için size gönderdiği) devesine ve onun su içme-sırasına dikkat edin."

91/14- Fakat onu yalanladılar, deveyi yere yıkıp öldürdüler. Rableri de günahları dolayısıyla 'onları yerle bir etti.

Kuran bir taraftan, Hayvanlar akıl etmez diyor. Bir taraftan Kâbe’ye saldıran ebrehe ordusunu, yanlış davranışlarda bulunmaları nedeniyle, ebabil kuşlarının ayaklarında taşıdıkları pişmiş taşlar atarak yanlış yapan kavimi, yenik ekin haline dönüştürüyor.

Allah bir taraftan Yine hayvanların akıl etmediklerini söylesin, bir taratan da, Balıklar Yahudi olanların ibadet yasağına uyup uymadığını denetlesin.

Allah Kuran’da bir taraftan, Ateşin yakıcı olduğunu söylesin, bir taraftan da hazreti İbrahim’i ateş yakmasın. Daha Kuran’da birbirleri ile çelişkili gibi görülen çok ayet örnekleri var. Biz bunlardan bir kaçını anlatarak çelişkisiz bir anlayışı ortaya koymaya çalışacağız.

Bu Ayette Kastedilen anlamı yakalaya bilirsek, Kuran’da bu ve buna benzer olan ayetlerdeki anlayışlar da aynıdır. Üzerinde ısrarla vurgulayarak altını kalın çizgilerle çizerek durmak istiyorum.

Kuranda Müteşabih olan ayetlerde bir mesele aynı konuda geçmez. Bir başka surede ve bir başka ayetlerde geçer. Dünyada ilim ve teknolojinin ileri gitmesini sağlayabilmek için onunla ilgili malzemeler değişik yerlerden toplanarak inşa ediliyorsa, aynı yerde onunla ilgili bütün olan şeylerin eksiklerini bulamıyorsak. Kuran’da da bir konu ile ilgili bilgilerin oluşması için Kuran’ın her tarafına yayılmış onunla ilgili kelimeleri derleyip konuyu muazzam bir şekilde, Ortaya koyabiliyoruz.

“Firavun ordusunu suda boğduk” Ayette geçen bu cümleyi anlayabilmek için o kıssayı hatırlamak gerekir. Olay Ayetler ışığında şöyle geçmektedir.

Hazreti Musa peygamber, tebliğ mücadelesini firavun karşısında sürdürürken, Firavun; Hazreti Musa peygamberi ve taraftarlarını öldürmeye karar verir. Kurtuluşu mümkün olmayan bir zamanda kaçarlarken denizle karşı karşıya kalırlar. Hazreti Musa peygamberin taraftarları, eyvah yandık derler. Hazreti Musa peygamber de korkmayın Allah bizimledir der.

26/63- Bunun üzerine Musa'ya: "Asanla denize vur" diye vahy ettik. (Vurdu ve) Deniz hemencecik yarılıverdi de her parçası kocaman bir dağ gibi oldu.

Ve asayı denize vurduğunda deniz ikiye ayrılır. Musa ve taraftarlarına denizde kuru bir yol açılır. Onlar karaya geçeler kurtulurlar. Firavun ve taraftarları denizde onları takip ederken deniz birleşir boğulurlar.

Kuran’ın bütünlüğüne baktığımız zaman, bu olay mecazi değil, de gerçek anlamında anlatılmış olsaydı. Kuran’da onunla ilgili birçok ayeti ortadan kaldırırdı. Ve tezat teşkil ederdi.

Helakin tanımı; İnsanların dünya hayatında Rabbani yolun dışına çıkarak asıl yaratılış gayesine uygun olmayan davranışlarla dönüşü mümkün olmayan yanlış bir yolda karar kılarak ahret âleminde cehenneme kendi elleriyle gitmeye karar vermeleridir.

Elbette dünya hayatı ahret hayatının tarlasıdır. İnsanlar dünya hayatında kendilerine ait iyi veya kötü amellerin karşılığını buradan götürmektedirler.
Kuran; Asıl insanları Ahret hayatındaki mükâfat ve ceza yerinin dünya hayatında kazanıldığını, bu dünya hayatında herkes ne kazanırsa ahret âleminde onu biçeceğini hatırlatmaktadır.

Her akıllı olan insan, dünya hayatında, ergenlik çağına gelmiş olanları eceline kadar bir deneme ve imtihan sürecinden geçirilmektedir. Bu denemeye çocuklar, deliler ve bunaklar (bunaklık döneminden değil) dâhil değildirler. Deneme aklı olanlar içindir. Allah kâinatta bütün yaratıkları çift yarattığı gibi Yolları da çift yaratmıştır.

İnsanlar hangi yolu özgür olarak seçmişlerse o yolda insanların gidiş eğilimine göre yollar onlara açılmaktadır. İnsan zaten yaratılış olarak hem pozitif yöne hem de negatif yöne gidebilme eğiliminde yaratılmış nötr bir varlıktır. Doğru yolda gidenler için doğru yolda yürüyebilecek malzemeler vardır. Yanlış yolda gidenlere de yanlış yolda gidebilecek malzemeler vardır. İnsanlar hangi yöne giderlerse o yönde işlemiş olduğu iyi ve kötü ameller onun gidiş tarzını güçlendirmektedir.

Sonuç Olarak diyebiliriz ki: Allah İnsana Aklını takvasını fıskını vermiş önlerine de doğruya ve yanlışa gidebilecek malzemeleri de vermiştir. Kişileri özgür iradesiyle istediği yolu seçip o yolda yürümelerini kendilerine bırakmıştır. Ve dünya hayatında doğru yolda yürümek isteyenlere peygamberler ve kitaplar göndererek onların veliliğini üslenmiştir. Ama Yoldan sapanlara da özel bir müdahalede bulunmamıştır. Onların da yol göstericisi kafir ve şeytanlardır.

Allah’ın Hem göndermiş olduğu kitaplarda bir çelişki yoktur. hem de yaratmış olduğu evrende kâinatta bir çelişki yoktur. Kim dünyada evrendeki yasaları çözüp oların dilinden gereği gibi yararlanıyorsa Allah onlara dünyada üstünlüğü vermiştir. O insanların iman edip etmemesi Allah için dünya hayatında bir avantaj veya dezavantaj sağlamaz.

Dünyayı isteyene dünyayı ahreti isteyene ahreti hem dünyayı hem de ahreti isteyenlere hem dünyayı hem de ahreti vereceğini Allah vaat etmiştir.
Kuran yol gösterici olan bir kitaptır. Dileyen iman eder hem dünyada rahat eder. Hem ahret hayatında rahat eder. Dileyen iman etmez hem dünyada hem de ahrette rezil olur.

53/55- Öyleyse, Rabbinin hangi nimetlerinden şüphe ediyorsun?

Allah insanlara hem kendisinden var olan nimetlerden bahsederken hem de kendisinin dışında hayatı kolaylaştırıp insanları zevkli bir ortamda yaşamalarına ait bütün nimetleri önüne koymuştur.

53/56- Bu önceki uyarıcılardan bir uyarıcıdır.

Allah İnsanlık tarihinin başlangıcından bu tarafa kavimleri ve toplumları peş peşe gelen nebi ve resullerle uyarmıştır. Hiçbir zaman uyarılmamış insan kalmamıştır.

2/ 87- Andolsun, Biz Musa'ya kitabı verdik ve ardından peş peşe elçiler gönderdik. Meryem oğlu İsa'ya da apaçık belgeler verdik ve onu Ruhu'l-Kudüs'le teyit ettik. Demek, size ne zaman bir elçi nefsinizin hoşlanmayacağı bir şeyle gelse, büyüklük taslayarak bir kısmınız onu yalanlayacak, bir kısmınız da onu öldürecek misiniz?

İşte Kâfir ve müşrik olanlar Allah’tan bir peygamber kitap gelmeyeceğini söyleyip ahret hayatını inkâr edenlerdir. Peygamberlerin getirdikleri mesajlardan en önemlisi onların ahret hayatı ile ilgili bilgilerdir. Bu bilgilere günümüz toplularında ateist ve deist olanlar inanmazlar. Ehli kitap olanlar ve o konuma sahip olanlar da sadece kendilerinin cennete gideceğine inanırlar ve kendi yolarının en doğru yol olduğunu söylerler.

53/57- O yaklaşmakta olan yaklaştı.

Yaklaşmakta olan gün ifadesini Kuran ahret âlemi için kullanmıştır. Ama İnsanları büyük bir çoğunluğu bu güne karşı şuursuzca hareket ediyorlar.

40/18- Onları, yaklaşmakta olan güne karşı uyar; o zaman yürekler gırtlaklara dayanır, yutkunur dururlar. Zalimler için ne koruyucu bir dost, ne sözü yerine getirebilir bir şefaatçi yoktur.

53/58- Onu Allah'ın dışında ortaya çıkaracak başka (hiçbir güç yoktur).

Peygamberlerin en önemli getirdikleri mesajlardan birisi İnsanlara öldükten sonra bir dirilişin olduğunu inkar ve zulüm yapanların bu âlemde cehennemle cezalandırılacağını iman eden ve Salih amel işleyenlerin ise cennet gibi bir yerde konuklandırılacağının haberini vermeleridir.

6/92- İşte bu (Kuran), önündekileri doğrulayıcı ve şehirler anası (Mekke) ile çevresindekileri uyarman için indirdiğimiz kutlu Kitaptır. Ahrete iman edenler buna inanırlar. Onlar namazlarını (özenle) koruyanlardır.

53/59- Şimdi siz, bu sözden mi şaşkınlığa düşüyorsunuz?

42/7- İşte Biz sana, böyle Arapça bir Kuran vahy ettik; şehirlerin anası (olan Mekke halkı)nı ve çevresinde olanları uyarman için ve kendisinde şüphe olmayan toplanma gününü (haber verip onları) uyarman için de. (O gün onların) Bir bölümü cennette, bir bölümü çılgınca yanan ateşin içerisindedirler.

Kâfir olanlar nebilerin Getirmiş oldukları mesajları kendi aralarında yaygılaştırmak için şöyle konuşmaktadırlar.

23/35- "O, öldüğünüz, toprak ve kemik haline geldiğiniz zaman, sizin mutlaka (yeniden diriltilip) çıkarılacağınızı mı vaat ediyor?"

23/36- "Heyhat, size vaat edilen şeye heyhat..."

23/37- "O (bütün gerçek), yalnızca bizim (yaşamakta olduğumuz bu) dünya hayatımızdan ibarettir; ölürüz ve yaşarız, biz diriltilecekler değiliz."

23/38- "O ise, yalnızca bir adam (insan)dır, Allah'a karşı yalan uydurmaktadır, bizler de ona inanacak değiliz."

23/39- (Peygamber) Dedi ki: "Rabbim, beni yalanlamalarına karşı bana yardım et."

23/40- (Allah) Dedi ki: "Az bir süre (bekle), onlar gerçekten pişman olacaklar."

53/60- (Alayla) Gülüyorsunuz ve ağlamıyorsunuz.

İşte bu kesin bir tehdit ve kesin bir uyarıdır. Allah resullerinin getirdikleri mesajlara karşı alaylı tavırlarıyla gülenler aslında ilerde başlarına gelecek felaketlerden habersidirler. Eğer onlar o haberin gerçek olduğunu bilselerdi alaylı bir şekilde gülmezler ağlarlardı.

53/61- Ve şuursuzca baş kaldırıyorsunuz.

22/71- Onlar, Allah'ı bırakıp da (Allah'ın) kendisine bir delil indirmediği ve haklarında (hiçbir) bilgileri olmayan şeylere tapıyorlar. Zulmedenler için hiçbir yardımcı yoktur.

22/72- Onlara karşı apaçık olan ayetlerimiz okunduğu zaman, sen o inkâr edenlerin yüzlerindeki 'ret ve inkârı' tanıyabilirsin. Neredeyse, kendilerine karşı ayetlerimizi okuyanın üzerine çullanıverecekler. De ki: "Size, bundan daha kötü olanını haber vereyim mi? Ateş... Allah, onu inkâr edenlere vaat etmiş bulunmaktadır; ne kötü bir duraktır."

22/73- Ey insanlar, (size) bir örnek verildi; şimdi onu dinleyin. Sizin, Allah'ın dışında tapmakta olduklarınız -hepsi bunun için bir araya gelseler dahi- gerçekten bir sinek bile yaratamazlar. Eğer sinek onlardan bir şey kapacak olsa, bunu da ondan geri alamazlar. İsteyen de güçsüz, istenen de.

53/62- Hemen, Allah'a secde edin ve (yalnızca O'na) kulluk edin.

Evet, Kurtuluşun reçetesi Allah’ın dışında tapılanlardan uzaklaşmak ve Allahın nebiler aracılığı ile gönderdiği vahiyler çerçevesinde hayatı anlamlaştırarak sadece ona secde etmek ve sadece ona kul olmaktır.

Hatalarımız ve yanlışlarımız bize doğrularımız ise yerleri ve gökleri yaratan rabbimize aittir.

http//kuranianlamametodu. Blogspot.com

alirizaborazan@hotmail.com

22-İHLÂS SURESİNİN TEFSİRİ.

2011-11-16T04:41:00.000-08:00

Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla

İhlâs Suresi nüzul sırasına göre yirmi iki, kuran sıralamasına göre de yüz on ikinci sure olup, Mekke’de indirilmiştir. Dört ayetten ibarettir.

15/1- De ki: O Allah, birdir.

Dünya üzerindeki insanların büyük bir çoğunluğu Allah’ın var ve bir olduğu konusunda ittifak etmektedirler. Yalnız kanun koyucu hüküm koyuculuğu konusunda insanlar, ayrılmaya Allah katından dünya hayatında insanlara peygamber ve kitaplar geldiği konusunda itilaf etmeye başlamışlardır. Bu anlamda Allah’ı rab olarak kabul edip, dünya hayatında iman edip Salih amel işleyen ve vahyin gözetiminde, vahiyle hayatını birleştiren insanların sayısı yok denecek kadar azdır.

2/246- Musa'dan sonra İsrailoğulları’nın önde gelenlerini görmedin mi? Hani, peygamberlerinden birine: "Bize bir melik gönder de Allah yolunda savaşalım" demişlerdi, O: "Ya üzerinize savaş yazıldığı halde savaşmayacak olursanız?" demişti. "Bize ne oluyor ki Allah yolunda savaşmayalım? Ki biz yurdumuzdan çıkarıldık ve çocuklarımızdan (uzaklaştırıldık.)" demişlerdi. Ama onlara savaş yazıldığı (öngörüldüğü) zaman, az bir kısmı hariç yüz çevirdiler. Allah zalimleri bilir.

“, az bir kısmı hariç yüz çevirdiler “ İşte Allahın rabliğini kabul eden insanlar, hayatı ölümü dirimi her şeyi ile Allaha teslim olan insanlardır. Onlar için ölmek ve Allah katında onların onurlandırılması, küfrün altında yaşamaktan çok daha iyidir. Size sorsam kaç kişi ölmekle kalmak arasında bir tercih yapılması gerektiğinde ölmeyi tercih edebilir? İnanmak iman etmek demek rabbin terbiyesi altında hayatın anlamlaşması demektir. Bir işte karar verilip vermeme konusunda ihtilafa düşüldüğü zaman Allahın verdiği karar karşısında Müslüman olanın vereceği karar dünyada kendi aleyhinde olsa bile o karara itiraz etmemektir.

Teslim olmuş peygamberler, hep vahyin gözetiminin dışına çıkmayan ölümleri dirimleri hep yerleri ve gökleri yaratan Allahın elinde olan ve kendilerini ona teslim eden insanlardır.

6/161- De ki: "Rabbim gerçekten beni doğru yola iletti, dimdik duran bir dine, İbrahim'in hanif (muvahhit) dinine O, müşriklerden değildi."

6/162- De ki: "Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, dirimim ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah'ındır."

6/163- "O'nun hiçbir ortağı yoktur. Ben böyle emrolundum ve ben Müslüman olanların ilkiyim."

6/164- De ki: "O, her şeyin Rabbi iken, ben Allah'tan başka bir Rab mi arayayım? Hiçbir nefis, kendisinden başkasının aleyhine (günah) kazanmaz. Günahkâr olan bir başkasının günah yükünü taşımaz. Sonunda dönüşünüz rabbinizedir. O, size hakkında anlaşmazlığa düştüğünüz şeyleri haber verecektir."

Allah’ın bir olduğuna inanmak demek yaşam tarzı olarak onun koyduğu ilkeler çerçevesinde hayata bakmak demektir. Allah evreni yaratıp onda çelişkisiz bir düzen ve intizam vermişse dünya hayatında da Allah inanlara çelişkisiz olan bir yaşam tarzını planlayan hayat kitabı göndermiştir. O gönderilen vahyin dışına çıkmadan hayatı anlamlaştırmak Allahın rabliğini kabul etek demektir. onun gönderdiği elçiyi de diğer sıradan bir insan değil onun verdiği emirler karşısında kendi isteklerinden vaz geçen ona teslim olmayı gerektirir.

33/36- Allah ve Resullü, bir işe hükmettiği zaman, mümin bir erkek ve mümin bir kadın için o işte kendi isteklerine göre seçme hakkı yoktur. Kim Allah'a ve Resulü’ne isyan ederse, artık gerçekten o, apaçık bir sapıklıkla sapmıştır.

Dikkat ederseniz, inkar Allah’ı kabul etmemek değil, inkar etmek Allahın gönderdikleri peygamberleri kitapları melekleri ahiret alemini kabul etmemektir.

39/38- Andolsun, onlara: "Gökleri ve yeri kim yarattı?" diye soracak olsan, elbette "Allah" diyecekler. De ki: "Gördünüz mü-haber verin; Allah'tan başka taptıklarınız, eğer Allah bana bir zarar dileyecek olsa, O'nun zararını kaldırabilirler mi? Ya da bana bir rahmet vermeyi istese, O'nun rahmetini tutup-önleyebilecekler mi" De ki: "Allah, bana yeter. Tevekkül edecek olanlar, O'na tevekkül etsinler."

39/39- De ki: "Ey kavmim, üzerinde bulunduğunuz duruma göre yapın-edin; elbette ben de yapıp-ederim. Artık yakında öğreneceksiniz."

Asıl Problem olan husus, Allahın rabliğini kabul edip etmeme konusunda ortaya çıkmaktadır. Bu gün Allahın koyduğu kurallar çerçevesinde hareket etmeyen ve iman etmeyenlerin Allah’ı kabul edip etmemesi kendisine bir yarar sağlamaz. Yine Allah’ı kabul ettiği halde, Allahın nebiler aracılığı ile gönderdiği vahiyleri de kabullendikleri halde, üstelik ahiret âlemi konusunda şüphe götürmez bir imana sahip olsalar bile, Vahiy orijinli dini bırakıp vahiyden saparak inanan ve hayat yaşayanların da inançları ve ibadetleri Allah katında hüsnü kabul görmeyecektir.

Bir kişi; nasıl dünya hayatında evini mamur hale getirebilmek için malzemenin kalitelisini konforlu bir şekilde yaşayabilmek için öyle elli dereden su getirip, en güzel olanı yapabiliyorsa, Doğru bir yolu bularak ebedi bir hayatı mamur edecek en güzel olan yolu bulup gidebilecek donanıma sahiptir.

Yani kuran iki guruptan yaptıkları amellerin kendileri için bir yarar sağlamayacağından söz etmektedir. Bunlar Puta tapıcılar ve ehli kitap olanlardır. Ateist Allah tanımaz olanların adıdır. Zaten onlar Allah’ı kabul etmedikleri için de Allah’ın gönderdiği ve haber verdiği peygamberi kitapları ve ahretin oluşunu da kabul etmeyeceklerdir. Ama Allah’ı kabul edenler içerisinden bazıları(deistler) Allahın insanlarla konuşması vahiyler göndermesi ahiret âlemi inancı olmamasından dolayı dünya hayatında ilahi bir nizam olmadığını, din insanların vicdanlarıyla Allah arasında oluşan bir olgudur deyip geçmektedirler.

Bu sebeple Allahın varlığını kabul edip onun nebiler aracılığı ile gönderdiği dine inanmayan vahiyle yaşamayı kabul etmeyenler Allah katında Allahın varlığını kabul etmelerinin hiçbir anlam ve önemi yoktur. Onlar dünyaya hâkim olsalar insanları yedirip içirip doyursalar ahiret âleminde onlara bir yararı olmayacaktır.

2/264- Ey iman edenler, Allah'a ve ahiret gününe inanmayıp, insanlara karşı gösteriş olsun diye malını infak eden gibi minnet ve eziyet ederek sadakalarınızı geçersiz kılmayın. Böylesinin durumu, üzerinde toprak bulunan bir kayanın durumuna benzer; üzerine sağanak bir yağmur düştü mü, onu çırılçıplak bırakıverir. Onlar kazandıklarından hiçbir şeye güç yetiremez(elde edemez)ler. Allah, kâfirler topluluğuna hidayet vermez.

4/136- Ey iman edenler, Allah'a, elçisine, elçisine indirdiği kitaba ve bundan önce indirdiği kitaba iman edin. Kim Allah'ı, meleklerini, kitaplarını, elçilerini ve ahiret gününü inkâr ederse, şüphesiz uzak bir sapıklıkla sapıtmıştır.

İnkâr etmek peygamberliği kitapları ahiret gününü melekleri kabul etmemektir. İşte bunlar Allah’ı kabul ettim dese de bu sayılanları kabul etmese inkâr edenler konumuna girmektedirler. Bu sebeple iman edenlerle iman etmeyenler arasında ister istemez bir düşmanlık oluşmaktadır.

22/71- Onlar, Allah'ı bırakıp da (Allah'ın) kendisine bir delil indirmediği ve haklarında (hiçbir) bilgileri olmayan şeylere tapıyorlar. Zulmedenler için hiçbir yardımcı yoktur.

22/72- Onlara karşı apaçık olan ayetlerimiz okunduğu zaman, sen o inkâr edenlerin yüzlerindeki 'red ve inkârı' tanıyabilirsin. Neredeyse, kendilerine karşı ayetlerimizi okuyanın üzerine çullanıverecekler. De ki: "Size, bundan daha kötü olanını haber vereyim mi? Ateş... Allah, onu inkâr edenlere vaat etmiş bulunmaktadır; ne kötü bir duraktır."

Put; Taştan betondan heykeller yapılarak ona tapmak değildir. Asıl put Allahın koyduğu hayat projesinin karşısında insanların ortaya koydukları projeye göre yaşamı hayat tarzını planlayanların peşlerine takılmaktır. Her dikilen putun arkasında mutlaka bir ideoloji yatmaktadır. Asıl insanlar o ideoloji adına o diktikleri putların önünde bel büküp eğilmektedirler.

Öyleyse Allahın Bir olduğunu kabul etmek, onun terbiyesi, onun rabliği altında hayatı yaşamaktan geçer. Asıl insana faydası olan asıl insanları dünya ve ahiret hayatında mutlu edecek olan yaşam da odur.

15/2- Allah, Samed'dir (herşey O'na muhtaçtır, daimdir, hiçbir şeye ihtiyacı olmayandır).

Kâinatta Allahın şaheseri olan en mükemmel yaratık insanlardır. Allah insanların yaratılış biçiminden söz ederken şöyle bir ifadede bulunmaktadır.

38/75- (Allah) Dedi ki: "Ey İblis, iki elimle yarattığıma seni secde etmekten alıkoyan neydi? Büyüklendin mi, yoksa yüksekte olanlardan mı oldun?"

İnsanların dışındaki bütün varlıklar insanların emirlerine amade kılınmıştır. İnsanlar içerisinde insan gibi bir insan yaratabilen bir varlık var mı? Bırak bir insan yaratmayı, ayette ifade edildiği gibi, bir sivrisineği bütün dünyadaki insanlar toplanıp bir araya gelseler, yaratabilirler mi? Asla yaratamazlar. Öyleyse kâinatta yaratılmış olan bütün varlıklar içerisinde Allaha denk olan bir varlık yoktur. Allah onlara muhtaç değildir. Allah onlardan yardım da isteyecek değildir.

Kâinatta ne kadar yaratılmış olan varlıklar varsa hepsi Allaha muhtaçtır Allahın onlara ihtiyacı yoktur. Zaten ihtiyaç sahibi olan varlık olmuş olsaydı Allah olmazdı.

15/3- O, doğurmamıştır ve doğurulmamıştır.

Evet, biz Allah hakkında bilgiyi ancak kuranın bildirdiği bilgi kadar bilebiliyoruz. Ziya paşanın söylediği gibi,” idraki meali bu küçük akla gerekmez zira bu kadar sıkleti küçücük terazi çekmez.” Evet, Allah doğmamıştır onun anası babası da yoktur. Çünkü Allah başkası tarafından da doğurulmamıştır.

15/4- Ve hiçbir şey O'nun dengi değildir.

Hıristiyanların Allah Hazreti İsa’nın bedeninde şekillendiğine inanmaktadırlar. Bu sebeple hazreti İsa peygamber hakkında söylenilenlerin doğru olmadığını kuran bize haber vermektedir. Hıristiyan inancına göre hazreti İsa peygamberin babası yoktur. Çünkü onların inancında bakire olan Meryem’e Allah ruhundan üflemesiyle babasız çocuk meydana gelmiştir. Bu sebeple hazreti İsa’nın babasının Allah olduğunu, dolayısıyla İsa Allahın oğludur anlayışı ortaya çıktığını kuran anlatıyor.

9/30- Yahudiler: "Üzeyir Allah'ın oğludur" dediler; Hıristiyanlar da: "Mesih Allah'ın oğludur" dediler. Bu, onların ağızlarıyla söylemeleridir; onlar, bundan önceki inkâr edenlerin sözlerini taklit ediyorlar. Allah onları kahretsin; nasıl da çevriliyorlar?

Bu anlayış İslam toplumlarına da aynen sıçramıştır. Kurana göre Allahın yarattığı evrende bir çelişki olmadığı gibi, göndermiş olduğu vahiylerde de bir çelişki yoktur. Her şey mutlaka bir sebep ve sonuç içerisinde seyreder. kuran buna fıtrat ve yaratılış dini ifadesi kullanmaktadır. Ve Allahın sünnetinde de kesinlikle bir değişiklik ve dönüşüm de yoktur.

30/30- Öyleyse sen yüzünü Allah'ı birleyen (bir hanif) olarak dine, Allah'ın o fıtratına çevir ki insanları bunun üzerine yaratmıştır. Allah'ın yaratışı için hiçbir değiştirme yoktur. İşte dimdik ayakta duran din (budur). Ancak insanların çoğu bilmezler.

İhlâs suresinin asıl vermek istediği mesaj, Hıristiyan inancına bir gönderme yapmaktadır. Allah birdir. Onun ne oğlu ne kızı ne de bir karısı vardır. O yaratandır yaratılanların hiç biri onun dengi olmadığı gibi onların hiç biri Allah’a ortak da olamazlar. Her şey Allah'a muhtaçtır. Allahın hiçbir şeye ihtiyacı yoktur.

Doğrular Allah'ın Yanlışlar ise bizimdir.

21-NAS SURESİNİN TEFSİRİ.

2011-11-16T04:11:00.001-08:00

Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla;

Nas suresi Nüzul sırasına göre yirmi birinci sure olup kuran sıralamasına göre de yüz on dördüncü suredir. Mekke’de nazil olmuştur altı ayetten ibarettir.

114/1- De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.

RAB

****************************************************************

Terbiye eden, gözeten, koruyan, Sığınılan korkulan, veli edinilen demektir. Bu anlamda inanan bir insan için yerleri ve gökleri yaratan Allahtan başka rab yoktur. Bütün peygamberler ve Allah’ın sadık dostları Allah’ı rab kabul ettiklerini ilan etmişlerdir. İşte kurandan örnekler.

2/130- Kendi nefsini aşağılık kılandan başka, İbrahim'in dininden kim yüz çevirir? Andolsun, Biz onu dünyada seçtik, gerçekten ahrette de o Salihlerdendir.

2/131- Rabbi ona: "Teslim ol" dediğinde (O:) "Âlemlerin Rabbine teslim oldum" demişti.

2/132- Bunu İbrahim, oğullarına vasiyet etti, Yakup da: "Oğullarım, şüphesiz Allah sizlere bu dini seçti, siz de ancak Müslüman olarak can verin" (diye benzer bir vasiyette bulundu.)

Daha önce de bahsettiğim gibi Allah’ı kabul etmek ayrı bir şey, Allah’ın rabliğini kabul etmek ayrı bir şeydir. Dünya üzerinde insanların büyük bir çoğunluğu Allah’ı kabul ettikleri Halde, Allah’ın rabliğini kabul edip onun emriyle onun eğitimi altında yaşamayı kabul etmemektedirler. Allah’ın Rabliğini kabul edip onun rabliği altında dünyada yaşamayı kabul edenlerin sayısı yok denecek kadar azdır.

Allah’ın Rabliğini kabul etmek demek Onun nebiler aracılığı ile gönderdiği vahiyler çerçevesinde hayatı yaşamak ve ona teslim olmak ve sadece onun emirlerini tutup, onu vekil edinmek demektir.

3/172- Kendilerine yara isabet ettikten sonra, Allah ve elçisinin çağrısına icabet edenler, içlerinden iyilik yapanlar ve sakınanlar için büyük bir ecir vardır.

3/173- Onlar, kendilerine insanlar: "Size karşı insanlar topla(n)dılar, artık onlardan korkun" dedikleri halde imanları artanlar ve: "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir" diyenlerdir.

3/174- Bundan dolayı, kendilerine hiçbir kötülük dokunmadan bir bolluk (fazl) ve Allah'tan bir nimetle geri döndüler. Onlar, Allah'ın rızasına uydular. Allah, büyük fazl (ve ihsan) sahibidir.

Firavun’ların nemrutların ebu cehillerin daha Kuran’da adı sayılan birçok müstekbir ve kibirlenenlerin yaptıkları ve yapacakları zulüm ve işkencelerden korkmadan, sadece Allah’ın rabliği altında her türlü dünyalık riskleri göze alarak, ölümüm dirimim hayatım sadece ve sadece Allah adına diyebilmektir.

6/161- De ki: "Rabbim gerçekten beni doğru yola iletti, dimdik duran bir dine, İbrahim'in hanif (muvahhit) dinine O, müşriklerden değildi."

6/162- De ki: "Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, dirimim ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah'ındır."

6/163- "O'nun hiçbir ortağı yoktur. Ben böyle emrolundum ve ben Müslüman olanların ilkiyim."

İşte Rabbim Allah’tır demenin anlamı budur. Onun koyduğu kuralları kendine ilke edinmektir. Dünyada da Ahrette de senin velin senin rabbin yerleri ve gökleri bir dayanak olmaksızın yaratan ve yaratılmış olan bütün şeyler ona boyun eğdiği gibi, insanlar da kendisini yaratan ve ona nimetleri önüne seren Allahın rabliği altında yaşamak zorundadır.

114/2- İnsanların malikine,

Malik sahip olmak sahiplenmek demektir. Kâinatta Allah’ın olmayan bir tek şey yoktur. Yerler ve gökler Allah’ındır. Bu sebeple hamd saygı ihtiram sevgi ona gösterildiği kadar onun yaratıklarına gösterilmemelidir.

1/2,3,4, Hamd Âlemlerin Rabbi, Rahman, Rahim ve din gününün maliki olan Allah’adır.

Kuran Din gününün maliki ifadesiyle, Allah’ın halife olarak yarattığı insanların aklını takvasını fıskını vererek insanların dışındaki varlıkları kendilerine secde ettirerek Onları dünya hayatında denemeye tabi tutmaktadır. İnsanlar iki seçenekten (rabbani ve gayri rabbani) herhangi birisini seçerek dünya hayatında yol alanlara özel bir müdahalesi yoktur.

Ancak nebiler ve resuller aracılığı ile insanlara nasıl bir hayat sürüleceğinin projesini insanlara sunmuş, Projeye uymayanları hem evrensel yasalarla dünya hayatında cezalandırmış. Hem de insanların birbirlerine yapılan yanlış ve doğru davranışlar nedeniyle müdahalede bulundurmuştur. Aksi halde Allahın dünya hayatında insanlara özel olarak, kurallara uymama dışında ceza ve mükâfat vermemiştir. İşte din günün maliki olan Allah yanlış yolda gidenlerin cezasını ahret âleminde verecektir.

35/45- Eğer Allah, kazandıkları dolayısıyla insanları (azap ile) yakalayıverecek olsaydı, (yerin) sırtı üzerinde hiçbir canlıyı bırakmazdı, ancak onları, adı konulmuş bir süreye kadar ertelemektedir. Sonunda ecelleri geldiği zaman, artık şüphesiz Allah Kendi kullarını görendir.

“Din günün maliki ifadesi de dünya hayatında insanları halife kılıp istediği yolu seçerek, insanları bir yaşam serüveninde serbestçe kendi özgür iradesine bırakarak, ahret âleminde iman eden ve Salih amel işleyenlerin mükâfatlandırılması, küfreden inkâr eden ve zulmedenlerin cezalandırılması anlamında” din günün maliki olan Allah’tır.” Yoksa Allah hem dünya gününün hem de ahret âleminin malikidir.

114/3- İnsanların (gerçek) İlahına;

İLAH

Yerleri gökleri ve ikisi arasında ne varsa yaratan bir tek ilahtır. Asıl sorun Allahın ilah olduğunu kabul etmeme sorunu değil, asıl sorun, Allahın dışında Allaha ortak koşulan bir takım dünya hayatında korkudan ve saygıdan bel büküp eğildikleri ilahlardır.

38/4- İçlerinden kendilerine bir uyarıcının gelmesine şaştılar. Kafirler dedi ki: "Bu, yalan söyleyen bir büyücüdür."

38/5- "İlahları bir tek ilah mı yaptı? Doğrusu bu, şaşırtıcı bir şey."

38/6- Onlardan önde gelen bir grup: "Yürüyün, ilahlarınıza karşı (bağlılıkta) kararlı olun; çünkü asıl istenen budur" diye çekip gitti.

Onlara yerleri ve gökleri kim yarattı desen, onlar derler ki Allah. Peki neden bu kendi ellerinizle yaptığınız putlara bel büküp eğiliyorsunuz desen onlar derler ki bizi Allaha daha fazla yaklaştırsınlar diye derler.

Onların Allahtan başkasını rab ilah kabul etmelerinin gerekçesi olarak şunları söylemektedirler.

39/3- Haberin olsun; halis (katıksız) olan din yalnızca Allah'ındır. O'ndan başka veliler edinenler (şöyle derler:) "Biz, bunlara bizi Allah'a daha fazla yaklaştırsınlar diye ibadet ediyoruz." Elbette Allah, kendi aralarında hakkında ihtilaf ettikleri şeylerden hüküm verecektir. Gerçekten Allah, yalancı, kâfir olan kimseyi hidayete erdirmez.

Hayır, onlar Allah’a ibadet etmiyorlar. onlar zan ve tahminle kendi uydurdukları ilahlarına ibadet ediyorlar. Firavun da kendisinin ilah olduğunu öne sürerek halkı kendisine ibadet ettirmişti.

28/38- Firavun dedi ki: "Ey önde gelenler, sizin için benden başka ilah olduğunu bilmiyorum. Ey Haman, çamurun üstünde bir ateş yak da, bana yüksekçe bir kule inşa et, belki Musa'nın ilahına çıkarım çünkü gerçekten ben onu yalancılardan (biri) sanıyorum."

“İnsanların ilahına” derken ibadet etmeye saygı duymaya hamd etmeye sadece ve sadece insanları yaratan ve öldüren ve tekrar dirilten Allah olan ilahtır. O ilah bizi hesaba çekecek olan o ilah bizi dünya hayatında nimetlerle donatan, besleyen yediren içirendir.

114/4- 'Sinsice, kalplere vesvese ve şüphe düşürüp duran' vesvesecinin şerrinden.

İnsan; İki yöne eğilimli yaratılışıyla nötr bir varlık olarak tanımlamıştık. İnsan diğer yaratıklardan aklı ve iki yöne eğilimli oluşuyla ayrılmaktadırlar. İnsanın her olayda yapması gereken bir işte bir davranışta mutlaka iki ses gelmektedir. Psikolojini ifadesiyle bu seslerin adı alt ben, üst ben veya içimizdeki baba ve çocuk kavramlarıyla açıklanmışlardır.

Ama kurana göre fısk fücur ve takvadır. Her insanda bulunan bu iki haslet insanın karar verme aşamasında önemli bir rol oynar. Yani bu rollerden iblisin insanlara vermiş olduğu vesvese insanı yoldan saptırarak, inkara baş kaldırmaya isyana sürükler. Takvanın insana verdiği fısıltılar da insanı muttaki insan olmaya Allaha ibadet ve kulluğa davet eder.

İşte insanlardan iblisin teklifi sonucu şeytanlaşan insanlardan insanlara vesvese geldiği gibi, insanın kendisi içerisindeki fısktan da vesvese gelmektedir. Ayette bu olaya dikkat çekilmektedir.

114/5- Ki o, insanların göğüslerine vesvese verir (içlerine kuşku, kuruntu fısıldar);

114/6- Gerek cinlerden, gerekse insanlardan (olan her hannas'tan Allah'a sığınırım).

Kuran’da Geçen cinlerle ilgili ayetleri ve kıssaları doğru düzgün anlayabilmak için, Kuran’ın cin kelimesine yüklediği anlamı kurandan anlamak lazımdır.

CİN

Bu güne kadar bize klasik olarak anlatılan dinde, cin beş duyularla algılanamayan dumansız ateşten yaratılan ve görülmeyen varlıkların adıdır. diye, tanımlanıyordu.

Kuran’daki anlatılan cin neymiş onu Kuran’dan kuran ile öğrenmeye çalışalım.
Kuran’ı okuyup, Cin ile ilgili ayetleri tahlil ettiğimizde cin’in de Âdem şemsiyesi altında olan aklıyla takvasıyla fıskıyla onun da bir insan olduğu, onun da Allah’a karşı ibadet ve kullukla sorumlu ve görevli bir varlık olduğu, anlaşılacaktır.

51/56” Ben insanları ve cinleri yalnızca bana ibadet etsinler diye yarattım”

Daha öncede bahsettiğim gibi Kuran’daki bir ayetin doğru bir şekilde anlaşılabilmesi için Kuran’da onunla ilgili geçen bütün ayetler kafada bir projektör gibi şavk armalı. Kastettiği manayı konu ve Kuran bütünlüğüne, o konunun ilmine, akla ve pratik hayata ters düşmeden anlamaya çalışılmalıdır.

Edebi anlatım sanatı sadece Kuran’da değil, bu anlatış insanın yapısında ve özünde var olan ve her milletin dilinde ve edebiyatında bulunan bir gerçektir.

Kuran’da “muhkem ve müteşabih” olarak bahsedilen ayetler, edebi sanatlarda mecazi ve gerçek anlam diye ifade edilerek, karşımıza çıkmaktadır.

Bizim dilde de Kullanılan deyimlerin ve edebi sanatların bazılarına bir bakalım.
Açık kapı bırakmak: Eğer gerçek anlamında anlaşılmış olsaydı, kapılardan birin açık kalması anlamında anlaşılırdı.

Ama mecazi anlamını düşündüğümüz zaman; Bir iş yada sorunla ilgili olarak, son sözü söylemeyip, biraz daha elverişli davranışta bulunma olanağı vermek anlamındadır.

Göz yummak: Gerçek anlamında anlarsak, Gözleri kapamak anlamındadır. Mecazi anlamına baktığımız zaman, ise hoş görmek, bağışlamak, kusurları görmezlikten gelmek anlamındadır.

Bu örnekleri istediğimiz kadar çoğaltabiliriz. Kuran’daki ayetleri de anlarken kurandaki anlatım sanatını iyi kavramak lâzımdır.

Yine cin konumuza dönelim, Örnek verdiğimiz ayette, Cin ve insan ikisi de âdem şemsiyesi altında olduğu halde sanki ikisi âdemden farklı ayrı ayrı yaratıklar olduğu sanılmıştır.

Bakınız başka bir ayette hepsi âdem şemsiyesi altıda olduğu halde başka başka isimlerle zikredilmişlerdir.

2/96”Andolsun onları hayata karşı (diğer) insanlardan ve şirk koşanlardan (bile) daha ihtiraslı bulursun. (onlardan) her biri bin yıl yaşatılsın ister. Oysa bunca yaşaması onu azaptan kurtarmaz. Allah onların yapmakta olduklarını görendir”

Bakınız; Kuran “ ben insanları ve cinleri” İfadesini kullanırken iki değişik âdemden söz etmektedir.” Onları, insanlardan ve şirk koşanlardan” İfadesiyle de üç değişik yaşam biçimine sahip insandan söz etmektedir.

Ayette geçen onlar ifadesiyle Yahudilerden söz ederken, insanlar ifadesiyle de yolu belirlenmemiş nötr bir varlık olan insandan söz etmektedir. Şirk koşanlar ifadesiyle de Ahreti tanımayan Allah’ın gönderdiği kitap ve peygamberleri kabul etmeyen, puta tapıcılardan söz etmektedir.

Soru 1-Neden Allah orada, Cin de insanda âdem olduğu halde İbadet ve kullukla görevli ayrı ayrı varlıktan bahsetmektedir?

Bakara suresinin 96. ayeti kerimesinde şirk koşan, onlar, ve insanlar, adem şemsiyesi altında insan olduğu halde sanki insandan ayrı ibadet ve kullukla görevli ayrı ayrı varlık olmadığını bunların hepsi davranış biçimleriyle birbirlerinden farklılaşarak insandan başka kelimelerle izah edilmişlerse, cin de davranış biçimi ile insan davranış biçiminden ayrılarak bu kelimeyle Kuran’da anlatılmıştır.

“ben insanları ve cinleri bana ibadet etsinler diye yarattım “ ayetinde cin kelimesi neden insandan ayrı bir varlık olarak algılanıyor?

Öyle ise âdem şemsiyesi altında sadece davranışlarda farklı olarak, ibadet ve kullukla görevli varlıkların hepsi insanın cinslerindendir.

İşte cinle ilgili kafaya takılan soruların insanı rahatlatacak ve kalpleri mutmain edecek cevabı alabilmek için ayetleri sıralamaya çalışalım.

72/1- De ki: "Bana gerçekten şu vahiy olundu: Cinlerden bir grup dinleyip de şöyle demişler: -Doğrusu biz, (büyük) hayranlık uyandıran bir Kuran dinledik"

72/2- "O (Kuran), 'gerçeğe ve doğruya' yöneltip-iletiyor. Bu yüzden ona iman ettik. Bundan böyle Rabbimize hiç kimseyi ortak koşmayacağız."

72/3- Elbette, Rabbimizin şanı Yücedir. O, ne bir eş edinmiştir, ne de bir çocuk."

72/4- "Doğrusu şu: Bizim beyinsizlerimiz, Allah'a karşı 'bir sürü saçma şeyler' söylemişler."

72/5- "Oysa biz, insanların ve cinlerin Allah'a karşı asla yalan söylemeyeceklerini sanmıştık."

72/6- "Bir de şu gerçek var: İnsanlardan bazı adamlar, cinlerden bazı adamlara sığınırlardı. Öyle ki, onların azgınlıklarını arttırırlardı."

72/7- "Ve onlar, sizin de sandığınız gibi Allah'ın hiç kimseyi kesin olarak diriltmeyeceğini sanmışlardı."

72/8- "Doğrusu biz göğü yokladık; fakat onu güçlü koruyucular ve şihablarla kaplı (doldurulmuş) bulduk."

72/9- "Oysa gerçekte biz, dinlemek için onun oturma yerlerinde otururduk. Ama şimdi kim dinleyecek olsa, (hemen) kendisini izleyen bir şihab bulur."

72/10- "Doğrusu bilmiyoruz; yeryüzünde olanlara bir kötülük mü istendi, yoksa Rableri kendileri için (doğruya iletici) bir hayır mı diledi?"

72/11- "Gerçek şu ki, bizden salih olanlar vardır ve bunun dışında (ya da aşağısında) olanlar da. Biz türlü türlü yolların fırkaları olmuşuz."

72/12- "Biz şüphesiz, Allah'ı yeryüzünde asla aciz bırakamayacağımızı, kaçmak suretiyle de O’nu hiçbir şekilde aciz bırakamayacağımızı anladık."

72/13- "Elbette biz, o yol gösterici (Kuran’ı) işitince, ona iman ettik. Artık kim Rabbine iman ederse, o ne (ecrinin) eksileceğinden korkar ve ne de haksızlığa uğrayacağından."

72/14- "Ve elbette bizden Müslüman olanlar da var, zulmedenler de. İşte (Allah'a) teslim olanlar, artık onlar 'gerçeği ve doğruyu' araştırıp-bulanlardır."

72/15- “Zulmedenler ise, onlar da cehennem için odun olmuşlardır.”

72/16- “Eğer onlar (insanlar ve cinler), yol üzerinde 'dosdoğru bir istikamet tuttursalardı', mutlaka Biz onlara bol miktarda su içirir (tükenmez bir rızık ve nimet verir)dik.”

Cin suresinde buraya kadar ayetleri nakletmeye çalıştık.

Biz iddia ediyoruz ki yeryüzünde âdem şemsiyesi altında insanlardan başka ibadet ve kullukla sorumlu hiçbir varlık yok.

Önce şu soruyu sorarak Kuran’da çelişkisiz olarak yerine oturan bir cin anlayışını ortaya koyalım.

Cinler âdem değilse, nasıl olur da adem’den olan bir peygamberden Kuran dinlerler?

17/94Kendilerine hidayet geldiği zaman, insanları inanmaktan alıkoyan şey, onların: "Allah, elçi olarak bir beşeri mi gönderdi?" demelerinden başkası değildir.

17/95- De ki: "Eğer yeryüzünde (insan değil de) tatmin bulmuş yürüyen melekler olsaydı, Biz de onlara gökten elçi olarak elbette melek gönderirdik."

Bu ayetlere göre insandan peygamber ancak insanlara peygamber olarak gönderildiğini anlatmaktadır. Eğer onlar yeryüzünde tatmin bulmuş melekler olsaydı, meleklerden bir peygamber gönderileceğini Kuran vurgularken, cinler beş duyu ile algılanamayan varlıklar ise, beş duyu ile algılanamayan varlıklardan peygamber gelmesi gerekirdi.

Öyleyse âdemden bir peygamberin beş duyu ile algılanamayan varlıklara elçi olarak gelmesi veya vahiy aktarması, Kuran’a göre ters, ilme ters, akla ters ve pratikte de böyle bir şey olmamıştır.

Veya Eğer cinler beş duyularla algılanamayan ve onlar da Allah’a ibadet ve kullukla sorumlu bir varlık iseler, o zaman beş duyularla algılanamayan varlıklardan peygamber olması gerekirdi. İnsanlardan olan bir peygamberin cinlerden olan varlıklara, eğer onlar insan cinsinden değilse, vahiy iletmesi düşünülemezdi.

Âdemlerin dışında bütün varlıklarda akıl ve irade olmadığı halde cinlerin “doğrusu bizim beyinsizlerimiz Allah’a karşı saçma şeyler söylemişler” ifadesiyle aklı olduğu halde aklını kullanmayan cinlerden söz etmektedir. “ rabbimizin şanı yücedir o ne bir eş edinmiştir ne de bir çocuk”.

Bu sözü söyleyen cinlerdir. Kuran’ın bütünlüğünde bununla ilgili başka ayetlere baktığımız zaman bu sözü söyleyenlerin Yahudi ve Hıristiyan oldukları anlaşılmaktadır.

9/30:” Yahudiler: "Üzeyir Allah'ın oğludur" dediler; Hıristiyanlar da: "Mesih Allah'ın oğludur" dediler. Bu, onların ağızlarıyla söylemeleridir; onlar, bundan önceki inkâr edenlerin sözlerini taklit ediyorlar. Allah onları kahretsin; nasıl da çevriliyorlar?”

Bazı cinlerin Allah çocuk edindi demesiyle Yahudi ve Hıristiyan olanların Allah’ın oğlu demesi arasında ne fark vardır? “insanlardan bazı adamlar cinlerden bazı adamlara sığınırlardı. Öyle ki onların azgınlıklarını arttırırlardı.

Kuran’ın anlatım sanatına bir bakın sığınma olayı, ilah edinme rab edinme anlamında kullanılmıştır. Bu da Allah’ın yarattıklarından herhangi birine olan sevgi ve ihtiramı Allah’a denk veya Allah’ın üzerinde sevgi ve saygıya sebep oluyorsa Kuran bunu müşriklikle suçluyor. Bu da şirkle giden kişinin asla bağışlanamayacağını söylüyor.

4/48:” Gerçekten, Allah, Kendisi'ne şirk koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışında kalanı ise, dilediğini bağışlar. Kim Allah'a şirk koşarsa, doğrusu büyük bir günahla iftira etmiş olur.

Daha önce de bahsettiğim gibi cin’i Kuran yabancı insan anlamında kullanmıştır.insanlardan bazı aklını kullanamayanlar yabancıları gözlerinde öyle büyütmüşler ki; her şeyi bilen gayb dan haber veren onları kontrol eden bir anlayışa sahip olduklarından dolayı Allah’tan daha çok korkma ve sığınma ile onlara sığınmışlardır.

Eğer, bir adam yanlış bir yolda giderse, onun yanlışını destekleyen bir toplum da oluşursa, hem onun yanlışlarını daha çok yanlışa götürerek azgınlaştırır.

Samiri’nin buzağı heykeli yapıp onu destekleyenlerin onu azgınlaştırarak vahiylere karşı duyarlılığının kaybolarak helak olması gibi.

Bugün İslam topluluklarındaki hastalık, ilim ve teknolojide, ileri gitmiş Avrupa ve Amerika’nın halkına bağlanması, Aynı zamanda Batının kültür ve medeniyetini Allah’ın koymuş olduğu medeniyetin yanında adı bile anılmaya değmezken onların medeniyetini rehber edinerek tapınılır hale getirmişlerdir.

Yerleri ve gökleri yaratan insanlara aklını takvasını, fısk ve fücurunu Allah verdiği halde ihtiram, saygı, ibadet ve kulluk, hamd ona layık iken maalesef kendileri de yaratılıp ölmelerini bile engelleyemeyen cinlere yabancı adamlara ibadet ve kulluğu ön plana çıkarmışlardır.

İşte Kuran’ın insanlardan bazı adamların cinlerden(yabancılardan) bazı adamlara, sığınıp onların azgınlıklarını arttırmasının anlamı budur.

Genelde mütercimlerin ve müfessirlerin yanıldığı nokta ayette geçen (cannı) kelimesini cinni diye tercüme etmelerinden kaynaklanmaktadır.

15/27:” Ve Cann'ı da daha önce 'nüfuz eden kavurucu' ateşten yaratmıştık.”

Kuran’ın metninde cannı kelimesi geçtiği halde onu cinni diye tercüme etmeleri onunla ilgili bütün ayetlerin yanlış anlaşılmasına sebep olmuştur. Cin yabancı insan can ise insanı ayakta tutan diri tutan enerjidir.

55/15- Cann'ı (cinni) da 'yalın-dumansız bir ateşten' yarattı.

Kuran’ı kerimin hiçbir yerinde cinni dumansız ateşten yarattık diye bir ayet yoktur. Şeytan, cin, can, iblis kelimelerini Kuran’ın anlatış biçimine göre kavrayamadıkları için kavram kargaşası ortaya çıkmaktadır ***********

Bakınız Kuran İblisin dışında secde etmişlerdi. O cinlerdendi” ifadesiyle insana fısıltı veren, İnsanı Allah’ın yolundan alıkoymaya çalışan, bir cinden söz ediyor. Ama o âdem olan yabancı değil, O insanın asıl yapısına, yaratılışına yerleştirilmiş, takva yolunu bozmak için, var olan bir yabancıdır. Bir sestir.
Dağdan gelip bağdakini kovma “Atasözüne yakışan bir anlatımdır.

Buradaki “ iblis cinlerdendi ifadesi Özgür bir iradeye sahip olan insana yanlışları teklif eden fısıldayan sesi eğer insan kabul eder o yaşamı tercih ederse, bu insanın adı şeytan oluyor. Yani asıl Allah’a ibadet ve kullukla görevli insanı kuşatarak hakkı olmayan yeri işgal edip insanı doğru yoldan alıkoyuyor.

Muttaki olanların hayatta yaşarlarken iki amaçları vardır. Birincisi kimseye zulüm yapmamak, başkalarına olan hakları ihlal ederek onları yurtlarından çıkarmamaktır.

İkinci amacı ise hem kendisi hem de kendisinin dışındakilere yapılan haksızlık ve zulümlere rıza göstermemektir.

İşte iblisin görevi muttaki olan yolu engellemektir. Bu anlattığım meseleler. Ailelerin toplumların milletlerin, devletlerin ve bütün dünyanın öz yapısında olan kanayan bir yaradır.

Kendi iktidarını iblisin eline teslim etmiş olan insanlar başkalarının yurtlarını işgal ederek onlara zulüm yapmışlardır. Dünyada zulüm makinesinin başı olan Amerika iyilik vaatleriyle binlerce kilometre uzaklardan gelerek Afganistan’ı ve Irak’ı işgal ederek mazlum halkı öldürerek o ülkelere yerleşmesi gibidir.

Can ve iblis dumansız ateşten yaratılmış enerji olan varlıklardır. Adamdan olan cin ise yabancı insandır. İnsan’ın yaratılışı da nasıl ise cin de öyledir.

6/130” Ey insan ve cin topluluğu içinizden size ayetlerimi aktarıp okuyan ve size bu karşı karşıya kaldığınız gününüzle sizi uyarıp korkutan elçiler gelmedi mi? Onlar nefislerimize karşı şahadet ederiz derler. Dünya hayatı onları aldattı. Kâfir olduklarına dair kendi nefislerine karşı şahadet ettiler,”

Beş duyularla algılanamayan gözle görülemeyen varlıklar insanlardan olan bir elçi bir peygamber tarafından nasıl uyarılabilir?

17/93”Yahut altından bir evin olmalı veya gökyüzüne yükselmelisin üzerimize bizim okuyabileceğimiz, bir kitap indirinceye kadar, senin yükselişine de inanmayız. De ki: Rabbimi yüceltirim. Ben elçi olan bir beşerden başka mıyım.? “

17/94 “ Kendilerine hidayet geldiği zaman, insanları inanmaktan alıkoyan şey. Onların : “Allah elçi olarak bir beşerimi gönderdi? Demelerin den başkası değildir.”

17/95”Deki: Eğer yeryüzünde (insan değil de) Tatmin bulmuş yürüyen melekler olsaydı, bizde elçi olarak elbette melek gönderirdik.”

Ayetlerden de anlaşıldığı gibi akıl eden düşünen ve her yaptığı iyi veya kötü davranışlardan yetkili ve sorumlu bir varlık kendi cinsinden olan bir elçiyle uyarılıp korkutulduğu söyleniyor.

Cinler beş duyularla algılanamayan varlık 0lsaydı, ayetlere göre Allah peygamber olarak kendi içlerinden beş duyularla algılanamayan peygamberler göndermesi gerekirdi. Öyleyse cinlere peygamber Kuran anlattığına göre cinlerin insan cinsinden varlıklar olduğu muhakkaktır.

46/29” Hani cinlerden bir kaçını, Kur’an dinlemek üzere sana yönlendirmiştik. Böylece onun huzuruna geldikleri zaman, kulak verin sonra bitirilince, kendi kavimlerine uyarıcılar olarak döndüler.”

46/30” Dediler ki gerçekten biz Musa’dan sonra indirilen kendinden öncekileri doğrulayan, bir kitap dinledik. Hakka ve doğru olan yola yöneltip iletmektedir.”
Peygamber (SAV) ve Hıristiyan ve Yahudilerden bir gurup has bel kader geliyorlar. Kuran’ı dinlediklerinde Kuran’ın yol gösterici bir kitap olduğunu, kavrayıp kabullenip, kendi kavimlerine uyarıcılar olarak dönüyorlar.

Eğer cinler beş duyularla algılanamayan varlıklar olmuş olsaydı insan olan bir peygamberden nasıl kuran dinleyebilirlerdi?

Yine cinlerle ilgili ayetleri aktarmaya devam edelim.

34/12” Süleyman içinde, sabah gidişi bir ay akşam dönüşü bir ay olan rüzgâra (boyun eğdirdik)Erimiş Bakır madenlerini ona sel gibi akıttık. Onun eli altında rabbinin izniyle bir kısım cinler vardı, Onlardan kim bizim emrimizden çıkacak olsa. Ona çılgın ateşin azabından tattırırdık.”

34/13” Ona dilediği şekilde Kaleler heykeller, havuz büyüklüğünde çanaklar ve yerinden sökülmeyen kazanlar yaparlardı. Ey Davut ailesi Şükrederek çalışın. Kullarımdan şükrederek çalışan azdır.

34/14” Böylece onun ölümüne karar verdiğimiz zaman, ölümünü onlara asasını yemekte olan bir ağaç kurdundan başkası Haber vermedi. Artık o yere yıkılıp düşünce açıkça ortaya çıktı ki, Şayet cinler, gaybı bilmiş olsaydı, Böylesine aşağılatıcı bir azap içinde kalıp yaşamazlardı.”

Buraya Sebe suresinden aktarmış olduğumuz ayetleri yorumlayacak olursak, Süleyman peygamber babası Davut peygamberden Öylesine güçlü bir devlet mirası teslim almış ki: Çağdaş toplumlara karşı, teknolojik yönden büyük bir üstünlük sağladığı anlaşılıyor.

Rüzgârları kullanıp onlardan istifade etmesini başarabiliyor Kendisinin ihtiyacı olan sahalarda yabacı küfür toplumlarından uzman bilgin utsalar çalıştırarak ve bakır madenini kullanmasını keşfederek, muazzam devlet otoritesi kuruyor.

Doğru olan odur ki, Akıllı olan insan başkalarının aklından istifade edebilen insandır. Süleyman peygamber, hem kendisine bağlı olan Müslüman kesimden yapabileceklerini yapıyor. Yapamadıklarını ise, İhtiyaç duyduğu konularda yabancı toplumlardan (cinlerden) uzman o konuda ehliyetli bilim adamlarını çalıştırmasını başararak Çağdaş düzeyde müreffeh devlet oluşturuyor.

Nasıl her şeyin bir başlangıcı bir gelişmesi bir de sonu varsa, Süleyman peygamberin de,sonu yaklaşmış, Artık otorite sarsılıp, Yavaş yavaş imparatorluk çökmeye başlayınca, Bakanlıklar genel müdürlükler laçkalaşmış, hiyerarşi bozulmuş. disiplin de ortadan kalkınca, Cinler Süleyman peygamberin kendi üzerlerinde bir gücü olmadığını görünce istemeyerek çalıştırıldıkları ordudan çekip gidiyorlar.

Kuran sanatsal bir üslûpla anlatarak, İnsanların ,” cinlere ait gaybı bilgiler bildikleri ile ilgili inançlarını yıkarak, Otoriteyi bir asaya, ağaç Kurdunu da iç ve dış düşmanların istilasına benzeterek, Saltanatın yok oluşunu özetliyor.

Yoksa Süleyman peygamber hem devletin komutanı, hem de bir insanın ağaçtan yapılmış bir değneğe dayalı kalarak ölmesi ,ve yıllardan sonra asaya dayalı kalarak. Orada kimseden haberi olmadan kurtlar asayı yiyinceye kadar beklemesi, eşyanın yapısına uygun değildir. Kuran’a uygun değildir. salim akıl sahibi de bunu kabul etmez.

Böylece Kuran bir mesaj daha vermektedir sizin tapındığınız o cinler yani gözünüzde büyütüp ilahlaştırdığınız yabancı insanlar, Süleyman’ın tahtı çökmeden tahtın yıkılacağını fark edemediler.

Eğer bunu daha önce fark etselerdi istemeyerek çalışmazlar ve çeker giderlerdi.
Herhalde Kuran’dan cinlerle ilgili yeteri kadar örnekler verdik sanırım. Aklını kullanıp, olayları inceleyen insanlar, üfürükçülerin ve cincilerin azizciğine uğrayarak kendilerini bu yaptıkları hilelerin pençesine kaptırmazlar.

Doğrular Allah’a yanlışlar ise bize aittir.

http//kuranianlamametodu.blogspot.com

alirizaborazan@hotmail.com